บทที่ 17 เหยียดหยามทุกวิถีทาง

บทที่ 17 เหยียดหยามทุกวิถีทาง

นายท่านฉินเซหนึ่งก้าวล้มลงไปนั่งบนโซฟา สีหน้าไร้จิตวิญญาณ

“ท่านปู่ ท่านอย่างกังวลใจไป เรื่องนี้จะต้องมีปัญหาแน่ เมื่อเช้าเพิ่งจะเซ็นสัญญา สัญญานี้จับยังไม่ทันอุ่น จะทำผิดสัญญาได้อย่างไร?” ฉินเฟยรีบพูดขึ้นทันที

ในแววตาของนายท่านฉินมีราศีขึ้นหลายส่วนในฉับพลัน รีบพูดขึ้นทันที “เจ้าพูดถูก เป็นไปไม่ได้ที่พวกเราจะทำผิดสัญญา พวกเขาได้พูดไหมว่าพวกเราทำผิดสัญญาข้อไหน?”

ฉินเฟยส่ายหน้า “พูดแค่ว่าพวกเราทำผิดสัญญา จำเป็นต้องชดใช้ตามในสัญญา ไม่อย่างนั้นจะเข้าสู่กระบวนการทางกฎหมาย”

“อะไรนะ?”

นายท่านฉินที่เพิ่งจะกอดความหวังอยู่เมื่อกี้ก็ร้อนรนขึ้นทันใด “เรียกทุกคนมารวมตัวกันประชุม!”

“ท่านปู่ ท่าน...”

ฉินเฟยกำลังจะสอบถามก็โดนนายท่านฉินตำหนิเสียงดัง “ฉันจะต้องได้เห็นทุกคนในห้องประชุมภายในสิบนาที”

สิบนาทีผ่านไป ห้องประชุมชั้นบนสุด

“ท่านปู่ นอกจากฉินซีแล้ว ทุกคนก็มากันครบหมดแล้วครับ” ฉินเฟยพูดขึ้น

นายท่านฉินขมวดคิ้ว พูดขึ้นทันที “ไม่รอแล้ว ฉินเฟย เจ้าเล่าเรื่องทั้งหมดมาอีกรอบหนึ่งซิ”

ฉินเฟยพยักหน้า เล่าเนื้อหาที่ทีมกฎหมายของเยี่ยนเฉินกรุ๊ปโทรมาหนึ่งรอบ

เมื่อเขาพูดจบ ทุกคนต่างก็ตกอยู่ในอาการช็อก

“ท่านประธาน นี่มันเป็นไปได้ยังไง?”

“นั่นสิ เมื่อเช้าเพิ่งจะได้สัญญามา ตอนบ่ายก็แจ้งว่าพวกเราทำผิดสัญญา?”

“จะต้องเป็นแผนการร้ายของฉินซีกับเยี่ยนเฉินกรุ๊ปแน่ ๆ รังแกกันเกินไปแล้วจริง ๆ!”

ทุกคนล้วนโกรธแค้นเต็มอก

“หุบปาก!”

นายท่านฉินตบโต๊ะหนึ่งที ร้องตะโกนด้วยความเดือดดาล เสียงจึงเงียบลง

“เรียกพวกคุณมาประชุม ไม่ใช่ให้ทุกคนมาตัดสินโทษใคร แต่ให้มาคิดวิธีว่าจะแก้ไขเรื่องนี้อย่างไรดี นั่นเป็นถึงเยี่ยนเฉินกรุ๊ป จะบีบให้พวกเราตายนั้นง่ายยิ่งกว่าปอกกล้วยเข้าปาก ใช้สมองกันให้หมด!” นายท่านฉินตวาดอย่างเดือดดาล

คำพูดของเขาทำให้ทุกคนเยือกเย็นลงในพริบตาเหมือนกับน้ำเย็น

“ท่านประธาน เรื่องนี้มีลับลมคมในอย่างเห็นได้ชัด ด้วยฐานะของเยี่ยนเฉินกรุ๊ปแล้วไม่น่าจะจัดการกับพวกเราอย่างนี้ หรือว่ามีใครไปเหยียบเท้าใครเข้า?” มีคนใช้สมองจริง ๆ

นายท่านฉินครุ่นคิดอยู่ชั่วขณะ มีความเป็นไปได้นี้จริง ๆ เขาใช้สายตากวาดมองทุกคนในทันทีแล้วพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ “ในวันนี้มีใครไปล่วงเกินใครไว้บ้าง?”

ทุก ๆ คนพากันส่ายหน้า คนที่อยู่ที่นี่เดิมก็มีความสัมพันธ์สายตรงกับตระกูลฉิน ล้วนเป็นเสือนอนกินทั้งฝูง วันทั้งวันถ้าไม่นั่งดูวิดีโออยู่ในออฟฟิศก็ใช้เหตุผลในหน้าที่การงานออกไปเดินเฉิดฉาย

“ในเมื่อไม่ได้ไปล่วงเกินใครเขาเข้า แล้วจะมีเหตุผลอะไรได้?”

นายท่านฉินคิดอย่างไรก็คิดไม่ออก มองไปที่ฉินเฟยทันที “เจ้าเป็นประธาน เจ้าว่ามาซิ เรื่องนี้ควรจะจัดการอย่างไรดี?”

ฉินเฟยทำท่าครุ่นคิดเล็กน้อย พูดต่อไปว่า “ท่านปู่ สัญญานี้ฉินซีเป็นคนเอามา พอเกิดเรื่องก็ไม่กล้าแม้แต่จะโผล่หน้ามา จะต้องเกี่ยวกับเธอแน่ ๆ ควรจะให้เธอมาแก้ไข”

นายท่านฉินรู้สึกว่าเริ่มจะมีเค้าลาง “พูดต่อไป!”

“เมื่อตอนเช้าผมก็ไม่สบายใจ ผู้จัดการใหญ่ของบริษัทสาขาย่อยของเยี่ยนเฉินกรุ๊ปที่ยิ่งใหญ่จะมาส่งสัญญาด้วยตัวเองได้อย่างไร? ตอนนี้มาลอง ๆ คิดดู ทุกอย่างมันชัดเจนแล้ว”

ฉินเฟยมีท่าทางเข้าใจแจ่มแจ้ง “ต้องเป็นเพราะลั่วปิงพอใจในตัวฉินซีอย่างไม่เปิดเผยแน่ ๆ ดังนั้นจึงพูดได้ว่าเขาถูกความจริงใจของฉินซีชักนำ เพียงแต่ว่าสัญญาได้เซ็นไปแล้ว ฉินซีกลับไม่ได้แสดงออกใด ๆ สักพักก็ให้ทีมกฎหมายมาแจ้งว่าพวกเราทำผิดสัญญา แต่ไม่ใช่ว่าพวกเราทำผิดสัญญาจริง ๆ แต่เป็นการหยิบยืมข้ออ้างนี้มาขูดเลือดขูดเนื้อพวกเรา”

ถ้าหากว่าลั่วปิงได้ล่วงรู้ความคิดของคนพวกนี้ละก็ จะต้องตกใจจนฉี่ราดแน่ ๆ คนอื่นไม่รู้ฐานะของหยางเฉิน เขารู้ชัดเจนดี เมียของเจ้านายตัวเอง ให้เขายืมสักร้อยความกล้าเขาก็ยังไม่กล้าแม้แต่จะคิด!

ทุกคนล้วนมีท่าทางเหมือนกับนึกขึ้นได้ในทันที นายท่านฉินมองไปที่ฉินเฟยด้วยสีหน้าพออกพอใจ “ลั่วปิงมาเยือนถึงที่ด้วยตัวเอง จะต้องมีสิ่งที่ต้องการแน่ ๆ ก็มีเพียงแค่ทรัพย์สิน อำนาจ ความงามของสตรี ทรัพย์สินกับอำนาจพวกเราให้ไม่ได้ แต่พวกเรามีฉินซี หญิงงามอันดับหนึ่งของเจียงโจว”

“ท่านปู่ ดังนั้นขอเพียงฉินซีออกหน้า เรื่องนี้ก็จะสามารถแก้ไขได้อย่างราบรื่น” ฉินเฟยพูดด้วยรอยยิ้ม

“ไปแจ้งเธอให้มาพบฉันที่บริษัททันที” นายท่านฉินกำชับ

บ้านใหญ่ตระกูลฉิน

ตอนเช้าหลังจากออกจากบริษัท ฉินซีก็กลับบ้าน อยู่ในห้องของตัวเองโดยตลอด

โจวยู่ชุ่ยถามเธอ เธอก็ไม่สนใจ พอไปสืบถามถึงจะรู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น