บทที่ 1632 เธอเห็นแก่ตัวมาก

สองพี่น้องตระกูลซ่งตัวสั่นด้วยความกลัว เมื่อสัมผัสได้ถึงเจตนาฆ่าจากตัวหยางเฉิน

หยางเฉินแข็งแกร่งจนถึงขั้นนี้แล้วเหรอ?

แม้แต่ผู้แข็งแกร่งระดับสุดยอดของเมืองหวยเฉิงก็ไม่กลัวเหรอ?

แต่เมื่อนึกถึงความแข็งแกร่งอันน่าสะพรึงกลัวที่หยางเฉินแสดงออกมาเมื่อครู่ พวกเขาก็โล่งใจ ด้วยความสามารถที่หยางเฉินแสดงออกมา อย่างน้อยเขาก็ต้องอยู่ในระดับแดนเหนือมนุษย์ขั้นเจ็ด

สองพี่น้องตระกูลซ่งรู้ดีว่า หยางเฉินยังอยู่ในสภาพที่แข็งแกร่งกว่า ดังนั้นแดนเหนือมนุษย์ขั้นเจ็ดจึงไม่ใช่ขีดจำกัดของหยางเฉิน แต่เป็นวงการวิถีบู๊ในปัจจุบันของหยางเฉิน

หยางเฉินยังสามารถแข็งแกร่งขึ้นได้อีก จนถึงขนาดมีความสามารถในการต่อสู้กับผู้แข็งแกรงระดับแดนเหนือมนุษย์ขั้นแปด

“ซู้ด!”

จู่ๆ หยางเฉินก็สูดหายใจเข้าลึกๆ สายเลือดคลั่งที่หยุดลงเมื่อครู่ ทำให้เขาก็รู้สึกเจ็บปวดอย่างรุนแรงในหัวใจ พิษกู่ไร้หัวใจเริ่มกัดกินหัวใจของเขาอีกครั้ง

“พี่หยาง คุณรีบกินยาเม็ดนี้ซะ!”

เฝิงเสียวหว่านรีบยื่นยาเม็ดหนึ่งให้หยางเฉิน

นี่เป็นยาเม็ดล่าสุดที่เฝิงเสียวหว่านทำการวิจัยออกมา สามารถยับยั้งพิษกู่ไร้หัวใจได้ในเวลาอันสั้น

มันไม่ง่ายสำหรับหยางเฉินเลยที่จะคงสถานะสายเลือดคลั่ง เมื่อมียาเม็ดที่กลั่นโดยเฝิงเสียวหว่าน ก็ช่วยบรรเทาความเจ็บปวดของเขาลงมาก

เม็ดยาละลายเข้าไปในอวัยวะภายในของหยางเฉินทันที พิษกู่ไร้หัวใจที่ดุร้ายอย่างที่สุดในตอนแรก เข้าไปซ่อนตัวอยู่ในมุมหนึ่งเหมือนแมวที่เห็นหนูทันที

อ้ายหลินถามด้วยสีหน้าประหม่า “พี่เฉิน พี่รู้สึกอย่างไรบ้าง?”

หยางเฉินสั่นศีรษะเล็กน้อย แล้วเอ่ยขึ้น “พวกเธอไม่ต้องกังวล มียาเม็ดที่เสียวหว่านกลั่น ผนวกกับร่างกายพิเศษของฉัน พิษกู่ไร้หัวใจจะไม่สามารถทำอันตรายใดๆ ฉันได้ในเวลาสั้นๆ นี้”

แม้ว่าเขาจะพูดอย่างนั้น แต่ในใจของเขาก็เต็มไปด้วยความกังวล

เขาสังเกตเห็นแล้วว่า ทุกครั้งที่ควบคุมพิษกู่ไร้หัวใจ พิษกู่ไร้หัวใจก็ดูเหมือนจะมีพัฒนาการขึ้นโดยอัตโนมัติ หากต้องการควบคุมอีก ก็จะยากยิ่งขึ้น

ยิ่งกว่านั้นเมื่อจำนวนการควบคุมเพิ่มมากขึ้น พลังชีวิตของพิษกู่ไร้หัวใจก็ดูเหมือนจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก ช่วงระยะเวลาก่อนจะสูญเสียการควบคุมก็ยิ่งเร็วมากขึ้นไปอีก

