บทที่ 1592 ฉันไม่ต้องการที่จะชนะ

คนที่มานี่ไม่ใช่ใครอื่น นอกจากหยางเฉิน

การปรากฏตัวของเขา ดึงดูดความสนใจของทุกคนในทันที และคำพูดของเขาทำให้ทุกคนตกตะลึงมากยิ่งขึ้น เขาถึงกับดุด่าไล่ราชวงศ์เย่ในที่สาธารณะ

นี่มันเป็นการไม่ไว้หน้าราชวงศ์เย่เลยสักนิด!

ผู้ที่แข็งแกร่งของราชวงศ์เย่ สีหน้าทุกคนดูแย่มาก โดยเฉพาะเย่เจียงซึ่งเป็นผู้นำทีม ชั่วขณะมีสีหน้าซีดเซียว

ในฐานะที่เป็นหนึ่งในหลานชายของราชวงศ์เย่ ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่ดีที่สุด แต่ฝีมือก็ดีกว่าคนทั่วไป เมื่อมองไปทั่วสารทิศ นอกเหนือจากราชวงศ์โบราณและตระกูลบู๊โบราณ จะมีสักกี่คนที่มีคุณสมบัติเหมาะสมที่จะดุเขาในที่สาธารณะ?

แต่เขารู้ถึงความแข็งแกร่งของหยางเฉิน ดูเหมือนว่าพวกเขาจะอายุเท่ากัน และอาจจะอายุน้อยกว่าเขาหลายปี แต่หยางเฉินก็มีความแข็งแกร่งอยู่ในระดับแดนเหนือมนุษย์ขั้นสามแล้ว

เขาไม่รู้เลยสักนิดว่า หยางเฉินในวันนี้ แดนบูโดได้เข้าไปสู่ระดับแดนเหนือมนุษย์ขั้นหกแล้ว ในตอนนี้ถ้าเขาได้พบกับเย่หลินซึ่งเป็นผู้นำของราชวงศ์เย่ หยางเฉินมีความมั่นใจว่าภายในไม่กี่กระบวนท่า ก็สามารถสังหารเย่หลินได้

“คุณหยาง ท่านเป็นผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ ไม่ใช่เพราะมีความแค้นกับราชวงศ์เย่ ก็จะขับไล่พวกเราออกไปมั้ง?”

แม้ว่าเย่เจียงจะหวาดกลัวหยางเฉิน แต่ยังไงเขาก็มาในนามของราชวงศ์เย่ ไม่ใช่เพราะคำพูดคำเดียวของหยางเฉิน ก็ตกใจกลัวจนล่าถอยมั้ง?

ถ้าเขาจากไปโดยไม่พูดอะไรเลย ในอนาคตราชวงศ์เย่จะไม่กลายเป็นเรื่องตลกทั่วจิ่วโจวหรอกหรือ?

และตัวเขาเอง ก็จะกลายเป็นเรื่องตลกของทุกคนเช่นกัน

นัยน์ตาของหยางเฉินมีแสงแห่งความฉลาดหลักแหลมแวบเข้ามา และพูดอย่างเย็นชา

“ถ้าเป็นเช่นนี้ ราชวงศ์เย่กำลังวางแผนที่จะเข้าร่วมศึกชิงเจ้าแห่งราชาในเมืองเยี่ยนตูหรือ?”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เย่เจียงก็ตกตะลึงชั่วขณะ เป็นไปได้ไหม หยางเฉินจะไม่ไล่ให้เขาไปแล้ว?

ทันใดนั้นเขาก็ดูหยิ่งผยอง และพูดอย่างมั่นใจ “แม้ว่าแดนวิถีบู๊ของฉันจะอยู่ในระดับแดนเทพขั้นปลาย แต่ก็เป็นรุ่นน้องที่ฝีมือเหนือกว่าคนทั่วไปด้วย ครั้งนี้ฉันมาที่นี่ในนามของราชวงศ์เย่ แม้ไม่สามารถเป็นราชาแห่งเมืองเยี่ยนตู แต่ในระดับรุ่นเดียวกัน มีคนจำนวนไม่มากที่เป็นคู่ต่อสู้ของฉัน”

หยางเฉินเพิกเฉยเย่เจียง แต่มองไปในทิศทางของราชวงศ์ต้วน และถามอย่างเฉยเมย “ราชวงศ์ต้วน วางแผนที่จะเข้าร่วมการแข่งขันศึกชิงเจ้าแห่งราชาในเมืองเยี่ยนตูด้วยหรือ?”

ชายชราที่เป็นผู้นำทีมของราชวงศ์ต้วน ตกตะลึงชั่วครู่ จากนั้นจึงยืนขึ้นอย่างตื่นตระหนก และพยายามพูดอย่างกล้าหาญ “ฝ่าบาทของพวกเรากล่าวว่า ถ้าคุณหยางไม่เห็นด้วยที่พวกเราจะเข้าร่วม พวกเราก็เป็นผู้ชมได้”

หยางเฉินพูดอย่างเฉยเมย “ถ้าเป็นเช่นนั้น คิดอย่างไรถ้าจะให้โอกาสพวกคุณเข้าร่วม?”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ชายชราแห่งราชวงศ์ต้วนก็ยินดีอย่างยิ่ง และรีบพูดอย่างรวดเร็ว “ขอบคุณคุณหยางมาก!”

ในเวลานี้ สายตาของหยางเฉินเพ่งไปที่ทิศทางของราชวงศ์หลงอีกครั้ง และก่อนที่หยางเฉินจะพูด ฝ่าบาทหลงจิ้นกล่าวว่า “คุณหยาง ที่ราชวงศ์หลงของเรามาในวันนี้ เพื่อช่วยเหลือและสนับสนุนทุกขั้นตอนการต่อสู้ให้กับคุณหยาง ไม่เข้าร่วมการต่อสู้”

หยางเฉินพยักหน้าเล็กน้อย และพูดว่า “ฝ่าบาทช่างมีน้ำใจ!”

ในขณะนี้ซ่านกวนโหรวก็พูดขึ้นมาว่า “คุณหยาง ยังมีราชวงศ์ซ่านกวนของเรา ที่มาในวันนี้เพื่อช่วยเหลือและสนับสนุนทุกขั้นตอนการต่อสู้ ไม่เข้าร่วมการต่อสู้!”

หยางเฉินพยักหน้า “ถ้าอย่างนั้นก็ขอบคุณองค์หญิงซ่านกวน!”

หลงจิ้นกับซ่านกวนโหรวเป็นตัวแทนของราชวงศ์หลงและราชวงศ์ซ่านกวน ตอนนี้พวกเขาต่างแสดงจุดยืนของตัวเอง จะไม่เข้าร่วมการต่อสู้ ซึ่งทำให้ผู้แข็งแกร่งทั้งหมดที่เข้าร่วมการต่อสู้ รู้สึกว่ามีบางสิ่งบางอย่างผิดปกติ

ผู้แข็งแกร่งของราชวงศ์ต้วนกับราชวงศ์เย่ สีหน้าแต่ละคนดูแย่เล็กน้อย

เดิมทีพวกเขาคิดว่า ราชวงศ์หลงและราชวงศ์ซ่านกวนจะเข้าร่วมการต่อสู้ครั้งนี้ ดังนั้นพวกเขาจึงส่งสมาชิกที่แข็งแกร่งที่สุดในตระกูลเข้าร่วมเป็นพิเศษ สำหรับตำแหน่งของราชาแห่งเมืองเยี่ยนตู พวกเขารู้ว่าไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับพวกเขา

อย่างไรก็ตาม พวกเขาต้องการใช้โอกาสนี้ เพื่อดูความสามารถของผู้แข็งแกร่งระดับสูงในราชวงศ์ต่างๆ

แต่ตอนนี้ ราชวงศ์หลงและราชวงศ์ซ่านกวนได้แสดงจุดยืนของตัวเองอย่างชัดเจนว่าจะไม่เข้าร่วม ซึ่งมันเกินความคาดหมายโดยสิ้นเชิง