บทที่ 1281 ช่วงเวลาวิกฤตของตระกูลลู่

หลี่ถงเฮ่อพยักหน้าโดยสัญชาตญาณ “มันต้องเป็นแบบนี้แน่ ถ้าไม่อย่างนั้น ชายหนุ่มคนนั้นจะทำร้ายเสี่ยวจิ้นจนบาดเจ็บสาหัสได้ยังไง? ที่แท้มาจากสาเหตุนี้นี่เอง!”

“พ่อครับ งั้นพวกเราควรทำยังไงต่อไป?”

หลี่ถงเฮ่อรีบถามขึ้นมาอีก

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง หลี่ซานก็กล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “ดูเหมือนว่าครั้งนี้ตระกูลลู่จะพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าจริงๆ”

เขาทำหน้าปลง “ตระกูลหลี่และตระกูลจางต่อสู้กันมาหลายปีขนาดนี้ นึกไม่ถึงเลยว่าสุดท้ายผลสำเร็จจะกลายเป็นของตระกูลลู่ เพียงเพราะว่าตระกูลลู่ได้ให้กำเนิดสาวสวยขึ้น ซึ่งเป็นที่ชื่นชอบของบรรดาลูกชายของตระกูลใหญ่”

เมื่อได้ยินดังนั้น คนอื่นๆ ต่างก็มีสีหน้าเศร้าสร้อย ก่อนหน้านี้ตระกูลหลี่เป็นตระกูลที่มีความหวังมากที่สุดที่จะขึ้นเป็นตระกูลมหาอำนาจในหนิงโจว แต่ตอนนี้ ไม่เหลืออะไรอีกแล้ว

“พ่อครับ ผมมีความคิดบางอย่าง”

หลี่ถงเฮ่อกล่าวขึ้นอย่างกะทันหัน “ถ้าตระกูลลู่มีตระกูลใหญ่อยู่เบื้องหลังจริงๆ ถ้าอย่างนั้นตระกูลหลี่ของเราก็หมดหวังที่จะได้เป็นผู้ปกครองมหาอำนาจของหนิงโจว ในเมื่อเป็นที่หนึ่งไม่ได้ ทำไมเราไม่เป็นที่สองแทนล่ะ?”

“แกหมายความว่ายังไง?”

หลี่ซานถาม

หลี่ถงเฮ่อรีบพูด “พ่อครับ ตอนนี้ตระกูลลู่และตระกูลหลี่เป็นศัตรูกัน หากตระกูลลู่ขึ้นสู่จุดสูงสุดของหนิงโจว พวกเขาต้องกดขี่พวกเราอย่างแน่นอน พอถึงตอนนั้นตระกูลจางจะต้องเหยียบเราไว้แน่ๆ”

“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ งั้นพวกเรามาคิดหาวิธีที่จะทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างตระกูลจางและตระกูลลู่แย่ลงกันเถอะ”

“ตอนนี้ตระกูลจางยังไม่รู้ว่าตระกูลลู่มีตระกูลใหญ่คอยหนุนหลังอยู่ ขอแค่ใช้กลอุบายเล็กๆ น้อยๆ ก็สามารถทำให้ตระกูลจางต่อสู้แย่งชิงกับตระกูลลู่ได้ ขอเพียงพวกเขาทั้งสองตระกูลต่อสู้กันดุเดือดพอ บางทีพวกเราไม่จำเป็นต้องเปลืองแรง ก็สามารถทำให้ตระกูลจางหายสาบสูญไปจากหนิงโจวได้แล้ว”

“ขอเพียงพวกเราคิดหาวิธีฟื้นฟูความสัมพันธ์กับตระกูลลู่ ถึงพวกเราจะไม่ได้เป็นที่หนึ่ง แต่อย่างน้อยก็เป็นที่สองได้”

หลังจากได้ยินคำพูดของหลี่ถงเฮ่อ แววตาของหลี่ซานก็เผยความพึงพอใจออกมา เขาตบไหล่ลูกชาย “ไม่เลว! ถ้าอย่างนั้น เรื่องนี้ฉันจะให้แกจัดการ ถ้าแกทำสำเร็จ ฉันจะไม่ใช่แค่มองข้ามความผิดพลาดของแก แต่ยังจะให้รางวัลแกด้วย”

“ขอบคุณครับพ่อ!”

