บทที่ 1443 เทคนิคการหายใจขั้นหก

ซ่งจั่วและซ่งโหย่วสองพี่น้องที่อยู่ด้านข้าง เฝ้ามองหลิวเหล่าก้วยและเย่หลินร่วมมือกันโจมตีหยางเฉิน สีหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความกังวล แต่พวกเขาก็ไม่สามารถทำอะไรได้

“คุณหยาง!”

ทั้งสองตะโกนเสียงดัง และดูเหมือนเสียงตะโกนนี้สามารถระบายความอัดอั้นตันใจของพวกเขาได้

บรรดาผู้แข็งแกร่งของตระกูลมหาเศรษฐีต่างเฝ้ามองอยู่ไม่ไกล และสีหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความกังวล โดยเฉพาะกองกำลังของราชวงศ์ที่มีความสัมพันธ์ดีกับหยางเฉิน

“ปัง!”

“ปัง!”

เสียงปะทะกันสองครั้งติดต่อกัน การโจมตีครั้งแรกคือการปะทะกันระหว่างหยางเฉินและหลิวเหล่าก้วย ส่วนการโจมตีครั้งที่สองคือเสียงที่เย่หลินโจมตีไปที่ร่างกายของหยางเฉิน

“บูม บูม บูม!”

ภายใต้การโจมตีครั้งนี้ พลังบูโดที่น่าสะพรึงกลัวได้แผ่กระจายไปทุกทิศทาง ทำให้เกิดเป็นเศษก้อนหินมากมาย และก้อนหินที่อยู่ใต้เท้าของหยางเฉินแตกทันที

หยางเฉินรู้สึกว่าเหมือนแขนของเขากำลังจะหัก ตอนที่ต่อสู้กับหลิวเหล่าก้วย พลังบูโดอันน่าสะพรึงกลัวนั้นกระจายไปตามหมัดแล้วไปทั่วทั้งแขน

ถึงแม้ว่าเขาจะสามารถอาศัยคัมภีร์ต้าเต้าเทียนหยาน เพื่อระเบิดความแข็งแกร่งเทียบเท่าแดนเหนือมนุษย์ชั้นยอดขั้นห้าได้ แต่ถึงอย่างไรเขานั้นเป็นเพียงผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ขั้นสามเท่านั้น

ความแข็งแกร่งทางกายภาพของเขานั้นสู้หลิวเหล่าก้วยและเย่หลินไม่ได้

แต่สิ่งที่ทำให้หยางเฉินทรมานที่สุด ไม่ใช่การเผชิญหน้ากับหลิวเหล่าก้วย แต่เป็นการโจมตีของเย่หลิน ที่คว้าเนื้อชิ้นหนึ่งจากไหล่ของเขาโดยตรง

ช่วงเวลาวิกฤติเมื่อสักครู่ ถ้าไม่ใช่เพราะเขาสามารถหลีกเลี่ยงได้ การโจมตีของเย่หลินเมื่อสักครู่ จะกระแทกที่ศีรษะของเขา และถ้ากระแทกไปที่ศีรษะของเขา เกรงว่าศีรษะของเขาจะขาด

หยางเฉินรู้สึกปวดแสบปวดร้อนมาที่ไหล่เป็นอย่างมาก และมันลามไปทั่วร่างกายของเขาทันที

อย่างไรก็ตาม นี่เป็นวิธีดีที่สุดในการรับมือแล้ว เมื่อเผชิญกับการร่วมมือกันโจมตีของหลิวเหล่าก้วยและเย่หลิน เขาไม่มีทางหลบเลี่ยงได้ ทำได้เพียงเผชิญหน้าเท่านั้น

หลิวเหล่าก้วยที่เป็นผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ขั้นหก หยางเฉินไม่สามารถทนต่อการโจมตีที่รุนแรงของเขาได้ ดังนั้นจึงทำได้เพียงใช้การโจมตีเพื่อต่อสู้กับหลิวเหล่าก้วยเท่านั้น และอดทนต่อการโจมตีของเย่หลิน

กลยุทธ์การต่อสู้เช่นนี้ ทำให้หยางเฉินได้รับบาดเจ็บ แต่ไม่สามารถฆ่าเขาได้

“ออกไป!”

