บทที่ 1275 เศษขยะทั้งนั้น

หยางเฉินขมวดคิ้วย่น “คุณรู้จักผม？”

เวลานี้ เขาสูญเสียความทรงจำ ลืมหมดไปแล้วทุกอย่าง แต่เจ้าหนุ่มคนนี้ กลับมีแววมุ่งฆ่ามาที่ตัวเขา เขาก็ต้องคิดไปว่า ฝ่ายตรงข้ามคนนี้ต้องเป็นคู่แค้นของตนเป็นแน่

“ก็ใช่ไอ้สารเลวมึงนี่แหละ หลายวันนี้มาเกาะแกะอยู่กับคู่หมั้นกูใช่มั้ย？”

ชายหนุ่มถามไปเสียงเยือก

ได้ยินที่ฝ่ายนั้นตอบมา หยางเฉินรู้สึกผิดหวังอยู่ เดิมคิดว่าจะพบคนที่รู้จักเขา ไม่คิดว่าเป็นเรื่องของลู่ฉิงเสว่

ฝ่ายตรงข้ามเป็นคนตระกูลหลี่ ตอนนี้มาว่า หยางเฉินหลายวันนี้ไปอยู่กับคู่หมั้นของเขา

ฐานะของเขา แสดงออกมาให้เห็นเกือบชัดเจน ก็หลี่จิ้นไอ้คนที่คอยตามรังควาญลู่ฉิงเสว่คนนั้นไงหละ

“คุณก็คือหลี่จิ้นเหรอ？”

หยางเฉินถามไปอย่างชืด ๆ และตอกย้ำไปอีกว่า “ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ห้ามคุณมารังควานคุณฉิงเสว่ ไม่อย่างงั้นผมเจอคุณครั้งหนึ่ง ก็จะอัดคุณครั้งหนึ่ง”

“ถ้าคุณยังไม่อยากตาย ก็รีบไสหัวออกไป ไม่งั้น อย่าหาว่าผมจะไม่เกรงใจนะครับ！”

คำพูดของหยางเฉินพูดออกไป ทำเอากลุ่มที่มากับหลี่จิ้นงงอึ้งไปตามกัน พักหนึ่ง หลี่จิ้นคืนสติมาได้ก่อน อดไม่ได้ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาลั่น

“ฮา ฮา ฮา ฮา........ขำตายเลยกู ไอ้เศษเดนคนหนึ่งที่ฉิงเสว่ช่วยออกมา กลับบังอาจมาข่มขู่คุณชายใหญ่ตระกูลหลี่อย่างกู เห็นทีมันจะไม่อยากอยู่มีขีวิตแล้วนี่！”

หลี่จิ้นหัวเราะลั่น คนรอบข้างก็ระเบิดเสียงหัวเราะตาม มองไปที่หยางเฉิน แต่ละคนมีแววตาเหมือนมองคนปัญญาอ่อน

แม้แต่เหล่าหวางเอง สีหน้าก็เต็มไปด้วยความรู้สึกสมเพช

“คุณเสี่ยว คุณรีบหลบขึ้นไปบนรถก่อนเถอะ！ไม่งั้นเดี๋ยวคุณเป็นอะไรไป ผมจะไม่รู้ไปตอบท่านผู้นำยังไง？”

เหล่าหวางออกปาก

พูดจบ ไม่สนใจกับหยางเฉิน มองไปที่หลี่จิ้นอย่างใช้สติพูดไปว่า “คุณหลี่จิ้น เรื่องงานแต่งงานของคุณกับคุณหนูบ้านผม ก็ได้ข้อสรุปตกลงกันเรียบร้อยแล้วไม่ใช่หรือ？คุณมาขวางทางพวกเรา ไม่ทราบหมายความว่าอะไร？”

หลี่จิ้นมองหน้าเหล่าหวาง พูดเสียงเยือก “แม่ใครที่ไหนไปบอกแก ว่าเรื่องการแต่งงานของข้ากับฉิงเสว่ อยู่ระหว่างการตกลงกัน？”