ในตอนแรก เมื่อหยางเฉินกระตุ้นสายเลือดคลั่ง เขาสามารถสกัดกั้นพิษกู่ไร้หัวใจได้ประมาณสองชั่วโมง แต่ตอนนี้ ลำพังแค่อาศัยสายเลือดคลั่ง พยายามสุดๆ ก็สกัดกั้นได้แค่หนึ่งชั่วโมง

ประเด็นสำคัญคือนี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้น ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า สายเลือดคลั่งจะสูญเสียประสิทธิภาพในการควบคุมพิษกู่ไร้หัวใจไปโดยสิ้นเชิงหรือไม่?

ถ้าเป็นเช่นนั้นจริงๆ หยางเฉินควรทำอย่างไร? ไม่ต้องถูกพิษกู่ไร้หัวใจกลืนกินหัวใจจนตายหรอกเหรอ?

หลายวันต่อมา หยางเฉินยังคงใช้สายเลือดคลั่งของเขาในการควบคุมพิษกู่ไร้หัวใจไว้ แล้วยังมียาเม็ดที่กลั่นโดยเฝิงเสียวหว่าน ก็ช่วยได้มากเช่นกัน

เพียงแต่ว่าตลอดสามวัน ทุกครั้งที่หยางเฉินกระตุ้นสายเลือดคลั่ง เขาจะควบคุมพิษกู่ไร้หัวใจได้เพียงครึ่งชั่วโมงเท่านั้น

กล่าวอีกนัยหนึ่ง แม้ว่าหยางเฉินจะกระตุ้นสายเลือดคลั่งอยู่ตลอด มันก็สามารถอยู่ได้มากสุดไม่เกินครึ่งชั่วโมง แม้ว่าเขาจะยังคงรักษาสถานะสายเลือดคลั่งไว้ แต่พิษกู่ไร้หัวใจก็สามารถฟื้นฟูพลังชีวิตของมันได้

แม้ว่าจะมียาเม็ดที่กลั่นโดยเฝิงเสียวหว่าน แต่ก็สามารถควบคุมพิษกู่ไร้หัวใจได้เพียงครึ่งชั่วโมงเท่านั้น

นี่แค่วันที่สาม จากข่าวลือเกี่ยวกับพิษกู่ไร้หัวใจ คนที่ถูกพิษจะสามารถมีชีวิตอยู่ได้ไม่เกินเจ็ดวันเท่านั้น อย่าบอกนะว่า ตัวเขาจะมีชีวิตอยู่ไม่ถึงเจ็ดวันจริงๆ?

ทันใดนั้นเฝิงเสียวหว่านก็พูดขึ้นว่า “พี่หยาง พี่มาที่ห้องรักษาก่อน ฉันจะทำการฝังเข็มให้พี่”

หลังจากตามเฝิงเสียวหว่านเข้าไปในห้องรักษา หยางเฉินก็ถามด้วยรอยยิ้มว่า “การฝังเข็มสามารถยับยั้งพิษกู่ไร้หัวใจได้ด้วยเหรอ?”

เฝิงเสียวหว่าน ไม่ได้ตอบคำถามนี้ แต่มีสีหน้าจริงจังมาก เธอมองไปที่หยางเฉินและพูดว่า “พี่หยาง ตอนนี้ฉันเข้าใจสถานการณ์ของพี่ดี พลังชีวิตของพิษกู่ไร้หัวใจเริ่มแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ ลำพังแค่อาศัยสายเลือดคลั่ง มันไม่อาจควบคุมไว้ได้นาน”

“ในช่วงเวลานี้ ฉันได้ศึกษาข้อมูลมากมายเกี่ยวกับพิษกู่ไร้หัวใจ มีข้อมูลบ่งชี้ว่า ในบรรดาพิษกู่ไร้หัวใจ บางตัวมีพิษร้ายแรง เมื่อเข้าไปในร่างกายของคน พวกมันจะมีวิวัฒนาการอย่างต่อเนื่อง และมีพลังชีวิตแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ”