บทที่ 1457 สละที่นั่ง

ในไม่ช้า ผู้คนในเมืองราชวงศ์เย่ก็คึกคักขึ้นมา เพราะผู้แข็งแกร่งแดนเทพชั้นยอด ได้มารวมตัวกันที่คฤหาสน์ราชวงศ์เย่

ในวังราชวงศ์เย่ เย่หลินกำลังนั่งอยู่บนบัลลังก์ ดวงตาที่เย็นชาของเขากวาดสายมองไปที่ทุกคนพร้อมพูดขึ้นมาว่า “ในอีกสามชั่วโมงข้างหน้า หยางเฉินจะพาผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์สองคนมาที่เมืองราชวงศ์เย่”

ทันทีที่พูดจบ สีหน้าของผู้แข็งแกร่งแดนเทพชั้นยอดก็เปลี่ยนไป

เจ็ดวันก่อน ราชวงศ์เย่จัดงานเลี้ยงวันเกิดของเย่หลินที่เมืองเยี่ยนตู ซึ่งมีคนมากมายไปที่เมืองเยี่ยนตูและพวกเขาได้เห็นความแข็งแกร่งของหยางเฉินด้วยตาของเขาเองแล้ว

เย่หลินและหลิวเหล่าก้วยก็เคยร่วมมือกัน แต่ก็ฆ่าหยางเฉินไม่สำเร็จ แถมยังต้องถอยหนีออกมา และตอนนี้เย่หลินยังบอกว่าอีกสามชั่วโมงหยางเฉินก็จะมาถึงแล้ว

ในขณะนี้ ผู้แข็งแกร่งที่อยู่ในนี้รู้ว่าหยางเฉินกำลังจะมา และทุกคนก็กลัวเป็นอย่างมาก

"ฝ่าบาท ที่ท่านให้พวกเรามารวมตัวกัน เพราะจะให้สู้กับหยางเฉินใช่ไหม?"

ในตอนนั้นเอง จู่ๆ ก็มีผู้แข็งแกร่งกึ่งแดนเหนือมนุษย์คนหนึ่งถามขึ้น

เย่หลินไม่ได้ปิดบังความตั้งใจของตัวเอง จากนั้นพยักหน้าแล้วพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า "หยางเฉินแข็งแกร่งแค่ไหนทุกคนก็น่าจะรู้ดี แค่ฉันคนเดียวไม่มีทางฆ่าหยางเฉินได้หรอก จึงต้องการความช่วยเหลืองจากทุกคน เพื่อที่จะฆ่าหยางเฉินให้ตายในเมืองราชวงศ์เย่"

"ฝ่าบาท ในบรรดาพวกพวกเรา ไม่มีใครสักคนอยู่ในระดับแดนเหนือมนุษย์ด้วยซ้ำ ถึงพวกเราอยากช่วยท่านก็ใช่ว่าจะช่วยไหว!"

"ใช่ๆ สำหรับผู้แข็งแกร่งแดนเหนือแล้ว พวกเราก็เป็นแค่มดเท่านั้น พวกเราคงถูกฆ่าก่อนที่จะแตะตัวหยางเฉินด้วยซ้ำ?"

"ฝ่าบาท ผมขอแนะนำให้ท่าน ติดต่อขอความช่วยเหลือกับหลิวเหล่าก้วยของเมืองเหมียวนะครับ บางทีอาจจะฆ่าหยางเฉินที่เมืองราชวงศ์เย่ได้”

……

สักพักหนึ่ง ทุกคนเริ่มออกความเห็น

พวกเขาเองก็ไม่ใช่คนโง่ การที่เย่หลินขอให้พวกเขาช่วยนั้น เกรงว่าจะให้พวกเขาไปตายมากกว่า ขนาดเย่หลินและหลิวเหล่าก้วยที่เคยร่วมมือกันก็ยังฆ่าหยางเฉินไม่ได้เลย แล้วนับประสาอะไรกับมดตัวน้อยๆ อย่างพวกเขาที่ไม่เคยเห็นแม้แต่แดนเหนือมนุษย์ แล้วจะช่วยเย่หลินได้อย่างไร?

สีหน้าของเย่หลินค่อยๆ เปลี่ยนไป เมื่อทุกคนเงียบลง เขาก็พูดขึ้นมาอย่างเย็นชาว่า "หมายความว่า ทุกท่านจะไม่ช่วยฉันใช่ไหม?"

"ฝ่าบาท ไม่ใช่พวกเราไม่อยากช่วยนะ แต่กำลังของพวกเรามีมันน้อยเกินไปจริงๆ......"

ผู้แข็งแกร่งแดนเทพชั้นยอดคนหนึ่งยืนขึ้นมาพูด แต่เขายังไม่ทันได้พูดจบประโยคก็ต้องหยุดไป

เพราะเห็นว่ามีตัวหนังสือตัวหนึ่งปรากฏขึ้นบนระหว่างคิ้วของเขา

ทันใดนั้น ทุกคนต่างเงียบสนิท!