บทที่ 1500 กังวลต่อตระกูลหลี่

ไม่นาน กษัตริย์ซ่านกวนกับซ่านกวนฟู่ก็มาถึงที่พักของหยางเฉินพร้อมกัน

เพียงแต่ ครั้งนี้ ซ่านกวนฟู่แสดงบทบาทสถานะของผู้แข็งแกร่งราชวงศ์แล้ว เป็นคนที่ยืนอยู่ข้างหลังกษัตริย์ซ่านกวน บนตัวสวมเสื้อคลุมสีดำตัวหนึ่งไว้ บนหน้าใส่หน้ากากด้วย เพียงรู้สึกถึงว่า ลักษณะพลังบนตัวของเขาไม่ธรรมดา

“ฝ่าบาทมาหาผมมีธุระ?”

หยางเฉินมองเห็นกษัตริย์ซ่านกวนมาเยือน สีหน้าเรียบนิ่งมาก มองซ่านกวนฟู่ที่ยืนอยู่ด้านหลังกษัตริย์ซ่านกวนแวบหนึ่งด้วยสายตาเรียบเฉย

หยางเฉินในปัจจุบันนี้ การฝึกฝนวิถีบู๊ยังไม่ได้ฟื้นฟูตามเดิม และไม่มีทางรู้สึกถึงลักษณะพลังวิถีบู๊บนตัวของซ่านกวนฟู่ แต่สิ่งที่เขาสามารถแน่ใจได้คือ ผู้แข็งแกร่งเสื้อคลุมดำที่ใส่หน้ากากคนนี้ ความสามารถต้องแกร่งเหนือชั้นแน่

ถึงแม้เขาจะไม่มีทางสัมผัสถึงลักษณะพลังวิถีบู๊ได้ แต่จากบนตัวของซ่านกวนฟู่ ยังสามารถสัมผัสถึงความรู้สึกอันตรายมหาศาลได้

กษัตริย์ซ่านกวนมองทางหยางเฉินแบบหน้าไร้อารมณ์ จากนั้นเอ่ยปากพูดว่า “เมื่อสักครู่นี้ หลี่เจียงสงมาแล้ว พูดเรื่องที่ไม่สำคัญบางอย่าง จากนั้นก็ไปแล้ว ถึงแม้ผมจะไม่เข้าใจว่าสรุปแล้วคือเรื่องอะไรกัน แต่ผมสัมผัสได้ว่า เขาเหมือนจะประหม่าเอามากๆ”

“นอกจากนั้นแล้ว ยังมีเรื่องหนึ่ง ผมคิดว่าบางทีอาจเกี่ยวข้องกับตระกูลหลี่”

หยางเฉินพูดเรียบๆ “ฝ่าบาทมีเรื่องอะไร ก็พูดมาตามตรงเลยครับ ผมตั้งใจฟังอยู่!”

“ได้!”

กษัตริย์ซ่านกวนพยักหน้า พูดด้วยท่าทางเคร่งขรึม “อีกเรื่องหนึ่ง คือเมื่อสักครู่ ผมได้รับข่าวหนึ่งมา ผู้แข็งแกร่งแดนเทพชั้นยอดของราชวงศ์ซ่านกวน ที่ชื่อหลี่ไท่ไป๋คนหนึ่ง หายตัวไปกะทันหัน ถึงตอนนี้ยังไม่พบร่องรอยว่าเป็นหรือตาย”

“ใช่แล้ว ผมยังอยากบอกคุณหยางเรื่องหนึ่ง หลี่ไท่ไป๋คนนี้ เมื่อห้าสิบกว่าปีก่อน ก็ติดตามผมมาแล้วครับ แต่ผมยังค้นหาเจอตั้งแต่แรกว่า ก่อนหน้าที่เขาจะติดตามผม เคยเป็นคนของตระกูลหลี่”

“ผมมาหาคุณหยาง คืออยากจะดูหน่อยว่า คุณหยางรู้หรือไม่ว่าหลี่ไท่ไป๋คนนี้ ตอนนี้อยู่ที่ไหนกันแน่?”

