บทที่ 1656 บูรพาจารย์เมืองหวยเฉิง

คำพูดของชายชรา ทำให้เหล่าจิ่วสีหน้าเคร่งขรึม หยางเฉินรู้สึกหมดแรงในใจ อยากออกจากเมืองหวยเฉิง ยากขนาดนี้เลยเหรอ

เมื่อกี้เหล่าจิ่วพูดไปแล้ว ชายชราบนเรือ ถ้าไม่ใช่คนทั่วไป ที่ไม่มีผลการฝึกบู๊อะไรเลย ก็เป็นคนที่แข็งแกร่งกว่าเขา และเหล่าจิ่วเอนเอียงไปทางอย่างหลัง

นั่นหมายความว่า ชายชราที่แต่งตัวแสนธรรมดาตรงหน้า มีความเป็นไปได้สูง ว่าจะเป็นผู้แข็งแกร่ง แดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้า

เหล่าจิ่วมีพละกำลังเพียงแดนเหนือมนุษย์ขั้นแปดชั้นยอด ถ้าชายชราตรงหน้า แข็งแกร่งจริงๆ พวกเขาไม่สามารถสู้ได้สักนิด

“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ งั้นเราคงทำได้เพียง ยืมเรือของนายใช้หน่อยแล้วกัน!”

เหล่าจิ่วพูดด้วยสีหน้าหวาดระแวง จากนั้นพูดกับหยางเฉินว่า “พวกนายขึ้นเรือไป!”

หยางเฉินไม่ได้พูดอะไร พาหวยหลันขึ้นไปบนเรือ

ชายชรายังคงมีรอยยิ้มเต็มหน้า พูดออกมาว่า “พวกนายจะแย่งเรือฉันเหรอ ทำแบบนี้ ดูไม่ค่อยเหมาะสมนะ”

เหล่าจิ่วปาหยกแขวนไปทางชายชรา แล้วพูดว่า “หยกแขวนมังกรฟ้าอันนี้ เพียงพอให้นายซื้อเรือเป็นหมื่นลำ”

พูดจบ เขาหันหลัง กำลังจะขึ้นเรือ

แต่เขาเพิ่งหันหลัง ชายชราหายไปจากที่เดิม ทันใดนั้น มาโผล่อยู่ตรงหน้าเขา

จนถึงตอนนี้ เหล่าจิ่วแน่ใจแล้ว ชายชราอัปลักษณ์ตรงหน้า คือผู้แข็งแกร่ง ที่ไม่เปิดเผยตัว

หยางเฉินหน้าซีดเหมือนกัน เป็นนักบู๊แดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้า อย่างนั้นเหรอ

“ทำไม ไม่พอหรือไง”

เหล่าจิ่วเลิกคิ้วขึ้น จิตวิญญาณการต่อสู้ แผ่ออกจากตัว ในแววตายังมีจิตวิญญาณการต่อสู้ อย่างรุนแรง

ชายชราหัวเราะ แล้วเอ่ยขึ้น “ไม่ใช่ไม่พอ แต่ให้มากไป ฉันไม่มีทอน”

เหล่าจิ่วพูดด้วยเสียงเย็นชา “ไม่ต้องทอน ที่เหลือถือว่าแถมให้นาย”

ชายชราส่ายหน้า “ไม่ได้! เรือลำนี้ของฉัน ราคาอย่างมากร้อยหยวน คิดนาย 99 หยวนละกัน”

พูดจบ ชายชราเอาหยกแขวนมังกรฟ้ามูลค่าไม่ธรรมดา โยนให้เหล่าจิ่ว

ตอนหยกแขวนมังกรฟ้า ออกจากมือชายชรา มีพลานุภาพอันน่ากลัวติดมาด้วย เหล่าจิ่วยื่นมือไปรับ รู้สึกว่าชาไปทั้งแขน มือที่รับหยกแขวนเอาไว้ รู้สึกปวดเล็กน้อย

“ฉันมีร้อยหยวน ถือว่าซื้อเรือลำนี้แล้วกัน”

หวยหลันเอาธนบัตรร้อยหยวนออกมา ยื่นให้ชายชรา

ชายชราส่ายหน้า หัวเราะแล้วพูดว่า “ฉันบอกว่า 99 หยวน ก็ต้อง 99 หยวน จะมากหรือน้อยกว่าไม่ได้ ไม่งั้นไม่ขาย!”

หวยหลันกับหยางเฉิน มองหน้ากัน ไม่ใช่พวกเขาไม่มีเงิน แต่หาเงิน 99 หยวนมาไม่ได้ ชายชราทำให้พวกเขาลำบากใจชัดๆ

สีหน้าเหล่าจิ่วอึมครึมจนน่ากลัว พูดเสียงเย็นชาว่า “แล้วถ้าฉันจะซื้อเรือลำนี้ล่ะ”

ชายชราหัวเราะ “ของที่ฉันไม่ขาย ใครก็แย่งไปไม่ได้ทั้งนั้น”

“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ คงต้องล่วงเกินแล้ว!”

เหล่าจิ่วพูดจบ พลานุภาพบู๊อันน่ากลัว แผ่ซ่านออกจากตัวเขา

เขาก้าวไปด้านหน้า ง้างฝ่ามือขึ้นมา โจมตีไปยังชายชรา

เหล่าจิ่วกำลังจะโจมตีไปที่อกของชายชรา ช่วงเวลาคับขัน ชายชรายกแขนขึ้นมา ฟาดฝ่ามือออกมาเช่นกัน