บทที่ 1243 นอกเสียจากข้าตาย

ทันทีที่พูดออกไปเช่นนี้ สมาชิกในราชวงศ์ต้วนทุกคนก็ได้ยิน หลายคนดูมีสีหน้าหวาดหวั่น

เรื่องแบบนี้ไม่เคยเกิดขึ้นในประวัติศาสตร์ของราชวงศ์ต้วน ตอนนี้พวกเขายังไม่รู้ว่าจะเลือกทางไหนดี

“ดูเหมือนว่าเจ้าไม่ต้องการแม้แต่ชีวิตของลูกสาวของเจ้าด้วยซ้ำ!”

กษัตริย์ต้วนพูดอย่างเย็นชา “เช่นนั้น วันนี้พวกเจ้าทุกคนต้องตาย!”

“องค์ชายรอง จากวันนี้ไป ข้ายินดียอมสวามิภักดิ์แก่ท่าน ยินดีคอยติตตามรับใช้ท่าน!”

ในขณะนี้ ยอดฝีมือระดับแดนเทพชั้นปลายได้คุกเข่าข้างหนึ่งลงตรงหน้าต้วนหวูหยาอย่างทันใด และกล่าวด้วยความเคารพ

“องค์ชายรอง ข้าต้วนเฟิง ยินดีสวามิภักดิ์ต่อท่าน!”

“องค์ชายรอง ข้าต้วนฉี่ซาน ยินดีสวามิภักดิ์ต่อท่าน!”

“องค์ชายรอง ข้าต้วนจิ่วคุน ยินดีสวามิภักดิ์ต่อท่าน!”

ยอดฝีมือระดับแดนเทพชั้นปลายสองคน ยอดฝีมือระดับแดนเทพชั้นกลางสองคน ในเวลานี้ต่างพากันคุกเข่าลงข้างหนึ่ง เพื่อแสดงความจงรักภักดีต้วนหวูหยาต่อหน้ากษัตริย์ต้วน

“อะไรกัน? พวกต้วนจงจะยอมสวามิภักดิ์ต่อต้วนหวูหยางั้นหรือ?”

“ต้วนหวูหยาบ้าไปแล้ว หรือว่าพวกเขาก็บ้าไปด้วย?”

“พวกเขาเป็นยอดฝีมือแดนเทพทั้งสี่ของราชวงศ์ต้วน ทั้งหมดยอมสวามิภักดิ์ต่อต้วนหวูหยา พวกเขาคิดจะแบ่งแยกราชวงศ์ต้วนหรือ?”

…

สมาชิกของราชวงศ์ต้วนต่างพากันหน้าถอดสี เต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ

กษัตริย์ต้วนไม่ได้พูดอะไร แต่ดูจากความเกรี้ยวกราดบนใบหน้าแล้ว ก็รู้ได้ว่าเขาโกรธแค่ไหน

นอกจากยอดฝีมือระดับแดนเทพชั้นยอดสองคนที่เขาเลี้ยงดูฝึกฝนเอาไว้อย่างลับๆ ตัดยอดฝีมือแดนเทพสายตรงของราชวงศ์ต้วนออก จะมียอดฝีมือแดนเทพเพียงหกคนเท่านั้น

ตอนที่ยอดฝีมือแดนเทพสองคนถูกต้วนหวูหยาพาไปยังเมืองเยี่ยนตู พวกเขาก็อยู่ในเมืองเยี่ยนตูเพื่อปกป้องครอบครัวของหยางเฉิน ไม่ได้กลับมา

ในราชวงศ์ต้วนเหลือเพียงยอดฝีมือแดนเทพทั้งสี่ แต่ตอนนี้ทั้งสี่ยอมสวามิภักดิ์ให้กับต้วนหวูหยา

สิ่งนี้ทำให้กษัตริย์ต้วนรู้สึกเหมือนถูกหักหลัง มีความอาฆาตแค้นเกิดขึ้นในใจ บ้าคลั่งอย่างยิ่ง

“ดี! ต่อจากวันนี้ไปพวกเจ้าจะเป็นราชาสวรรค์ทั้งสี่แห่งราชวงศ์ต้วนหลังจากที่ข้าได้ขึ้นครองบัลลังก์แล้ว! จะมีอำนาจเช่นเดียวกับทายาทสายตรงของราชวงศ์”

ต้วนหวูหยาตอบกลับ

“ขอบพระทัยฝ่าบาท!”

