บทที่ 1770 พวกเรารักษาเอง

นักดาบเงาเพชฌฆาตกลับมาแบบบาดเจ็บหนัก ก่อความวุ่นวายใหญ่โตที่จวนมู่ขึ้นแล้ว

มู่ชงที่เดิมทียังคิดว่าหลังจากนักดาบเงาเพชฌฆาตกลับมา จะลงมือต่อผู้แข็งแกร่งเมืองซ่ง พอเห็นภาพของนักดาบเงาเพชฌฆาตที่บาดเจ็บหนัก ในที่สุดก็สำนึกได้ถึงวิกฤติแล้ว

หยางเฉินมาเจอนักดาบเงาเพชฌฆาตในวินาทีแรก ยังพาเฝิงเสียวหว่านมาด้วย ตอนนี้เกรงว่าคงมีเพียงเฝิงเสียวหว่าน ที่สามารถรักษานักดาบเงาเพชฌฆาตให้หายได้

ไม่นานเฝิงเสียวหว่านดำเนินการช่วยชีวิตนักดาบเงาเพชฌฆาต คนของจวนมู่ แต่ละคนหน้าตากังวลใจเต็มที่

“คุณชายมู่ ตอนนี้ยังไม่พบร่องรอยของเจ้าเมือง นักดาบเงาเพชฌฆาตก็ได้รับบาดเจ็บหนักอีก เป็นอันตรายถึงชีวิต ถ้านักดาบเงาเพชฌฆาตตายไป จวนมู่จะทำอย่างไรกันครับ?”

ผู้แข็งแกร่งจวนมู่คนหนึ่ง มองทางมู่ชง ใบหน้าเต็มไปด้วยแววความลนลาน

เหตุผลที่จวนมู่ครอบครองตำแหน่งในปัจจุบันนี้ไว้ได้ ล้วนเป็นเพราะมีเจ้าเมืองมู่และนักดาบเงาเพชฌฆาตสองคนนี้อยู่ และกดขี่กลุ่มอิทธิพลที่จ้องจวนมู่ตาเป็นมันพวกนั้นไว้ ถึงทำให้จวนมู่กลายเป็นคฤหาสน์เจ้าเมืองของซ่านเฉิง

ปัจจุบันนี้ เจ้าเมืองมู่สูญหายไร้ร่องรอย ถ้านักดาบเงาเพชฌฆาตเกิดเรื่องขึ้น ในบรรดาผู้แข็งแกร่งของจวนมู่ที่เหลือ คนที่แกร่งที่สุดก็มีเพียงความสามารถแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นปลาย เดิมทีไม่มีทางรักษาจวนมู่ไว้ได้

มู่ชงกำหมัดทั้งสองข้างแน่นแล้ว พูดแบบกัดฟันแน่น “นักดาบเงาเพชฌฆาตตายไม่ได้ พวกเราต้องคิดหาวิธีรักษาเขาให้หาย”

เวลานี้เหล่าฉีพูดแนะนำว่า “คุณชายมู่ครับ ถ้าไม่อย่างนั้น พวกเราอยู่ร่วมกันอย่างสันติกับหยางเฉินเถอะครับ ไม่ต้องไล่เขาออกไปจากจวนมู่ ตอนนี้มีเพียงเขาถึงสามารถปกป้องจวนมู่ได้”

“คุณชายมู่ครับ ที่เหล่าฉีพูดมาถูกต้อง ตอนนี้จวนมู่เป็นช่วงอันตรายที่สุด พวกเราต้องคิดหาวิธีให้หยางเฉินอยู่จวนมู่ต่อ ไม่อย่างนั้นยากที่จวนมู่จะรักษาตำแหน่งของคฤหาสน์เจ้าเมืองเอาไว้ได้ครับ”

“ถึงแม้หยางเฉินมีแค่ความสามารถแดนเหนือมนุษย์ขั้นแปดชั้นยอด แต่ว่ากำลังสู้รบแท้จริง กลับบรรลุถึงแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นกลางแล้ว จวนมู่ต้องการตัวเขาครับ ไล่เขาออกไปจากจวนมู่ไม่ได้เด็ดขาดครับ!”

......

ทันใดนั้น บุคคลสำคัญของจวนมู่กลุ่มหนึ่งที่ล้อมอยู่ข้างกายมู่ชง ต่างเอ่ยปากพูดโน้มน้าวขึ้น

ตอนที่จวนมู่เจอวิกฤติ ทุกอย่างที่หยางเฉินทำ พวกเขาล้วนเห็นอยู่กับตา อาศัยความสามารถของหยางเฉิน และยังมีพรสวรรค์ด้านบูโดที่โดดเด่น การอยู่ที่จวนมู่ต่อไป เพียงจะนำประโยชน์มากมายมาสู่จวนมู่

ต้องรู้ว่า อาจารย์ของหยางเฉิน เป็นถึงการมีอยู่ที่แม้แต่ผู้แข็งแกร่งแดนนภายังฆ่าได้ในเสี้ยววินาที

มู่ชงกำหมัดขึ้นมาไว้แน่น ในแววตาลึก เผยจิตอาฆาตแค้นดุเดือดออกมา

“หุบปากให้หมด!”

ทันใดนั้นเขาตวาดใส่ กวาดสายตาที่เย็นยะเยือกมองโดยรอบ พูดแบบกัดฟันแน่นว่า “หรือว่าพวกคุณลืมกันไปหมดแล้ว เป็นใครนำวิกฤติในตอนนั้นมาให้จวนมู่ของพวกเรา?”

“ถ้าไม่ใช่หยางเฉิน จวนมู่ของพวกเราจะเสียหายร้ายแรงขนาดนี้เหรอ? ตอนนี้พวกคุณอยากจะให้ไอ้สารเลวที่ทำลายจวนมู่อยู่ที่จวนมู่ต่อ รอไว้ให้เขาอยู่ต่อ พวกคุณยังจะเลือกตั้งเขาเป็นผู้นำของจวนมู่อีกใช่หรือเปล่า?”

มู่ชงในเวลานี้ อารมณ์ฮึกเหิมเป็นพิเศษ หน้าตาเต็มไปด้วยความโกรธ

ฟังคำพูดของเขาแล้ว ผู้แข็งแกร่งของจวนมู่ต่างหุบปากหมด ในสายตาผู้คนมากมายเป็นแววความผิดหวัง

และมีผู้คนไม่น้อย ในแววตาลึกๆ เผยความปลิ้นปล้อนออกมา

“ที่เจ้าเมืองน้อยพูดมาก็ถูกต้อง ถ้าไม่ใช่หยางเฉิน จวนมู่คงไม่มีอันตรายอย่างตอนนี้ พวกเราจะให้เจ้าคนเลวที่พังจวนมู่จนเป็นแบบนี้อยู่จวนมู่ต่อไปไม่ได้เด็ดขาด”