เหล่าหวางสีหน้าเหมือนไม่เข้าใจ เท่าที่เขารู้ ตระกูลลู่กับตระกูลหลี่ ก็กำลังเจรจาเรื่องการแต่งงานกันอยู่ไม่ใช่หรือ？

“เป็นเพราะแกไอ้สาระเลวตัวนี้เข้ามาแทรก เลยทำให้ตระกูลลู่มาทิ้งการร่วมหอลงโรงกับตระกูลหลี่ ใช่ไม่ใช่？”

หลี่จิ้นจ้องเขม็งไปที่หยางเฉิน ถามไปอย่างแค้นเคือง

มาถึงตอนนี้ เหล่าหวางถึงได้รู้ว่า ที่แท้ตระกูลลู่ได้ยกเลิกงานแต่งงานแล้ว มิน่าหลี่จิ้นถึงได้โกรธเอาขนาดนี้

กับคำถามของหลี่จิ้น หยางเฉินตอบด้วยสายตาฉายประกายคมเฉียบ “ตระกูลลู่ยกเลิกเรื่องแต่งงาน มันก็เรื่องของตระกูลลู่ เกี่ยวอะไรกับข้าด้วย？”

“ไอ้เด็กน้อย ข้าไปสืบดูมาชัดเจนแล้ว แกมันไอ้เศษเดนที่สูญเสียความจำไปหมดแล้ว ตั้งแต่อาทิตย์ที่ผ่านมาก่อนหน้านี้ ฉิงเสว่ไปช่วยแกลงมาจากเขา และฉิงเสว่ก็คอยดูแลแกมาตลอด”

หลี่จิ้งขบเขี้ยวอย่างแค้นเคืองพูดต่อไปว่า “แกไม่รู้หรือว่า ฉิงเสว่เป็นคู่หมั้นของข้า แกถึงได้กล้าคิดมาเคลมหล่อน เรื่องนี้ข้าไม่ปล่อยแกแน่！”

พูดจบ เขาก็โบกมือสั่ง “เอามัน จัดการไอ้เด็กนี่ทิ้งซะ！”

“ครับ！”

ติดตามในคำสั่ง สองบอดี้การ์ดร่างยักษ์ ตรงโถมเข้าใส่หยางเฉิน

เหล่าหวางสีหน้าเปลี่ยนในฉับพลัน รีบขวางไปข้างหน้าหยางเฉิน พูดไปอย่างเกรี้ยวกราด “มึงแม่งรีบไสหัวออกไปเลย！”

เขาให้รู้สึกโกรธจัดกับหยางเฉิน สถานการณ์ตอนนี้กำลังเลวร้ายสุด ๆ หยางเฉินยังจะไปกระทุ้งแหย่หลี่จิ้นอีก นี่มันจะรนไปหาที่ตายหรือไง？

เสียงพูดของเขาเพิ่งจบลง ตัวเขาก็ได้ถลันพุ่งออกไป

“เฟี้ยว！”

แต่ทว่า ความเร็วของหยางเฉินเร็วยิ่งกว่า

เขายังไม่ทันพุ่งไปถึง ก็ได้เห็นฉากที่น่าระทึกสุด ๆ เกิดขึ้น

“ปึง！”

“ปึง！”

เสียงทุ้มหนักของการกระแทกดังขึ้นสองครั้งในทันทีนั้น สองบอดี้การ์ดที่หลี่จิ้นเตรียมมาให้จัดการหยางเฉิน ตัวร่างพุ่งลอยออกไปอย่างกับลูกกระสุนปืนใหญ่ พร้อมกับเลือดกระอักพุ่งออกมา

“อะไรกันนี่？”

“เป็นไปได้ยังไงนี่？”

“เขาทำไมเก่งกาจถึงขนาดนี้ได้？”

……

คนของตระกูลหลี่ ต่างตกตะลึงงงเซ่อไป สีหน้าบ่งบอกถึงความไม่อยากเชื่อ