บทที่ 1530 การต่อสู้ที่บ้าคลั่ง

หลี่จ้งไม่ได้ตอบรับซ่านกวนฟู่ เพราะว่าเขาในเวลานี้ ดวงตาทั้งคู่แดงก่ำ ลมปราณวิถีบู๊บนตัวก็เพิ่มสูงขึ้น ราวกับสัตว์ร้ายตัวหนึ่งที่สูญเสียการควบคุม โจมตีซ่านกวนฟู่อย่างบ้าคลั่ง

แม้ว่าซ่านกวนฟู่จะเป็นผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ขั้นหก อย่างไรก็ตามหลี่จ้งที่เดิมทีก็เข้าใกล้กับผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ขั้นห้า คัมภีร์ต้าเต้าเทียนหยานก็สามารถที่เพิ่มความแข็งแกร่งของเขาได้อีก หลังจากที่ทายยาแดนเหนือมนุษย์ลงไป พลังของหลี่จ้งก็ส่งสัญญาณกดทับซ่านกวนฟู่อย่างแผ่วเบา แต่ตอนนี้ หลี่จ้งสูญเสียการควบคุม และพลังของเขา ก็เพิ่มสูงขึ้นในทันที เหนือกว่าซ่านกวนฟู่ในทันที

“ผลัวะ!”

ซ่านกวนฟู่หลบไม่ทันเวลา ถูกหลี่จ้งโจมตีเต็มๆ เสียงดังผลัวะ ร่างกายของซ่านกวนฟู่กระเด็นราวกับลูกบอลที่โดนตบกระเด็น กระเด็นกลับหัวออกไปในทันที

มองดูหลี่จ้งที่ทรงพลังขนาดนี้ หยางเฉินก็ดูตกใจเช่นกัน หลี่จ้งในตอนนี้ ความแข็งแกร่งใกล้เคียงกับผู้แข็งแกร่งของผู้พิทักษ์แล้วมั้ง?

“หยางเฉิน แกรู้มั้ยว่า เกิดอะไรขึ้นกับร่างกายของหลี่จ้งกันแน่?”

ซ่านกวนฟู่มองไปทางหยางเฉินอย่างกะทันหัน และถามด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

หยางเฉินแกล้งทำเป็นหวาดกลัว ส่ายหน้า: “ผมก็ไม่รู้ แต่ผมรู้สึกว่า เขาเหมือนกับจะสูญเสียการควบคุมตัวเองไปแล้ว ตอนนี้บ้าไปแล้ว”

เขาไม่บอกความจริงกับซ่านกวนฟู่หรอก ถ้าหากบอกซ่านกวนฟู่ หลี่จ้งในตอนนี้สูญเสียการควบคุมเป็นเพราะทานยาแดนเหนือมนุษย์ ไม่สูญเสียการควบคุมไปทั้งหมด ก็คิดหาทางมีสติรู้ตัวให้ได้ ซ่านกวนฟู่คงจะหาวิธีรับมืออย่างแน่นอน แต่ไม่ใช่ต่อสู้กับหลี่จ้งต่อไป

เมื่อได้ยินคำพูดของหยางเฉิน ซ่านกวนฟู่กลับไม่ได้สงสัยอะไร เพราะเขาก็รู้สึกแบบนี้เหมือนกัน เพียงแต่ไม่รู้ว่าจะรับมือยังไง

ในเวลานี้นี่เอง หลี่จ้งก็พุ่งไปทางซ่านกวนฟู่อีกครั้ง ซ่านกวนฟู่ตกใจในทันที ขยับเท้า ร่างก็หายตัวไปจากที่เดิมในทันที

“ตูม!”

ในขณะที่ซ่านกวนฟู่เพิ่งจะออกไปจากที่เดิม หลี่จ้งก็โจมตีอย่างหนักอีกครั้ง โจมตีต้นไม้โบราณที่สูงตระหง่านโดยตรง

เห็นเพียงต้นไม้โบราณที่แข็งอย่างที่สุดนั้น ตำแหน่งที่ถูกหลี่จ้งโจมตีโดนเต็มๆ ก็กลายเป็นธุลี และต้นไม้โบราณก็ล้มลงไปที่บนพื้นโดยตรง

ซ่านกวนฟู่ตกใจหวาดผวา มองดูหลี่จ้งที่ตกอยู่ในสภาวะคลุ้มคลั่งอย่างสมบูรณ์ สีหน้าท่าทางของเขาเคร่งขรึมอย่างยิ่ง ด้วยความแข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ขั้นหกของเขา ถูกหลี่จ้งทำร้ายจนไม่มีแรงสู้กลับ

และเขาก็คาดเดาพลังต่อสู้ในปัจจุบันของหลี่จ้ง ได้พอประมาณ น่าจะเป็นแดนเหนือมนุษย์ชั้นยอดขั้นหก แต่ก็ยังมีระยะห่างช่วงหนึ่งกับแดนเหนือมนุษย์ขั้นเจ็ด

และตัวของซ่านกวนฟู่ ท่าทางก็แค่แดนเหนือมนุษย์ขั้นหกขั้นต้น อยู่ห่างจากหลี่จ้งอย่างน้อยสามแดน อยากจะฆ่าหลี่จ้งเป็นไปไม่ได้ด้วยซ้ำ

มองดูหลี่จ้งที่อยู่ในอาการคลุ้มคลั่ง จู่ๆซ่านกวนฟู่ก็ยับยั้งลมปราณวิถีบู๊บนตัว ทันใดนั้น หลี่จ้งเหมือนเป็นคนขาดสติที่สูญเสียเป้าหมาย โหมทำลายไปทุกที่

หยางเฉินขมวดคิ้ว ไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ๆซ่านกวนฟู่ก็หยุดการโจมตี หรือว่า เขารู้ว่าผลข้างเคียงของยาแดนเหนือมนุษย์เหรอ?

แน่นอนว่า หลังจากที่ซ่านกวนฟู่ยับยั้งลมปราณวิถีบู๊บนตัว หลี่จ้งไม่ได้จับจ้องโจมตีซ่านกวนฟู่อีก

ดังนั้น เขาพูดออกมาว่า: “ผู้อาวุโสซ่านกวน จู่ๆผมนึกอะไรบางอย่างออก มีคนบ้าทางวิทยาศาสตร์ชื่อดอกเตอร์แบล็ก ในมือครองครอบเทคโนโลยีไฮเทคมากมายที่เกี่ยวข้องกับผู้แข็งแกร่งวิถีบู๊”

“หือ?”