บทที่ 1510 ความทะเยอทะยานของตระกูลหลี่

ไม่นาน ภาพชายวัยกลางคนผู้หนึ่ง มาถึงห้องของหลี่จ้งแล้ว

หลี่จ้งมองอีกฝ่ายแบบหน้าตาไร้ความรู้สึก พูดจานิ่งๆ “องค์ชายใหญ่มาหาผมที่ตระกูลหลี่ มีธุระอะไรเหรอครับ?”

ผู้มาเยือนก็คือองค์ชายใหญ่ของราชวงศ์ซ่านกวน ซ่านกวนจื่อจื้อ

หลี่จ้งไม่มีความหมายอยากให้ซ่านกวนจื่อจื้อนั่งลง บนใบหน้า ยังมีความเย็นชาระดับหนึ่ง เห็นได้ชัดว่ากำลังแสดงออกถึงความไม่พอใจของตนเองที่มีต่อราชวงศ์ซ่านกวน

ซ่านกวนจื่อจื้อไม่ได้โกรธ หัวเราะบอกว่า “เหล่าจู่หลี่ ผมรู้ว่า เพราะเรื่องของซ่านกวนโหรวนังแพศยาคนนั้นกับหยางเฉิน ทำให้ท่านโกรธมาก แต่ที่ผมมาตอนนี้ ก็คือนำคำขอโทษของท่านพ่อผม มาหาท่านนะครับ”

“เหอะ!”

หลี่จ้งทำเสียงฮึดฮัดอย่างแรง และไม่ได้พูดจา รอคำพูดต่อไปของซ่านกวนจื่อจื้อ

ซ่านกวนจื่อจื้อกระแอมเบาๆ จากนั้นพูดแบบจริงจัง “ซ่านกวนโหรวนังแพศยาคนนี้ แอบไปมีความสัมพันธ์กับหยางเฉิน ลับหลังท่านพ่อผมครับ ความจริงคือกำลังต่อต้านท่านพ่อผม เพราะเรื่องนี้ ท่านพ่อผมเลยเพิกถอนตำแหน่งผู้สืบทอดบัลลังก์ของหล่อนแล้วครับ และกักบริเวณหล่อนไว้ในคฤหาสน์ราชวงศ์แล้ว”

“ท่านพ่อผมบอกว่า ขอเพียงเหล่าจู่หลี่ไม่อภัยให้หนึ่งวัน ก็ไม่ปล่อยนังแพศยาคนนั้นออกไปหนึ่งวันครับ”

เวลานี้หลี่เจียงสงพูดด้วยเสียงเย็นยะเยือก “องค์ชายใหญ่ พวกเราไม่สนใจฟังคุณพูดเรื่องราชวงศ์ของพวกคุณหรอก อีกอย่าง ซ่านกวนโหรวนอนกับใคร นั่นเป็นอิสระของหล่อน ในเมื่อหล่อนยังไม่ได้แต่งงานเข้าตระกูลหลี่ของพวกเรา งั้นเรื่องสกปรกของหล่อน ก็ไม่เกี่ยวข้องใดๆ กับพวกเราตระกูลหลี่”

เห็นได้ชัดหลี่จ้งหมายความว่าเช่นนี้ และไม่ได้พูดจา แม้กระทั่งขี้เกียจไปมองซ่านกวนจื่อจื้อ นั่งบนตำแหน่งของตนเองโดยตรง หลับตาพักผ่อน

ในใจซ่านกวนจื่อจื้อมีความโกรธ แต่ก็เข้าใจว่าที่นี่คือตระกูลหลี่ หลี่จ้งที่เขากำลังเผชิญหน้า ยิ่งเป็นผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ตัวจริงเสียงจริงคนหนึ่ง อยากฆ่าเขา นั่นง่ายดายเหมือนกับเหยียบมดตัวหนึ่งตาย

“เมื่อสักครู่ไม่ใช่องค์ชายใหญ่ให้คนมาบอกว่า เรื่องที่อยากพูด เกี่ยวข้องกับหยางเฉินเหรอ? คำพูดไร้สาระมากไปก็ไม่ต้องพูดแล้ว พูดประเด็นหลักมาตรงๆ ดีกว่า!”

