บทที่ 1476 ผู้แข็งแกร่งที่ลึกลับ

ในเวลานี้ ผู้พิทักษ์ราชวงศ์เย่ ไม่ได้ปิดบังความโลภที่มีต่อความลับของหยางเฉินอีกต่อไป และบอกให้หยางเฉินมอบความลับออกมาโดยตรง

ในความคิดของเขา หยางเฉินจะต้องตายอย่างแน่นอน ดังนั้นเขาไม่จำเป็นต้องรักษาภาพลักษณ์ที่สูงส่งของผู้พิทักษ์

หยางเฉินจ้องไปที่ผู้พิทักษ์ของราชวงศ์เย่ด้วยดวงตาทั้งสองข้าง ดวงตาของเขาเป็นสีแดงเลือด คัมภีร์ต้าเต้าเทียนหยานกำลังไหลเวียนอย่างดุเดือด พยายามเติมกำลังกายให้เพียงพอ

เพียงแต่ว่า เขาได้รับบาดเจ็บสาหัส และแม้ว่าเขาจะพยายามอย่างหนักเพื่อเรียกใช้คัมภีร์ต้าเต้าเทียนหยาน เขาก็ยังไม่สามารถฟื้นตัวกลับมาได้ในเวลาอันสั้น

หรือว่า วันนี้จะต้องตายที่นี่จริงๆ

ในขณะนี้ จู่ๆร่างหลายร่างก็ปรากฏขึ้นในใจของเขา มีฉินซีและเสี้ยวเสี้ยว ยังมีฉินยีและฉินต้าหย่งรวมถึงซ่านกวนเกาหยางที่เสียชีวิตไปแล้วเป็นต้น

"อ๊าก!" หยางเฉินก็คำรามด้วยความโกรธ ทันใดนั้นก็ระเบิดพลังทั้งหมดของร่างกายเขา พยายามที่จะหลุดพ้นจากเท้าของผู้พิทักษ์ราชวงศ์เย่

อย่างไรก็ตาม เขาได้รับบาดเจ็บสาหัส และแดนบูโดของเขานั้นด้อยกว่าผู้พิทักษ์ราชวงศ์เย่อย่างมาก ด้วยสภาวะในปัจจุบันของเขา แม้ว่าเขาจะระเบิดออกด้วยกำลังทั้งหมดของเขา เขาจะทำอะไรกับผู้พิทักษ์ของราชวงศ์เย่ที่เป็นผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ได้อย่างไร?

"ไม่เจียมตัว!"

ผู้พิทักษ์ของราชวงศ์เย่เยาะเย้ย และจู่ๆก็เพิ่มแรงในการเหยียบหน้าอกของหยางเฉิน และพูดอย่างเย็นชา “ถ้าเป็นเช่นนี้ ก็ไปตายซะ!”

ในขณะนี้ หยางเฉินรู้สึกว่าเขากำลังจะตายจริงๆ

“ฮิฮิ ผู้พิทักษ์ของราชวงศ์ผู้สง่ากลับถามความลับจากรุ่นหลาน ไม่กลัวเรื่องนี้จะแพร่กระจายออกไปหรือ?”

ทันใดนั้น เสียงล้อเลียนก็ดังขึ้น

"ใคร?"

ผู้พิทักษ์ของราชวงศ์เย่ตัวสั่นและตะโกนอย่างรวดเร็ว

ในขณะนี้ ชายชราในชุดผ้าลินินสีดำก็มาถึง

"คุณคือใคร?"

ผู้พิทักษ์ของราชวงศ์เย่ถาม แต่ในใจของเขาเต็มไปด้วยความสยดสยอง

เพราะจากชายชราที่นุ่งผ้าลินิน เขารู้สึกถูกบีบบังคับอย่างแรง ตัวเขาเป็นผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ขั้นเจ็ดแล้ว แต่ชายชราคนนี้สามารถทำให้เขารู้สึกบีบบังคับได้ ซึ่งหมายความว่า แดนบูโดของเขา อย่างน้อยก็เป็นแดนเหนือมนุษย์ชั้นยอดขั้นเจ็ด และมันอาจเป็นแดนเหนือมนุษย์ขั้นแปดด้วยซ้ำ

ในโลกนี้ ผู้ที่เป็นแดนเหนือมนุษย์ขั้นแปดที่แท้จริงมีเพียงไม่กี่คน แต่ตอนนี้ มีผู้แข็งแกร่งลึกลับที่มีแนวโน้มว่าจะเป็นผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ขั้นแปด ไม่ต้องพูดก็รู้ ผู้พิทักษ์ของราชวงศ์เย่จะตกตะลึงเพียงใด

“เพื่อนน้อยหยาง คุณยังทนได้หรือไม่?”

ชายชราที่นุ่งผ้าลินินก็มองไปที่หยางเฉินซึ่งถูกผู้พิทักษ์ราชวงศ์เย่เหยียบย่ำและถาม

แม้ว่าหยางเฉินจะไม่รู้จักตัวตนของอีกฝ่าย แต่เขาสามารถสัมผัสได้ว่าอีกฝ่ายมาที่นี่เพื่อช่วยเขา

เขาอดทนต่อร่างที่เกือบจะหมดสติของเขา มองดูชายชราที่สวมผ้าลินินด้วยรอยยิ้มที่สดใสที่มุมปากของเขา"ยังพอไหว!"

"เยี่ยม!"

ชายชราในชุดลินินพยักหน้าเล็กน้อย จากนั้นมองไปที่ผู้พิทักษ์ของราชวงศ์เย่และกล่าวว่า “คุณไม่จำเป็นต้องรู้ว่าผมเป็นใคร คุณเพียงแค่ต้องรู้ว่า ผมจะพาเขาไป”

ชายชราในชุดผ้าลินินพูดอย่างสบายๆ ทำให้ผู้พิทักษ์ราชวงศ์เย่รู้สึกถูกบีบบังคับเล็กน้อย

ทันใดนั้น ผู้พิทักษ์ของราชวงศ์เย่ก็รู้สึกว่า ถ้าเขาฆ่าหยางเฉิน เกรงว่าชายชราในชุดผ้าลินินจะฆ่าเขาก่อนที่เขาจะฆ่าหยางเฉิน

อย่างไรก็ตาม เขาเป็นถึงผู้พิทักษ์ที่สูงส่งของราชวงศ์เย่ ซึ่งฝึกฝนอย่างสันโดษและเก็บตัวมาหลายปีแล้ว เคยถูกคนอื่นคุกคามเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?

เขาจะปล่อยหยางเฉินไปอย่างง่ายดายได้อย่างไร?

“ผมไม่สนใจหรอกว่าคุณเป็นใคร หรือตัวตนของคุณจะเป็นอย่างไร ถ้าเด็กคนนี้กล้าทำอะไรกับราชวงศ์เย่ของผม และทำให้ราชวงศ์เย่ของผมเสื่อมถอย ก็ต้องชดเชย!”

ผู้พิทักษ์ของราชวงศ์เย่กล่าวอย่างเย็นชา