บทที่ 1553 ในราชวงศ์เฝิง

ชีวิตนี้จะไม่แต่งงาน! เมื่อคำพูดนี้ออกจากปากของซ่านกวนโหรว ทุกคนต่างตกตะลึง

แต่ไม่นาน ก็มีคนได้สติ และเหลือบมองหยางเฉินด้วยท่าทางที่ซับซ้อน พวกเขารู้ดีว่า ที่ซ่านกวนโหรวไม่ได้แต่งงานก็เพราะหยางเฉิน

หยางเฉินก็เข้าใจจุดนี้เช่นกัน เมื่อเขามองไปที่ซ่านกวนโหรว ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดและขอโทษ ในใจเขามีเพียงฉินซี และเขาไม่สามารถมีผู้หญิงคนอื่นได้อีก ชีวิตนี้เขาต้องผิดต่อซ่านกวนโหรวแล้ว

ดูเหมือนเธอจะรู้สึกได้ถึงแววตาที่เต็มไปด้วยคำขอโทษของหยางเฉิน ซ่านกวนโหรวก็แอบมองไปที่ร่างของหยางเฉินหยุดครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า “คุณหยาง ในเมื่อวันนี้ฝ่าบาทองค์ก่อนของราชวงศ์ซ่านกวนสิ้นพระชนม์แล้ว คุณยินยอมที่จะให้โอกาสราชวงศ์ซ่านกวนอีกครั้งมั้ย?”

ในขณะนี้ ซ่านกวนโหรวก็เป็นราชินีแห่งซ่านกวนแล้ว ร่างกายของเธอแผ่รัศมีที่เต็มไปด้วยความยิ่งใหญ่ของการขึ้นครองราชย์ เมื่อเธอมองไปที่หยางเฉิน สีหน้านิ่งสงบ แววตาไม่มีสั่นไหวแม้แต่น้อย และคำพูดของเธอยังเต็มไปด้วยความเคารพ

เธอได้ตัดสินใจแล้วว่า ต่อไปจะสู้เพื่อราชวงศ์เท่านั้น สำหรับความรัก จะถูกเธอกำจัดออกไปจากชีวิต

ชั่วขณะหนึ่ง สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่ร่างของหยางเฉิน หยางเฉินแอบถอนหายใจแล้วส่ายศีรษะ “ผมไม่ใช่คนไร้เหตุผล ก่อนหน้านี้สูญเสียวิถีบู๊ ถูกกษัตริย์ซ่านกวนกักขังในราชวงศ์ซ่านกวน และกระทั่งถูกกษัตริย์ซ่านกวนออกคำสั่งไล่ฆ่า ทั้งหมดนี้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับราชวงศ์ซ่านกวนคนอื่นๆ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ บุญคุณความแค้นระหว่างผมกับราชวงศ์ซ่านกวนก็จบลงเพียงแค่นี้”

เมื่อได้ยินคำพูดของเขา บรรดาผู้แข็งแกร่งของราชวงศ์ทั้งหมดก็แอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ซ่านกวนโหรวพูดอย่างสงบนิ่ง “ถ้าเป็นเช่นนั้นก็ขอขอบคุณคุณหยาง!”

ท่าทีของเธอที่มีต่อหยางเฉินนั้นเย็นชามาก เย็นชาจนทำให้หยางเฉินรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย

“ผมอยู่ในเมืองราชวงศ์ซ่านกวนนานเกินไปแล้ว ได้เวลาออกเดินทาง หากต่อไปราชวงศ์ซ่านกวนประสบปัญหาอะไร ติดต่อผมได้ทุกเมื่อ”

หยางเฉินเปิดปากพูดด้วยเสียงเบา

เห็นได้ชัดว่าประโยคนี้ตั้งใจที่จะพูดกับซ่านกวนโหรว ซ่านกวนโหรวพยักหน้าเล็กน้อย “คุณเป็นเพื่อนของราชวงศ์ซ่านกวนของฉันตลอด ถ้าต่อไปข้างหน้าคุณหยางมีอะไรให้ราชวงศ์ซ่านกวนของฉันช่วยเหลือ บอกได้เต็มที่”

"ตกลง ลาก่อน!"

หยางเฉินพยักหน้า สุดท้ายเหลือบมองซ่านกวนโหรว จากนั้นหันหลังเดินจากไป

ในเมื่อเป็นไปไม่ได้ที่จะสามารถอยู่กับซ่านกวนโหรว งั้นก็ควรออกไปให้เร็วที่สุดดีกว่า

“ฝ่าบาท ในโลกนี้ มีเพียงคุณหยางเท่านั้นที่มีคุณสมบัติเหมาะสมที่สุดที่จะเป็นสามีของท่าน”

ทันทีที่หยางเฉินจากไป ชายชราคนหนึ่งที่เป็นผู้แข็งแกร่งของราชวงศ์ซ่านกวนก็พูดขึ้นทันที และในคำพูดยังมีความรู้สึกเสียดายเล็กน้อย

ซ่านกวนโหรวพูดอย่างเย็นชา “ตอนนี้ ในใจฉันมีเพียงราชวงศ์ซ่านกวนเท่านั้น”

พูดจบ เธอก็หันหลังเดินจากไป

จนกระทั่งเธอกลับมาถึงที่พักของตัวเอง เธอถึงร้องไห้ออกมา ไม่ใช่ว่าเธอไม่อยากจากไปพร้อมกับหยางเฉิน แต่เธอเข้าใจว่าการอยู่เคียงข้างหยางเฉิน มีแต่จะกลายเป็นภาระของหยางเฉินเท่านั้น อีกทั้งหยางเฉินก็แต่งงานแล้ว ในหัวใจของเขา มีเพียงฉินซี แทบไม่มีที่ว่างสำหรับเธอเลย

อีกด้านหนึ่ง หลังจากที่หยางเฉินไปจากราชวงศ์ซ่านกวน เขาก็ตรงไปที่สนามบิน แล้วขึ้นเครื่องสายการบินไปยังเมืองเยี่ยนตู

สามชั่วโมงต่อมา เครื่องบินลงจอดที่สนามบินนานาชาติเยี่ยนตู หยางเฉินกลับมาที่เมืองเยี่ยนตูอีกครั้ง หัวใจของเขาเต็มไปด้วยความประทับใจ

“ตอนนี้ วิถีบู๊ของผมได้เข้าสู่แดนเหนือมนุษย์ขั้นห้าแล้ว แม้ว่าจะเป็นจอมพลผู้แข็งแกร่งของราชวงศ์ ก็อาจไม่ใช่คู่ต่อสู้ของผม ตอนนี้ ได้เวลารับเสี่ยวซีกับเสี้ยวเสี้ยว กลับบ้านแล้ว”

หยางเฉินแอบคิดในใจเงียบๆ พรากจากภรรยากับลูกสาว มานานกว่าครึ่งปีแล้ว ในช่วงครึ่งปีที่ผ่านมา มีหลายสิ่งหลายอย่างเกิดขึ้นมากมาย และเกือบจะตายอยู่ข้างนอก