บทที่ 1429 แผนการคว้าน้ำเหลว

รอยยิ้มบนใบหน้าต้วนหวงค้างเติ่งทันที เมื่อได้ยินสิ่งที่หยางเฉินพูด

ถ้าเป็นคนอื่น ต่อให้เป็นกษัตริย์เย่ขอให้เขาเลือกตอนนี้ เขาคงไม่ประหม่าขนาดนี้

แต่กับหยางเฉินนั้นแตกต่างกัน เขาเคยเกือบจะโค่นล้มราชวงศ์ต้วนด้วยกำลังของตัวเขาเอง

“คุณหยาง คุณพูดแบบนี้ ทำให้ผมลำบากใจ...”

ก่อนที่ต้วนหวงจะพูดจบ ก็ถูกหยางเฉินขัดจังหวะอย่างไร้ความปรานี “ผมไม่สนหรอกว่าคุณจะลำบากใจหรือเปล่า วันนี้คุณจำเป็นต้องเลือก!”

“ถ้าไม่ใช่เพราะเห็นแก่หวูหยา ลำพังท่าทีที่ไม่มั่นคงของคุณก็เพียงพอแล้วที่ผมจะขึ้นบัญชีดำคุณ”

“ผมให้เวลาคุณหนึ่งนาที ถ้าคุณเลือกไม่ได้หลังจากผ่านไปหนึ่งนาที ก็ถือว่าคุณเลือกราชวงศ์เย่ เริ่มจับเวลาได้!”

หลังจากได้ยินสิ่งที่หยางเฉินพูด หัวใจของต้วนหวงก็เต้นแรง ความตื่นตระหนกภายในใจพุ่งขึ้นถึงจุดสูงสุดอย่างรวดเร็ว

คนอื่นๆ มองหยางเฉินด้วยความประหลาดใจ โดยเฉพาะคนที่ไม่รู้จักตัวตนของหยางเฉิน ก็ยิ่งรู้สึกประหลาดใจ

ขณะที่ต้วนหวงพูดกับหยางเฉิน เห็นได้ชัดว่าให้เกียรติอย่างมาก ใช้คำว่า “ท่าน” ด้วยซ้ำไป แต่หยางเฉินกลับไม่ไว้หน้าต้วนหวงเลย

เขาทำแบบนี้ ไม่กลัวว่าจะเป็นการผลักต้วนหวงไปหาราชวงศ์เย่เหรอ?

มีเพียงกษัตริย์ซ่านกวนและหลงหวงที่รู้ดี หยางเฉินกำลังให้โอกาสราชวงศ์ต้วน เขายังต้องการจัดการปัจจัยที่ไม่แน่นอนทั้งหมดก่อนการต่อสู้ตัดสินแพ้ชนะกับราชวงศ์เย่

สมาชิกของราชวงศ์ต้วนต่างรู้สึกกระวนกระวายอยู่ภายในใจ ต้วนหวงกำลังดิ้นรนและใช้สมองวางแผนอย่างรวดเร็ว เลือกข้อดีระหว่างราชวงศ์เย่และหยางเฉิน รวมถึงข้อเสียด้วย

กษัตริย์เย่ยิ้มเยาะ “ต้วนหวง อย่างที่คุณเห็น หยางเฉินไม่เห็นราชวงศ์ต้วนอยู่ในสายตาเลย ต่อให้คุณเลือกเขา เกรงว่าในอนาคตเขาอาจจะไม่อยากเห็นราชวงศ์ต้วนก็ได้”

“แต่ถ้าคุณเลือกราชวงศ์เย่ ผมรับรองได้เลยว่าหลังจากก่อตั้งพันธมิตรแล้ว ราชวงศ์เย่จะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องของตระกูลต้วน”

สำหรับการโน้มน้าวของกษัตริย์เย่ หยางเฉินไม่ได้ขัดขวาง และไม่เก็บมาใส่ใจด้วย

สำหรับเขาแล้ว ราชวงศ์ต้วนมีหรือไม่มีก็เหมือนกัน การให้โอกาสราชวงศ์ต้วนได้เลือก ก็เพื่อเห็นแก่ต้วนหวูหยาเท่านั้น

แน่นอน ถ้าต้วนหวงเลือกราชวงศ์เย่ ก็ไม่มีความแตกต่างอะไรมากสำหรับเขา ก็แค่มีมดเพิ่มอีกสองสามตัว

หนึ่งนาทีผ่านไปอย่างรวดเร็ว หยางเฉินมองดูเวลาแล้วพูดว่า “หมดเวลาแล้ว!”

“กษัตริย์เย่ ขอโทษด้วยนะ!”

ในช่วงเวลาวิกฤตินี้ จู่ๆ ต้วนหวงก็มองไปที่กษัตริย์เย่ แล้วกล่าวขอโทษ จากนั้นก็มองไปที่ หยางเฉินและพูดว่า “คุณหยาง ผมเลือกคุณ!”

พอได้ยินดังนั้น ทุกคนในที่นี้ก็ถึงกับอึ้ง!

กษัตริย์เย่ก็ตกตะลึงเช่นกัน เดิมทีเขาคิดว่าถ้าหยางเฉินไม่ไว้หน้าต้วนหวง บังคับให้ต้วนหวงเลือกต่อหน้าผู้คน ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ต้วนหวงต้องเลือกราชวงศ์เย่แน่นอน แต่เขานึกไม่ถึงว่าต้วนหวงจะเลือกหยางเฉิน ก้มหัวให้กับหยางเฉินเช่นกัน

เขาไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมราชวงศ์เย่ที่ครอบครองผู้แข็งแกร่งระดับแดนเหนือมนุษย์สองคน ทำให้ต้วนหวงเลือกอย่างง่ายดายไม่ได้?

ไม่ใช่แค่กษัตริย์เย่เท่านั้น แต่คนอื่นๆ ก็มีสีหน้าประหลาดใจเช่นกัน

คนที่รู้ว่าหยางเฉินเป็นคนแข็งแกร่งก็ไม่มีอะไร แต่พวกที่ไม่รู้ก็คาดเดาตัวตนของหยางเฉินมากขึ้นเรื่อยๆ

หยางเฉินเป็นใครกันแน่? กล้าดียังไงมาข่มขู่ต้วนหวงในที่สาธารณะ แถมยังจะทำให้หลงหวงและกษัตริย์ซ่านกวนสนับสนุนเขาด้วยความเต็มใจอีก?

ก่อนหน้านี้ พวกเขายังคิดว่าหยางเฉินเป็นคุณชายของกองกำลังลึกลับ เขาจะวางอำนาจเช่นนี้ก็ต่อเมื่อได้ผู้แข็งแกร่งสองคนที่ทางครอบครัวส่งมารับใช้

แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่ามันไม่ใช่อย่างนั้น

ไม่ว่าจะเป็นหลงหวงหรือกษัตริย์ซ่านกวน หรือต้วนหวง ความเคารพที่พวกเขามีต่อหยางเฉินนั้นไม่อาจปฏิเสธได้เลย

ยังมีกษัตริย์เย่ที่ทำอะไรหยางเฉินไม่ได้อีก ซึ่งหมายความว่าหยางเฉินต้องพึ่งพาตัวเอง

ถ้าไม่อย่างนั้น ราชวงศ์เย่คงจะลงมือจัดการหยางเฉินไปนานแล้ว

“ดี! ดีมาก!”