บทที่ 1311 ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์

“ไม่ว่าคุณเป็นคนฆ่าหลงเคอหรือเปล่า แต่ระหว่างคุณและเขามีความแค้นที่ใหญ่หลวง เรื่องที่เขาต้องการให้คุณตาย น่าจะเป็นเรื่องจริงใช่หรือเปล่า?”

หลงเยว่คาดเดาได้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เขายังตัดสินใจสู้กับหยางเฉินต่อ

“ฮึ่ม!”

หยางเฉินยิ้มอย่างเย็นชา “ในเมื่อคุณพูดแบบนี้ แสดงว่าผมพูดอะไรไปก็ไม่มีประโยชน์แล้ว”

“คุณต้องการสู้ งั้นผมจะสู้กับคุณเอง!”

หลังจากที่พูดจบ หยางเฉินขยับเท้า หายตัวไปจากห้องจัดเลี้ยงในพริบตา ในขณะเดียวกัน มีเสียงที่เฉยเมยดังขึ้นกลางอากาศ “ชี้ชะตาที่ยอดเขาหนิง”

หลงเยว่ก็หายไปด้วยในพริบตาเดียว

จนกระทั่งคนทั้งสองหายไปจากห้องจัดเลี้ยง ทุกคนถึงสามารถตั้งสติได้ บนใบหน้าของแต่ละคนเต็มไปด้วยความหวาดกลัว สูดอากาศที่บริสุทธิ์เข้าปอดอย่างแรง

“พวกเขา ตกลงเป็นผู้แข็งแกร่งระดับไหนกันแน่?”

มีคนถามด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว

“แดนเทพชั้นยอดเหรอ?”

มีคนพูดด้วยสีหน้าที่ตื่นตระหนก

“แดนเทพชั้นยอด?”

ผู้แข็งแกร่งแดนราชาชั้นปลายคนหนึ่งพูดด้วยสีหน้าที่เคร่งขรึม “ถ้าหากพวกเขาเป็นแค่ผู้แข็งแกร่งแดนเทพชั้นยอดจริง การปะทะกันเพียงครั้งเดียวของพวกเขา มันคงไม่ถึงขั้นสามารถทำให้พวกเราได้รับบาดเจ็บสาหัสหรอก”

“ผมไม่รู้ว่าแดนวิถีบู๊ของพวกเขาอยู่ในระดับไหน แต่สิ่งหนึ่งที่มั่นใจได้คือแดนวิถีบู๊ของพวกเขาก้าวข้ามแดนราชาชั้นยอดแล้ว”

ทันทีที่พูดคำพูดประโยคนี้ออกมา ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ตกตะลึง

สำหรับคนหนิงโจวอย่างพวกเขา แดนราชาชั้นกลางถือว่าเป็นผู้แข็งแกร่งระดับแนวหน้าแล้ว ส่วนผู้แข็งแกร่งแดนราชาชั้นปลาย ถ้าหากตระกูลไหนมีผู้แข็งแกร่งระดับนี้ ตระกูลนี้สามารถอยู่ในหนิงโจวได้อย่างมั่นคง

ส่วนผู้แข็งแกร่งแดนเทพ พวกเขาไม่สามารถเข้าใกล้ด้วยซ้ำ ปัจจุบันกับมีคนบอกว่าคนทั้งสองเมื่อกี้ เป็นถึงบุคคลระดับแดนเหนือมนุษย์ชั้นยอด

ชั่วขณะ สายตาทุกคนหันไปมองทางลู่หยวนทงด้วยสีหน้าที่ซับซ้อนพร้อมกัน

ทุกคนรู้ดี คนทั้งสองที่เพิ่งจากไปเมื่อกี้ เมื่อไหร่ที่หยางเฉินเป็นฝ่ายชนะ สถานะของตระกูลลู่ในหนิงโจวก็จะยิ่งมั่นคงขึ้นไปอีก

ตระกูลที่มีผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ยืนอยู่เบื้องหลัง แม้กระทั่งตระกูลใหญ่ระดับแนวหน้าในเยี่ยนตูก็ไม่กล้าล่วงเกินมั้ง?

ในขณะเดียวกัน บนยอดเขาหนิง หยางเฉินและหลงเยว่ยืนประจันหน้ากัน

ด้วยระดับแดนวิถีบู๊ของพวกเขา ถ้าหากเปิดศึกในบ้านตระกูลลู่ ตระกูลลู่จะต้องกลายเป็นซากปรักหักพังในพริบตา และมีผู้ล้มบาดเจ็บตายมากมาย มีเพียงยอดเขาหนิง ถึงเป็นสถานที่เหมาะที่สุดสำหรับการต่อสู้ของพวกเขา

“ถ้าหากผมเดาไม่ผิด คนที่กำลังหลอกใช้คุณน่าจะเป็นจักรพรรดิหลงมั้ง?”

หยางเฉินเป็นคนทำลายความเงียบก่อน มองไปทางหลงเยว่แล้วถาม

ด้วยสติปัญญาของเขาสามารถคาดเดาได้อย่างง่ายดาย ทำไมหลงเยว่ถึงบอกว่าเขาเป็นคนฆ่าหลงเคอ

ก่อนหน้านี้ราชวงศ์หลงและราชวงศ์เย่ส่งผู้แข็งแกร่งแดนเทพสิบสองคนมา แต่ปรากฏว่าโดนเขาฆ่าตายทั้งหมด

เรื่องนี้ย่อมนำความวิกฤติครั้งใหญ่มาหาราชวงศ์หลงและราชวงศ์เย่อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ สิ่งที่ราชวงศ์หลงและราชวงศ์เย่กังวลมากที่สุดก็คือเขาไปหาทั้งสองตระกูลอย่างกะทันหัน

ดังนั้น จักรพรรดิหลงจึงให้หลงเยว่เป็นคนลงมือ

หลงเยว่ก็พูดแล้ว หลงเคอเป็นน้องชายของเขา ในเมื่อเป็นแบบนั้น หลงเยว่ก็คือคนของราชวงศ์หลง

เพียงแต่ หยางเฉินไม่เข้าใจ ราชวงศ์หลงมีผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์กำเนิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่?

ในเมื่อเป็นแบบนั้น ทำไมราชวงศ์หลงถึงไม่ให้หลงเยว่เป็นคนลงมือแต่แรก?

ด้วยความแข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ขั้นสองของหลงเยว่ ราชวงศ์อื่นมีหรือที่จะเป็นคู่ต่อสู้ของราชวงศ์หลง?

“หุบปาก!”

หลงเยว่ตะคอกด้วยความโกรธ กัดฟันแน่นพูด “ไม่ว่าการตายของหลงเคอเกี่ยวกับคุณหรือไม่ แต่บัญชีแค้นนี้จำเป็นต้องคิดที่คุณทั้งหมด”

“ไร้เหตุผลสิ้นดี ในเมื่อเป็นแบบนั้น มาวัดกันที่ฝีมือกันเถอะ!”

ทันทีที่สิ้นเสียงของหยางเฉิน ก้าวเท้าออกไปอย่างกะทันหัน ก้อนหินที่อยู่ใต้เท้าของเขาในตอนแรกกลายเป็นผุยผงในพริบตา

ส่วนร่างกายของเขาพุ่งตรงเข้าไปหาหลงเยว่