สี่ยอดฝีมือแดนเทพมองหน้ากันและพูดอย่างตื่นเต้น

แม้แต่คำเรียกต้วนหวูหยาก็เปลี่ยนจากองค์ชายรองเป็นฝ่าบาทแล้ว

ในอดีตพวกเขามีเพียงช่วงเวลาที่ยากลำบากในราชวงศ์ต้วน แม้ว่าจะได้เสวยสุขกับอำนาจมากมาย แต่ก็เทียบไม่ได้กับคำสัญญาของต้วนหวูหยา

บัดนี้ต้วนหวูหยาได้ประทานตำแหน่งราชาสวรรค์ทั้งสี่ให้แก่พวกเขาด้วย ในราชวงศ์มีเพียงพระโอรสเท่านั้นที่มีคุณสมบัติเหมาะสมที่จะได้รับแต่งตั้งให้เป็นกษัตริย์

แค่คิดก็รู้แล้วว่า สถานะของกษัตริย์ในราชวงศ์นั้นอยู่สูงเพียงใด

ยังมียอดฝีมือแดนราชาอีกจำนวนหนึ่ง ในเวลานี้ล้วนมีสีหน้าต่อสู้ดิ้นรน เห็นได้ชัดว่าพวกเขาเริ่มลังเลแล้ว

แม้แต่ยอดฝีมือแดนเทพทั้งสี่ก็ยังเลือกที่จะทรยศต่อกษัตริย์ต้วน และยอมสวามิภักดิ์ต่อต้วนหวูหยาแล้ว แล้วนับประสาอะไรกับพวกเขา?

เพียงแต่ว่ากษัตริย์ต้วนดูแลราชวงศ์ต้วนมานาน สร้างความกดดันในจิตใจให้พวกเขาอย่างมาก พวกเขายังไม่กล้าขอพึ่งพาอาศัยต้วนหวูหยา

“กษัตริย์ต้วน ได้โปรดสละราชสมบัติ!”

“ใช่แล้ว ฝ่าบาทได้กล่าวไว้ว่า ขอเพียงท่านสละราชสมบัติ จะไม่ทำให้ท่านต้องลำบากแน่นอน”

“ตอนนี้กษัตริย์องค์ใหม่มีอายุเพียงห้าสิบปีเท่านั้น ก็ก้าวเข้าสู่ระดับแดนเทพชั้นยอดแล้ว ขอเพียงให้เวลาเขาอีกสักสองสามปี เขาจะต้องก้าวเข้าสู่ระดับแดนเหนือมนุษย์อย่างแน่นอน!”

“แต่ถึงอย่างไรก็เป็นโอรสของท่าน ขอเพียงท่านยอมสละราชสมบัติ เขาจะไม่ทำให้ท่านลำบาก กษัตริย์ต้วนได้โปรดให้โอกาสฝ่าบาทได้สืบทอดราชวงศ์ต่อไปเถอะ”

ยอดฝีมือแดนเทพทั้งสี่เริ่มเอ่ยปากโน้มน้าว

ต้วนหวูหยามีสีหน้าสงบนิ่ง สองตาจับจ้องไปที่กษัตริย์ต้วน เพื่อรอคำตอบจากเขา

“ข้ายังไม่ตาย พวกเจ้าอยากจะได้กษัตริย์องค์ใหม่ขนาดนั้นเชียวหรือ?”