หลี่เจียงสงพูดขึ้นกะทันหัน ไม่ไว้หน้าซ่านกวนจื่อจื้อสักนิด

ซ่านกวนจื่อจื้ออดกลั้นความโกรธในใจไว้ เอ่ยปากบอกว่า “เสด็จพ่อของผมให้ผมมาบอกเรื่องหนึ่งกับเหล่าจู่หลี่ หยางเฉินไม่ได้ครอบครองความสามารถที่ฆ่าผู้แข็งแกร่งแดนเทพ วิถีบู๊ของเขาโดนทำลายจริง เพียงแค่เขายังรักษาร่างกายของแดนเหนือมนุษย์ไว้เท่านั้น ต่อให้เป็นผู้แข็งแกร่งแดนเทพชั้นยอด ขอเพียงระวังหน่อย หยางเฉินก็สังหารอีกฝ่ายได้ยากมากครับ”

พูดจบ เขาหมุนตัวแล้วจากไป ไม่ได้พูดเรื่องเหลวไหลอีกสักประโยคเดียว

คนของตระกูลหลี่ หลังจากรับรู้ข้อมูลนี้ แต่ละคนล้วนทำหน้าตกใจ

หลี่จ้งนั่งอยู่ตำแหน่งผู้นำ ค่อยๆ ลืมตาขึ้นแล้ว ในลูกตามีความแหลมคมแวบผ่าน

หลี่เจียงสงมองหลี่จ้งที่ตำแหน่งผู้นำ เอ่ยปากบอกว่า “ท่านพ่อครับ ดูแล้วเหมือนกับที่พวกเราคิดไว้ วิถีบู๊ของหยางเฉินเสียหายแล้วจริงๆ เพียงรักษาร่างกายของแดนเหนือมนุษย์ไว้เท่านั้น”

เมื่อสักครู่ ผู้อาวุโสตระกูลลหลี่คนนั้นที่ก่อนหน้านี้พาหลี่เป่าจุ้นไปรับเจ้าสาว เพิ่งพูดการคาดเดาของตนเองไป ผลปรากฏว่าเพิ่งพูดจบ ซ่านกวนจื่อจื้อก็มาแล้ว คาดไม่ถึงพูดเรื่องนี้เช่นกัน

หลี่จ้งไม่พูดอะไร ดวงตาที่แหลมคมคู่นั้น ในชั่วพริบตาตกอยู่บนตัวของผู้อาวุโสตระกูลหลี่คนนั้น ในสายตายังมีแรงอาฆาตระดับหนึ่ง

ผู้อาวุโสตระกูลหลี่เดิมเป็นผู้แข็งแกร่งแดนเทพชั้นยอดคนหนึ่ง เกิดความรู้สึกต่อแรงอาฆาตได้แจ่มชัดมาก ชั่วขณะนั้นร้อนใจแล้ว “เหล่าจู่ ท่านคงไม่สงสัยว่า ผมเกี่ยวข้องกับราชวงศ์ซ่านกวนมั้งครับ?”

พูดคำนี้ออกมา คนอื่นๆ จึงมองทางผู้อาวุโสตระกูลหลี่ด้วยท่าทางตกใจ

หลี่เจียงสงเห็นแบบนี้ รีบบอกว่า “ท่านพ่อ น้องชายไม่อาจเป็นหมากที่ราชวงศ์ซ่านกวนแอบแฝงไว้ที่ตระกูลหลี่ของพวกเราเด็ดขาดครับ เขาติดตามอยู่ข้างตัวผมมาตั้งแต่เด็ก จุดนี้ผมยังมีความมั่นใจมากครับ”

ผู้อาวุโสตระกูลหลี่คือลูกพี่ลูกน้องของหลี่เจียงสง ชื่อหลี่เจียงหัว อายุน้อยกว่าหลี่เจียงสงเพียงสองปี แต่ว่าทั้งสองเป็นเพื่อนเล่นกันมาตั้งแต่เด็ก ความสัมพันธ์ยังใกล้ชิดอย่างมาก

เพียงแต่ หลี่เจียงหัวเพิ่งวิเคราะห์ว่าวิถีบู๊ของหยางเฉินอาจจะเสียหายหมด ผลปรากฏว่าซ่านกวนจื่อจื้อก็รีบเข้ามาทันใด และพูดเรื่องที่วิถีบู๊ของหยางเฉินถูกทำลายเรื่องนี้เช่นกัน

นี่ทำให้หลี่จ้งสงสัย หลี่เจียงหัวคุกเข่าลงพื้นโดยตรง พูดแบบหน้าตาหวาดกลัวเต็มที่ “เหล่าจู่ครับ ผมขอสาบานต่อท่านว่า ผมกับราชวงศ์ซ่านกวน ไม่ได้ไปมาหาสู่ส่วนตัวใดๆ เด็ดขาดครับ ท่านได้โปรดเชื่อผมด้วย!”