บทที่ 1289 พ่อลูกตระกูลลู่

แม้ว่าเขาก็อยากฆ่าจางโฉงทิ้งซะ แต่ว่าผู้ที่อยู่ในที่ลับนั้นไม่ออกมือ เขาก็ไม่กล้า!

ผ่านไปสิบนาทีเต็มๆ หลังจากผู้ที่อยู่ในที่ลับไม่ได้ออกมือฆ่าผู้แข็งแกร่งของตระกูลจางอีก จางโฉงถึงได้รู้ตัว อีกฝ่ายสังหารผู้แข็งแกร่งแดนราชาขั้นสูงสุดทั้งสองคนไป บางทีอาจจะปล่อยตระกูลจางไปแล้วก็ได้

“ดูเหมือนว่า ท่านผู้นั้นจะปล่อยพวกเราไปแล้ว”

จางโฉงพูดปลอบใจตัวเอง จากนั้นก็มองไปทางลู่หยวนทงแล้วพูด:“ผู้นำตระกูลลู่ ถ้างั้นพวกข้าขอตัวไปก่อน หลังจากนี้ถ้ามีที่ไหนต้องการความช่วยเหลือของพวกเราตระกูลจาง บอกมาได้เลย”

พูดจบ ไม่รอให้ลู่หยวนทงพูด เขาก็รีบวิ่งออกไป

ไม่นาน คนของตระกูลจางทั้งหมดก็จากไป

ลู่หยวนทงยืนอยู่กับที่ ความรู้สึกเหมือนฝันอยู่ ผู้แข็งแกร่งแดนราชาขั้นสูงสุดสองคน ถึงกับถูกฆ่าตาต่อหน้าเขา

“ท่านพ่อ!”

ลู่ชวนเดินมา ตอนที่มองไปทางลู่หยวนทง ในตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น:“ท่านพ่อ หลังจากวันนี้ ยังจะมีใครกล้ามายุ่งกับพวกเราตระกูลลู่อีก?”

ลู่หยวนทงให้ทุกคนกลับไปได้ ส่วนเขาก็พาลู่ชวนกลับไปที่ห้อง

“เจ้าว่า เป็นใครกันแน่ ที่ช่วยพวกเราฆ่าผู้แข็งแกร่งแดนราชาขั้นสูงสุดสองคนนั้นของตระกูลจาง?”

กลับถึงห้อง ลู่หยวนทงพูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

ลู่ชวนเก็บหน้าที่ยิ้มลง พูดจริงจัง:“ท่านพ่อ ท่านว่า เป็นไปได้หรือไม่ว่าจะเป็นผู้แข็งแกร่งจากตระกูลเบื้องหลังคุณเสี่ยว”

“โอ๋?”

ลู่หยวนทงตกใจเล็กน้อย

เมื่อครู่ลู่ชวนก็สับสน เป็นใครกันแน่ ที่สามารถสังหารผู้แข็งแกร่งแดนราชาขั้นสูงสุดสองคนได้ในพริบตา อีกทั้งยังไม่ได้ปรากฏตัวออกมาให้เห็น วิธีการก็ทำได้เหมือนดั่งเทพ

“คุณเสี่ยวอ่อนเยาว์ขนาดนั้น ก็มีความสามารถถึงแดนราชาขั้นสูงสุด กองกำลังเบื้องหลังเขาต้องไม่ธรรมดาแน่ๆ ข้าเดาว่า จะต้องเป็นตระกูลเบื้องหลังคุณเสี่ยวแน่ หาคุณเสี่ยวเจอแล้ว เมื่อครู่ที่ออกมือ จะต้องเป็นผู้แข็งแกร่งที่คอยปกป้องคุณเสี่ยวอย่างลับๆเป็นแน่”

ลู่ชวนพูดด้วยสีหน้าที่จริงจัง

ลู่หยวนทงก็เข้าใจขึ้นมาทันที:“อย่างนี้นี่เอง!”

ในเวลาเดียวกัน จางโฉงก็พาคนกลับมาถึงที่ตระกูล

คฤหาสน์ตระกูลจาง ศพแดนราชาขั้นสูงสุดทั้งสองคน ถูกยกเข้าไปในห้องโถงใหญ่ห้องหนึ่ง

บนห้องโถงใหญ่ มีผู้อาวุโสสามท่านที่ผมแก่ขาวนั่งอยู่ ณ ตอนนั้นบนหน้าทุกคนต่างก็มีความโกรธอยู่

จางโฉงคุกเข่าต่อหน้าทั้งสามคน พูดด้วยความหวาดระแวง:“ท่านผู้อาวุโสทั้งสาม สิ่งที่ข้าพูดเป็นจริงทุกอย่าง ตระกูลลู่มีผู้แข็งแกร่งปริศนาอยู่จริงๆ อีกฝ่ายยังไม่ทันปรากฏตัว ก็สังหารผู้แข็งแกร่งแดนราชาขั้นสูงสุดไปแล้ว”

ทั้งสามคนไม่ได้พูดอะไร เงียบไปอยู่นาน ผู้อาวุโสที่นั่งอยู่ด้านซ้าย มองไปที่ผู้อาวุโสที่อยู่ตรงกลาง พูดออกมา:“กษัตริย์ไป๋ ตระกูลลู่นั่น เกรงว่าจะมีผู้แข็งแกร่งแดนเทพ แม้ว่าจะไม่ใช่แดนเทพ ความสามารถของอีกฝ่าย อย่างน้อยก็กึ่งแดนเทพ”

“เจ้าว่า ต่อจากนี้ พวกเราพันธมิตรสามคิง ควรจะรับมือกับเรื่องนี้อย่างไร?”

ผู้อาวุโสด้านขวา พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา:“กษัตริย์เซว จะรับมือกับเรื่องนี้อย่างไร ยังจะต้องถามกษัตริย์ไป๋อีกหรือ? ก็แค่ตระกูลเล็กๆในหนิงโจว จะมีผู้แข็งแกร่งแดนเทพได้อย่างไรกัน?”

“กษัตริย์หม่า นี่เจ้าหมายความว่าอย่างไร?”

กษัตริย์เซวพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

กษัตริย์หม่าพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาว่า:“ถึงแม้ว่าตระกูลลู่จะมีผู้แข็งแกร่งปกป้อง มากที่สุดก็กึ่งแดนเทพ ตอนนี้พวกเราสามคิง ต่างก็ก้าวเข้าสู่กึ่งแดนเทพ นำพาผู้แข็งแกร่งแดนราชาขั้นสูงสุดของพันธมิตรตระกูลเดอะคิง ไปบุกตระกูลลู่ด้วยกัน”

“ข้าไม่เชื่อ ว่าพวกเราสามคิงของพันธมิตรตระกูลเดอะคิงออกมือ ตระกูลลู่ยังสามารถรับมือไว้ได้?”

กษัตริย์ไป๋ที่นั่งอยู่บนตำแหน่งที่นั่งหัวหน้า ไม่ได้พูดอะไร แต่แค่สีหน้าดูเคร่งเครียด

จางโฉงคุกเข่าอยู่บนพื้น ไม่กล้าแม้แต่หายใจแรงๆ เพราะว่าเขาพาผู้แข็งแกร่งแดนราชาขั้นสูงสุดของพันธมิตรตระกูลเดอะคิงไปที่ตระกูลลู่ ตอนนี้ผู้แข็งแกร่งของพันธมิตรตระกูลเดอะคิงตายไป แต่เขากลับมีชีวิตรอดกลับมา