หลี่ถงเฮ่อรีบกล่าวขึ้น

ตระกูลลู่ไม่รู้ว่า ตระกูลหลี่นึกว่าพวกเขาต้องพึ่งพาตระกูลแถวหน้า จึงเริ่มแอบยุแยงให้ตระกูลจางขัดแย้งกับตระกูลลู่

วันรุ่งขึ้น ลู่หยวนทงกำลังดื่มชาอยู่ภายในห้อง ลู่ชวนรีบวิ่งเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก

“พ่อครับ ข่าวร้าย ตระกูลจางสังหารผู้แข็งแกร่งแดนราชาขั้นต้นของเราไปสองคน”

ลู่ชวนพูดด้วยดวงตาแดงก่ำ

“เพล้ง!”

ถ้วยน้ำชาในมือของลู่หยวนทงตกลงบนพื้นแตกกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

“แกว่าไงนะ? พวกเราเสียผู้แข็งแกร่งแดนราชาขั้นต้นไปสองคน เป็นฝีมือของตระกูลจาง?”

ลู่หยวนทงพูดด้วยสีหน้าโกรธเคือง

สำหรับตระกูลแถวหน้าในหนิงโจวเหล่านี้ ผู้แข็งแกร่งแดนราชาขั้นต้นก็เป็นบุคคลที่เป็นเสาหลักของตระกูลด้วย

อย่างเช่นตระกูลลู่ก็มีผู้แข็งแกร่งแดนราชาขั้นต้นเพียงสี่คน แต่ตอนนี้ได้ถูกสังหารไปแล้วสองคนในคราวเดียว แค่นี้ก็พอจะจินตนาการได้ว่าลู่หยวนทงโกรธแค่ไหน

“พ่อครับ เป็นฝีมือของตระกูลจาง!”

ลู่ชวนกัดฟันพูดว่า “ตระกูลจางยังกระจายข่าวออกไปว่า หากตระกูลลู่กล้ายั่วยุตระกูลจางอีก ก็จะทำลายตระกูลลู่ให้ย่อยยับ!”

“ปัง!”

ลู่หยวนทงเอาฝ่ามือตบลงบนโต๊ะน้ำชาและตะโกนอย่างโกรธเกรี้ยว “จางโฉง เขากำลังรนหาที่ตาย!”

จางโฉงก็คือเจ้าบ้านของตระกูลจาง อายุรุ่นราวคราวเดียวกับลู่หยวนทง เป็นคนบ้าอำนาจมาก

ครั้งหนึ่งจางโฉงเคยพูดจาบ้าระห่ำจนสะเทือนไปทั่วหนิงโจว เขากล่าวว่า “ตระกูลจางไม่ต้องการหลักฐานใดๆ ขอแค่สงสัยคุณ คุณจะตายแน่นอน!”

ใครๆ ก็นึกภาพออกว่าเขาหยิ่งผยองขนาดไหน

ตอนนี้เขาฆ่าผู้แข็งแกร่งแดนราชาขั้นต้นของตระกูลลู่ไปสองคน เห็นได้ชัดว่าเขาสงสัยตระกูลลู่อะไรบางอย่าง ถึงได้ทำแบบนี้

“ไอ้สารเลว! ฉันจะทำให้เขาต้องจ่ายชดใช้ให้ได้!”

ลู่หยวนทงกัดฟันพูด

การสูญเสียผู้แข็งแกร่งไปสองคนสำหรับตระกูลลู่แล้ว ความแข็งแกร่งจะลดลงอย่างมาก

“พ่อครับ ทำไมเราไม่ขอให้คุณเสี่ยวยื่นมือเข้ามาช่วย ขอเพียงเขาออกหน้า ตระกูลจางต้องพินาศ!”

ลู่ชวนกัดฟันพูด

ลู่หยวนทงส่ายหัว “อย่าเพิ่งใจร้อน ตระกูลจางฆ่าผู้แข็งแกร่งของตระกูลลู่อย่างกะทันหัน มันต้องมีสาเหตุ ตรวจสอบให้ดีก่อนค่อยว่ากัน”

“ครับพ่อ!”