หยางเฉินตะโกนเสียงดัง และใช้เท้าเตะร่างของเย่หลินจนกระเด็นออกไปเหมือนว่าวที่เชือกขาด

สีหน้าของหลิวเหล่าก้วยเย็นชา และเริ่มโจมตีอย่างรุนแรงอีกครั้ง แต่เขานึกไม่ถึงว่าพิษกู่ของตนเองที่ดูดเลือดของกษัตริย์เย่แล้ว และความแข็งแกร่งของตนเองก็พุ่งสูงขึ้น แต่เขายังไม่สามารถฆ่าหยางเฉินจากการโจมตีครั้งเดียวได้

หยางเฉินที่เตรียมพร้อม ใช้เท้าเตะเย่หลินจนกระเด็นออกไป แล้วใช้เท้าอีกข้างหน้ากระแทกลงบนพื้นอย่างแรง ร่างกายเร็วราวกับสายฟ้า จากนั้นเขาก็ถอยกลับทันที

“ฟู่!”

และการโจมตีที่รุนแรงของหลิวเหล่าก้วยนั้นเฉียดผ่านศีรษะของหยางเฉิน

หยางเฉินตกใจจนเหงื่อเต็มหน้าผาก

ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นเพียงแค่ชั่วพริบตา การกระทำของหยางเฉินเกินความคาดหมายของทุกคน และแม้แต่สองพี่น้องตระกูลซ่งยังตกตะลึง

เดิมทีพวกเขาคิดว่าหยางเฉินกำลังจะถูกฆ่าตาย แต่คิดไม่ถึงว่าหยางเฉินจะสามารถสร้างปาฏิหาริย์ขึ้นมาจริง ๆ

ใช่ มันเป็นปาฏิหาริย์!

แม้แต่พวกเขาสองคนก็ไม่เคยเห็นชายหนุ่มที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้มาก่อน ด้วยพลังของแดนเหนือมนุษย์ขั้นสาม แต่สามารถรับมือกับการโจมตีของสองคนที่อยู่แดนเหนือมนุษย์ขั้นห้า และผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ขั้นหกได้

เกรงว่าแม้แต่ตระกูลบู๊โบราณที่ซ่อนเร้นเหล่านั้น ยังไม่สามารถสร้างบูโดอัจฉริยะเช่นนี้ได้?

“เยี่ยมมาก!”

หลงจิ้นที่กำลังเฝ้ามองการต่อสู้อยู่ไม่ไกล ตะโกนออกมาเสียงดัง

เมื่อสักครู่เขาคิดว่าหยางเฉินกำลังจะถูกฆ่าตาย แต่หยางเฉินไม่เพียงไม่ถูกหลิวเหล่าก้วยฆ่าตาย กลับโจมตีจนเย่หลินกระเด็นออกไป และรอดพ้นจากการโจมตีที่รุนแรงของหลิวเหล่าก้วย

นี่เป็นประสบการณ์ที่ยอดเยี่ยม และมีเพียงผู้แข็งแกร่งแดนเทพชั้นยอดเท่านั้นที่สามารถมองเห็นได้ สำหรับผู้แข็งแกร่งที่อยู่ต่ำกว่าแดนเทพชั้นยอด พวกเขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น พวกเขาเห็นเพียงเย่หลินและหลิวเหล่าก้วยพุ่งเข้าไปหาหยางเฉินเท่านั้น แล้วเห็นเย่หลินกระเด็นออกไป จากนั้นเห็นหยางเฉินถอยห่างออกไปหลายสิบเมตร

“นี่คือความน่าสะพรึงกลัวของผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์หรือ?”