บทที่ 1370 ความแข็งแกร่งของหยางเฉิน

“ไม่เจียมตัว!”

หลี่จ้งกัดฟันแล้วตะโกน จากนั้นเขาเหยียบบนพื้นอย่างรุนแรง ขณะเดียวกันก็รวบรวมพลังทั้งหมดไปที่หมัดขวาแล้วโบกอย่างแรง “ฆ่า!”

“ปัง ๆ ๆ!”

วินาทีต่อมา การต่อสู้ระหว่างสองผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ

ผู้แข็งแกร่งของราชวงศ์ซ่านกวนและผู้แข็งแกร่งของตระกูลหลี่ ต่างตกใจกลัวการต่อสู้ระหว่างทั้งสองคน ตอนนี้พวกเขาถอยไปข้างหลัง หากพวกเขาอยู่ใกล้เกินไป กลัวว่าตนเองจะได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการต่อสู้

“คุณหยาง แข็งแกร่งมาก!”

ซ่านกวนโหรวยืนอยู่ข้างกษัตริย์ซ่านกวน ดวงตาที่สวยงามของเธอมองหยางเฉินที่กำลังต่อสู้ด้วยสีหน้าตกใจ

เธอเป็นบูโดอัจฉริยะที่ราชวงศ์ซ่านกวนไม่มีมาเป็นเวลานับร้อยปี เธอเพิ่งจะอายุสามสิบปี แดนบูโดนั้นทะลวงไปถึงแดนเทพชั้นกลางแล้ว สำหรับเมืองจิ่วโจวแล้ว ล้วนเป็นคนประเภทที่เป็นสุดยอดอัจฉริยะ

แต่เมื่อเทียบกับหยางเฉินแล้ว บูโดอัจฉริยะของเธอนั้นเป็นแค่เศษเดน

สีหน้าของกษัตริย์ซ่านกวนเต็มไปด้วยความตกใจ และกล่าวด้วยความรู้สึกลึก ๆ “อนาคตของคุณหยางนั้นไร้ขีดจำกัด!”

หลังจากกล่าวจบ ดวงตาของเขาเยือกเย็นทันที ดวงตาทั้งคู่กลายเป็นสีแดงเลือด แล้วจ้องมองผู้แข็งแกร่งของตระกูลหลี่ด้วยความโมโห กัดฟันด้วยความแค้นและกล่าวว่า “ถึงเวลาแล้วที่จะให้ตระกูลหลี่ต้องชดใช้ด้วยเลือด!”

ตามคำสั่งของกษัตริย์ซ่านกวน ผู้แข็งแกร่งของราชวงศ์เหล่านั้นที่รู้สึกคับข้องใจมานานแล้ว พวกเขาแต่ละคนเหมือนคนบ้าคลั่ง พุ่งเข้าไปโจมตีผู้แข็งแกร่งของตระกูลหลี่อย่างบ้าคลั่ง

เมื่อสักครู่ตระกูลหลี่อาศัยความได้เปรียบ ฆ่าผู้แข็งแกร่งของราชวงศ์ไปมากมาย นั่นเป็นเพราะกษัตริย์ซ่านกวนถูกหลี่จ้งสกัดกั้น และผู้แข็งแกร่งของราชวงศ์เหล่านั้น ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหลี่เจียงสงที่เกือบจะเข้าสู่แดนเหนือมนุษย์ขั้นหนึ่ง

แต่ตอนนี้ หลี่จ้งถูกหยางเฉินสกัดกั้น และตอนที่หยางเฉินปรากฏตัวออกมาก็ทำให้หลี่เจียงสงกระเด็นออกไป ทำให้เขาเกือบจะสูญเสียพลังการต่อสู้แล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น ทางฝ่ายราชวงศ์ นอกจากกษัตริย์ซ่านกวนซึ่งอยู่ในแดนเหนือมนุษย์ขั้นหนึ่งแล้ว ผู้แข็งแกร่งคนอื่น ๆ ล้วนเป็นแดนเทพชั้นยอด

