บทที่ 1597 ข่าวสำคัญ

ข่าวที่ว่าหยางเฉินเอาชนะเย่หลินและหลิวเหล่าก้วย กลายเป็นข่าวของราชาแห่งเยี่ยนตู ที่แพร่กระจายไปอย่างรวดเร็วทั่วทั้งแผ่นดินใหญ่ ผู้คนต่างตกตะลึง

ในเวลานี้ หยางเฉินได้นำหลิวเหล่าก้วยผู้สูญเสียศิลปะการต่อสู้ของเขาขึ้นไปยอดเมฆาแล้ว

“บอกมา! นายรู้อะไรเกี่ยวกับภูมิหลังของฉันบ้าง?”

หยางเฉินนั่งบนโซฟา มองลงไปที่หลิวเหล่าก้วย ที่ถูกทิ้งไว้บนพื้นและถาม

หลิวเหล่าก้วยถาม “ถ้าฉันบอกนาย นายปล่อยฉันไปได้ไหม”

หยางเฉินหรี่ตา: “ถ้าอย่างนั้นก็ขึ้นอยู่กับสิ่งที่นายบอกฉันว่ามันคุ้มค่าที่จะแลกกับชีวิตของนายได้หรือไม่”

หลิวเหล่าก้วย กัดฟันและพูดว่า “ถ้าข่าวที่ฉันบอกนายมีค่ากับนายจริงๆ แต่นายก็จะบอกว่าข่าวที่ฉันบอกนายไม่คุ้มกับการแลกด้วยชีวิตฉันล่ะ? ถ้านายตกลงว่า ถ้าฉันบอกนายไป นายจะต้องปล่อยฉัน ไม่งั้นฉันก็จะไม่บอก”

ทันใดนั้น ออร่าของศิลปะการต่อสู้ที่น่าสะพรึงกลัวได้ห่อหุ้มหลิวเหล่าก้วย

หยางเฉินพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “นายคิดว่านายมีนายสมบัติที่จะเจรจาข้อตกลงกับฉันตอนนี้หรือไง? ให้เวลานายพิจารณาอีกหนึ่งนาที บอกข่าวที่ฉันอยากรู้ ไม่อย่างนั้นฉันจะฆ่านายทันทีหลังจากหมดหนึ่งนาที!”

หลิวเหล่าก้วยมีสีหน้าโกรธจัด ในฐานะผู้แข็งแกร่งในแดนที่เก้าของเมืองเหมียว เขาเคยได้รับความอับอายเช่นนี้มาก่อนสักที่ไหนล่ะ?

ในตอนนี้ ศิลปะการต่อสู้ถูกล้มเลิกโดยชายหนุ่มอายุไม่ถึง 30 ปี และแม้กระทั่งชีวิตของเขาก็ถูกคุกคามจากอีกฝ่าย

แต่เขาเองก็รู้ว่าพูดไปก็ยังมีทางรอด ถ้าไม่พูด ก็คงจะโดนฆ่าทันที

แม้แต่ราชวงศ์เย่ที่อยู่ในแดนเหนือมนุษย์ขั้นหก ก็ถูกหยางเฉินฆ่าไปแล้ว

ด้วยความแค้นระหว่างเขากับหยางเฉิน ถ้าหยางเฉินต้องการจะฆ่าเขา เกรงว่าจะไม่มีความลังเลใจใดๆแน่นอน

เมื่อคิดถึงเช่นนี้ เขาก็พูดว่า "ได้ ฉันพูด!"

หยางเฉินไม่ตอบสนอง รอให้หลิวเหล่าก้วยเปิดเผยภูมิหลังของเขา

หลิวเหล่าก้วยพูดด้วยท่าทางจริงจัง: “นายน่าจะรู้อยู่แล้วว่านายมีสายเลือดคลั่ง แต่สิ่งที่นายไม่รู้ก็คือสายเลือดคลั่ง จะถูกส่งต่อไปยังผู้หญิงไม่ใช่ผู้ชาย สายเลือดคลั่งนี้ ถ่ายทอดต่อได้เฉพาะผู้หญิงเท่านั้น"

หยางเฉินขมวดคิ้ว: “นายน่าจะรู้ดีว่าผลที่ตามมาจะร้ายแรงขนาดไหนหากนายกล้าที่จะโกหกฉัน”

หลิวเหล่าก้วยพูดต่อ: “ในฐานะที่นายเป็นผู้ชาย นายมีสายเลือดคลั่งอยู่ในร่างกายของนาย มีความเป็นไปได้ทางเดียวเท่านั้น นั่นคือ สายเลือดคลั่งในร่างกายของนายไม่ได้รับการถ่ายทอด แต่ถูกแทนที่ด้วยเลือด”

“สำหรับผู้ฝึกฝน มันไม่ใช่การพูดเกินจริงที่จะบอกว่าสายเลือดคลั่งเป็นสายเลือดที่หายาก กว่าจะหาได้ต้องใช้เวลาพันปีเลยก็ว่าได้ ดังนั้น นอกเสียจากว่าจะเป็นบุคคลที่สำคัญมากสำหรับนาย มันถึงเป็นไปได้ที่จะแลกเปลี่ยนสายเลือดคลั่งในร่างกายของตัวเองให้นาย"

“และคนนี้น่าจะเป็นแม่แท้ๆ ของนาย”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ สีหน้าของหยางเฉินก็เปลี่ยนไปทันที เขาได้ตรวจสอบสายเลือดคลั่งมานานแล้ว แต่เขาไม่พบข่าวใด ๆ เกี่ยวกับสายเลือดคลั่ง

แต่หลิวเหล่าก้วยบอกว่า สายเลือดคลั่งในร่างกายของเขาถูกปรับเปลี่ยนมาก่อน

หรือว่านี่เป็นความจริง?

หลิวเหล่าก้วยพูดต่อ: “แน่นอน นี่เป็นเพียงการเดาของฉัน บางทีอาจเป็นญาติที่เกี่ยวข้องกับนายที่เปลี่ยนสายเลือดคลั่งไว้ในตัวนาย นี่ก็เป็นไปได้เช่นกัน”

“ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่ฉันสามารถบอกนายได้ก็คือ ตระกูลที่มีสายเลือดคลั่งถูกทำลายเมื่อหลายร้อยปีก่อน และสาเหตุที่ตระกูลนี้ถูกทำลายก็เพราะมีคนโลภสายเลือดคลั่ง”