ก่อนหน้าที่กษัตริย์ซ่านกวนจะมาหาหยางเฉิน หยางเฉินก็นึกได้แล้วว่ากษัตริย์ซ่านกวนอาจจะมาหาเขาเพื่อสอบถามเรื่องนี้ เพียงแต่สิ่งที่เขานึกไม่ถึงคือ หลี่ไท่ไป๋เป็นคนของตระกูลหลี่

กษัตริย์ซ่านกวนพูดถึงอีกว่าหลี่เจียงสงมาหาเขาแต่เช้าตรู่ และพูดเรื่องที่ไม่สำคัญบางอย่างด้วย แล้วจะไม่ให้หยางเฉินได้อย่างไร หลี่ไท่ไป๋คนนี้ อาจจะเป็นหมากที่ตระกูลหลี่สอดแทรกไว้ข้างกายกษัตริย์ซ่านกวน

“ฝ่าบาท คุณมาหาผมคนใช้การไม่ได้คนหนึ่ง จากนั้นสอบถามถึงผู้แข็งแกร่งชั้นสูงของราชวงศ์ซ่านกวน ไม่เป็นการประเมินผมสูงเกินไปบ้างเหรอครับ?”

หยางเฉินหัวเราะนิ่งๆ จากนั้นพูดว่า “ยังพูดว่า ฝ่าบาทเกิดสงสัยขึ้นมา ถึงเรื่องที่ผมสูญเสียการฝึกฝนวิถีบู๊ไปหรือเปล่า? ดังนั้นพอคุณสงสัย การหายไปของหลี่ไท่ไป๋ เลยเกี่ยวข้องกับผม?”

“คุณพูดถึงอีกว่าหลี่ไท่ไป๋เคยเป็นคนตระกูลหลี่เรื่องนี้ น่าจะอยากบอกผมว่า หลี่ไท่ไป๋คนนี้ มีความเป็นไปได้ว่าโดนผมฆ่าแล้ว? โดยเฉพาะคุณยังเดาว่า หลี่ไท่ไป๋อาจจะเป็นหมากของตระกูลหลี่ ตระกูลหลี่บอกให้หลี่ไท่ไป๋ลงมือฆ่าผม ผลปรากฏว่าหลี่ไท่ไป๋โดนผมฆ่าปิดปากแล้ว?”

“ดังนั้นพูดได้ว่า ฝ่าบาทซ่านกวนมาหาผม ความจริงเพื่อลองเชิงผม สรุปว่าวิถีบู๊เสียหายจริงแล้วหรือไม่ ไม่ทราบว่าฝ่าบาทคิดว่าผมพูดถูกไหมครับ?”

ในใจกษัตริย์ซ่านกวนแอบตื่นตกใจพอสมควร เพราะที่หยางเฉินพูดมา ก็คือทั้งหมดที่เขาคิดในใจ

ถึงแม้เขาจะรู้ตั้งแต่แรกว่า หลี่ไท่ไป๋เป็นคนของตระกูลหลี่ กลับยังคงให้หลี่ไท่ไป๋อยู่ข้างกายเขา เห็นได้ชัดว่ามีความมั่นใจว่า หลี่ไท่ไป๋อยู่ที่ราชวงศ์ ย่อมทำอะไรไม่ได้

สำหรับคนคนเดียวแบบนี้ เขาไม่ได้มีความรู้สึกอะไรมากมาย ดังนั้นพูดได้ว่า ต่อให้หลี่ไท่ไป๋โดนฆ่าจริง ก็ไม่เป็นอะไร เหตุผลที่เขามาหาหยางเฉินด้วยตนเอง เพียงเพื่อยืนยันว่าสรุปแล้วหยางเฉินฟื้นฟูความสามารถแล้วหรือยัง

ชั่วขณะนั้นกษัตริย์ซ่านกวนเงียบงันไป หลังจากนั้นครู่เดียว ถึงพูดด้วยหน้าตาเรียบเฉย “ต้องยอมรับว่า คุณฉลาดมาก คาดไม่ถึงว่าจะเดาความคิดผมถูก ในเมื่อคุณเดาถูกแล้ว งั้นก็ไม่เป็นไร คุณหยางเฉินบอกผมมาตามจริงเถอะ คุณในตอนนี้ ฟื้นวิถีบู๊กลับมาหรือยัง?”

หยางเฉินหัวเราะเรียบๆ “ฝ่าบาทซ่านกวนคิดว่าอย่างไรล่ะครับ?”

กษัตริย์ซ่านกวนส่ายหน้า “ผมไม่รู้จริงๆ ดังนั้นผมถึงมาหาคุณ ยังขอให้คุณหยางช่วยคลายความสงสัยให้ผมด้วย”