ส่วนทางฝ่ายตระกูลหลี่ นอกจากผู้แข็งแกร่งแดนเทพชั้นยอดสองคนที่มีความแข็งแกร่งเทียบเท่ากับกึ่งแดนเหนือมนุษย์ ส่วนคนอื่นนั้นแดนไม่สูง

ภายใต้การนำของกษัตริย์ซ่านกวน ผู้แข็งแกร่งของราชวงศ์นั้นต่อสู้อย่างบ้าคลั่งเหมือนกับเสือที่บุกเข้าไปในฝูงแกะ

หลี่เจียงสงเฝ้ามองผู้แข็งแกร่งของตระกูลหลี่ตายไปทีละคน ดวงตาของเขากลายเป็นสีแดงเลือด เขาคำรามด้วยความโมโหว่า “กษัตริย์ซ่านกวน พวกคุณกำลังรนหาที่ตาย! พวกคุณกำลังรนหาที่ตาย!”

“ฆ่า ๆ ๆ!”

ไม่เพียงแค่สมาชิกของราชวงศ์ไม่ได้รับผลกระทบจากคำพูดของหลี่เจียงสงเท่านั้น แต่ยิ่งต่อสู้พวกเขายิ่งรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ

ถึงแม้ซ่านกวนโหรวเป็นผู้หญิง แต่เธอก็มีบูโดอยู่ในแดนเทพชั้นกลางแล้ว และพลังการต่อสู้ของเธอนั้นเทียบได้กับผู้แข็งแกร่งแดนเทพขั้นปลาย เธอยกมือขึ้นแล้ว ปล่อยพลังฝ่ามือออกไปอย่างรวดเร็ว แล้วไปกระแทกบนหน้าอกของแดนเทพชั้นกลางของตระกูลหลี่คนหนึ่ง

“ปัง!”

หน้าอกของผู้แข็งแกร่งตระกูลหลี่ยุบลงไป ร่างกายของเขาเหมือนลูกบอล กระอักเลือดออกมาจากปากแล้วกระเด็นออกไป

ไม่เพียงแค่ซ่านกวนโหรวดุร้ายเท่านั้น ผู้แข็งแกร่งของราชวงศ์คนอื่นก็ระเบิดความโกรธอย่างสิ้นเชิงเช่นกัน พวกเขาต่างระเบิดพลังต่อสู้แข็งแกร่งที่สุดออกมา จากนั้นพวกเขาค่อยต่อสู้กับผู้แข็งแกร่งของตระกูลหลี่

วันนี้ ถ้าไม่ใช่คนตระกูลหลี่ตาย ราชวงศ์จะถูกทำลายล้าง!

ผู้แข็งแกร่งของสองตระกูลใหญ่กำลังต่อสู้กันอย่างบ้าคลั่ง และการต่อสู้ระหว่างหยางเฉินและหลี่จ้งนั้นก็ดุเดือดมากเช่นกัน

และไม่มีคนอยู่รอบตัวพวกเขานานแล้ว พื้นหินสีฟ้าใต้ฝ่าเท้าของพวกเขาถูกทุบจนเป็นเศษไปนานแล้ว และอาคารใกล้เคียงก็พังทลายไปมาก

กล่าวได้ว่าภายในรัศมีหลายสิบเมตรนั้นราบเป็นหน้ากลอง

“ไอ้คนสารเลว”

“คุณกล้าทำร้ายผม!”

“ผมเป็นถึงเหล่าจู่ของตระกูลหลี่ มีชีวิตอยู่มาเป็นร้อยปีแล้ว เคยฆ่าบูโดอัจฉริยะไปทุกแบบ?”

“วันนี้ ผมจะฆ่าอัจฉริยะบูโดเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งคน!”

ผมยาวสีขาวของหลี่จ้งปลิวไสวไปตามสายลม ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความดุร้าย ตอนที่เขามองหยางเฉิน มีเพียงเจตนาฆ่าที่ไม่รู้จบ

และหยางเฉินเองก็ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน เพราะเขาเพิ่งก้าวจะเข้าสู่แดนเหนือมนุษย์ขั้นสอง และตอนนี้พวกเขากำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด