บทที่ 1709 มาเพราะนาย

หลังจากฟังคำพูดของ หวยเจิ้น ความหนาวเย็นในดวงตาของ เจ้าเมืองหวยเฉิงค่อยๆ จางหายไป เขามองไปที่ หวยเจิ้น และพูด "นายก็ไม่ได้ไร้ค่านะ! ทำตามที่นายพูด นายไปหาดอกเตอร์แบล็กเดี๋ยวนี้ ให้เขาคิดหาวิธีจัดการหยางเฉิน”

หลังจากได้รับคำชมจากเจ้าเมืองมู่ หวยเจิ้นก็ดูมีความสุขและพูดอย่างรวดเร็ว “ครับพ่อ! ผมจะไปหาดอกเตอร์แบล็กเดี๋ยวนี้เลยครับ”

ในไม่ช้า หวยเจิ้นก็มาถึงฐานการวิจัยใต้ดินที่ตั้งอยู่ในจวนเมืองหวยเฉิง

“เจ้าเมืองน้อย คุณมาแล้ว!”

เมื่อเห็น หวยเจิ้น ดอกเตอร์แบล็กก็เดินไปตรงหน้าด้วยรอยยิ้ม

หวยเจิ้น พยักหน้าเล็กน้อย มองไปที่ ดอกเตอร์แบล็ก และพูด "ฉันมาที่นี่ครั้งนี้เพื่อถ่ายทอดคำสั่งของพ่อฉัน"

นัยน์ตาคมกริบวาบอยู่ในส่วนลึกของดวงตาของดอกเตอร์แบล็ก แต่เขายังคงพูดอย่างสุภาพว่า “เจ้าเมืองน้อยครับ ท่าว่ามาได้เลยครับ!”

หวยเจิ้น กระแอมในลำคอและพูดว่า "หยางเฉินหนีไปที่จวนมู่ในซ่านเฉิง ตอนนี้กำลังซ่อนตัวอยู่ใน จวนมู่ พ่อของฉันไปที่จวนมู่ด้วยตนเองแล้ว แต่อีกฝ่ายยังไม่ยอมมอบคน"

“ไม่เพียงเท่านั้น จวนมู่ยังประกาศว่าหยางเฉินกลายเป็นผู้อาวุโสในนามของจวนมู่ หากใครกล้าที่จะมีเรื่องกับหยางเฉิน ก็เท่ากับว่ามีเรื่องกับจวนมู่”

“ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่ดีที่สุดสำหรับจวนเมืองหวยเฉิงของเราที่จะต่อสู้กับจวนมู่ ดังนั้นพ่อของฉันต้องการขอให้คุณดำเนินการและหาวิธีนำหยางเฉินกลับไปที่จวนเมืองหวยเฉิง”

เมื่อได้ยินเช่นนื้ ดอกเตอร์แบล็กก็เงียบไปครู่หนึ่ง

หลังจากนั้นไม่นาน ดอกเตอร์แบล็กก็พูด “เนื่องจากเป็นคำสั่งของเจ้าเมืองมู่ ผมไม่ปฏิเสธแน่นอนครับ หยางเฉินปล่อยให้ผมจัดการเองได้เลยครับ”

หวยเจิ้น พยักหน้า: “โอเค งั้นฉันไปก่อนนะ! หวังว่านายจะพา หยางเฉิน กลับไปที่จวนเมืองหวยเฉิงโดยเร็วที่สุด ความอดทนของพ่อฉันใกล้จะหมดแล้วล่ะ”

พูดจบก็หันหลังเดินออกไป

เมื่อเห็นร่างที่เดินหายไปไกล ดอกเตอร์แบล็กก็เย้ยหยัน: “คิดว่าฉันเป็นคนรับใช้ของจวนเมืองหวยเฉิงหรือไง? ถ้าไม่ใช่เพราะต้องการวิจัย จวนเมืองหวยเฉิงคงหายไปนานแล้ว”

หลังจากที่พูดจบ เขาหันกลับมาและเดินไปยังห้องทดลอง

บนเตียงโลหะผสมในห้องวิจัยมีร่างกายที่เปลือยเปล่านอนอยู่ ซึ่งเป็นราชายา

แขนขาของราชายาถูกมัดและสอดท่อหลายท่อเข้าไปในร่างกายของเขา ในท่อของเหลวที่เป็นโลหะค่อยๆ ไหลเข้าสู่ร่างกายของเขา

ดอกเตอร์แบล็กกำลังทดลอง และมีความปีติยินดีบนใบหน้าของเขา บนหน้าจอคอมพิวเตอร์ มีแถบแสดงความคืบหน้าที่ค่อยๆ เพิ่มขึ้น ตอนนี้แถบความคืบหน้าถึง 90% แล้ว

เมื่อเห็นแถบความคืบหน้าใกล้ถึง 100% ดอกเตอร์แบล็กก็หัวเราะลั่น “ในที่สุดก็สำเร็จแล้ว ฉันรอวันนี้มานานแล้ว ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!”

ห้องวิจัยใต้ดินทั้งหมดเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะของดอกเตอร์แบล็ก

"บูม!"

ทันใดนั้น รัศมีความรุนแรงก็เล็ดลอดออกมาจากร่างของ ราชายา

ในขณะนี้ แถบความคืบหน้าได้ถึง 99%

ออร่าของศิลปะการต่อสู้บนร่างของราชายายังคงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

ดอกเตอร์แบล็ก จ้องไปที่ร่างของ ราชายา ด้วยดวงตาที่เร่าร้อน เนื่องจากความตื่นเต้นของเขา เขากำหมัดแน่นและจ้องไปที่ ราชายาอย่างไม่ละสายตา

“ติง!”

“สำเร็จ!”

ทันใดนั้น แถบแสดงความคืบหน้าของคอมพิวเตอร์ถึง 100% และเสียงเหมือนเครื่องจักรดังมาจากห้องทดลองใต้ดิน

"บูม!"