บทที่ 1829 ช่างน่าเสียดาย

สิ่งที่เขาไม่รู้คือ คนที่ก่อให้เกิดผลกระทบขนาดนี้ไม่ใช่ผู้แข็งแกร่งจากตระกูลบู๊โบราณของจิ่วโจว แต่เป็นผู้แข็งแกร่งจากโลกภายนอกในสายตาของพวกเขาต่างหาก

ยอดเมฆาในตอนนี้ เมฆดำปกคลุม ท้องฟ้าคำราม ราวกับเป็นแดนชำระบนดินไม่มีผิด

นักสู้ทุกคนในเยี่ยนตูต่างวุ่นวายกันขึ้นมา ทุกคนต่างมองไปทางยอดเมฆาด้วยความตกใจ

“นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย? มีคนกำลังจะข้ามลิขิตสวรรค์อย่างนั้นเหรอ?”

“ข้ามลิขิตสวรรค์? นี่นายกำลังฝันอยู่รึไง? ในโลกใบนี้ จะไปมีคนที่ข้ามลิขิตสวรรค์ได้ยังไง?”

“นายนี่มันไม่รู้อะไรซะเลย ในตระกูลบู๊โบราณก็เคยมีผู้แข็งแกร่งที่ข้ามลิขิตสวรรค์มาแล้ว ว่ากันว่าหลังจากที่บรรลุถึงแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้า แล้วอยากทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้นก็จำเป็นต้องข้ามลิขิตสวรรค์”

……

ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างตื่นตกใจ

คนมากมาต่างก็สงสัยว่าเป็นการฝึกของใครกันที่ทำให้เกิดสภาพแวดล้อมที่นากลัวขนาดนี้

“ทิศทางนั้น เหมือนจะเป็นยอดเมฆานะ หรือว่าจะเป็นหยางเฉินคิงแห่งเยี่ยนตู กำลังบรรลุ?”

“เป็นไปไม่ได้? ฉันได้ยินมาว่าฝีมือของเขาอยู่ที่แดนเหนือมนุษย์ขั้นห้า ผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ขั้นห้าคนหนึ่ง ต่อให้บรรลุก็แค่แดนเหนือมนุษย์ขั้นหกเท่านั้น จะไปทำให้เกิดปรากฏการณ์ที่น่าสะพรึงกลัวแบบนี้ได้ยังไง?”

“หรือจะบอกว่าหยางเฉินได้เชิญผู้แข็งแกร่งขั้นแนวหน้าจากตระกูลบู๊โบราณมา เพื่อช่วยเขาต่อกรกับผู้แข็งแกร่งของประเทศซันนะ?”

“อันนี้พอเป็นไปได้!”

……

ไม่มีใครเชื่อว่าสิ่งที่เกิดขึ้น เป็นฝีมือของหยางเฉิน พวกเขายอมเชื่อว่าหยางเฉินได้ขอความช่วยเหลือจากผู้แข็งแกร่งขอตระกูลบู๊โบราณ

ในตอนนี้ หยางเฉินที่อยู่ในยอดเมฆาใบหน้าเริ่มบูดเบี้ยวขึ้นมา

ร่างกายของเขา กำลังทนรับต่อความเจ็บปวดที่มิอาจทนรับ

พลังอันน่าสะพรึงกลัว ปะทุออกมาจากภายใน ราวกับจะระเบิดทุกส่วนขอเขาออก

ตำราเทพสงครามไหลเวียนอย่างบ้าคลั่ง กลั่นกรองพลังงานในร่างกายอย่างเต็มที่ แต่พลังงานที่กักเก็บอยู่ในยาเม็ดเลือดเดือดนั้นน่ากลัวเกินไป ถึงเขาจะกำลังพยายามกลั่นกรองอย่างเต็มที่ แต่ความเร็วในการกลั่นกรองก็ไม่มีทางตามพลังงานอันน่าสะพรึงกลัวที่เพิ่มพูนขึ้นมาในร่างกายได้

สายเลือดคลั่ง ถึงปลุกขึ้นมาตั้งนานแล้ว ดวงตาทั้งสองข้างแดงฉาน ดูดุร้ายมาก

“อ้า…”

ทันใดนั้น ภายในส่วนลึกของลำคอได้มีเสียงคำรามอันน่าสะพรึงกลัวดังขึ้น ราวกับจะปลดปล่อยความเจ็บปวดที่อยู่ในร่างกายออกมา

เวลาค่อยๆ ดำเนินต่อไป พลังงานที่ยาเม็ดเลือดเดือดปลดปล่อยออกมา ยังคงทำลายเขาอย่างบ้าคลั่งหยางเฉินทำได้แค่ฝืนทน ครั้งนี้เขาต้องผ่านมันไปให้ได้ และจำเป็นต้องผ่านไปให้ได้

เขาในตอนนี้ อยู่แค่แดนเหนือมนุษย์ขั้นแปดชั้นสุดยอด แต่พรุ่งนี้เช้า เขาต้องต่อสู้กับยอดฝีมือแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นกลางหรืออาจถึงแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นปลายก็เป็นได้

นอกจากฝีมือของเขาบรรลุถึงแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นต้นอย่างรวดเร็ว ไม่แน่ก็อาจจะพอเอาชนะอีกฝ่ายได้ ไม่อย่างนั้น เขาก็มีแต่ต้องตายสถานเดียว

“ฉันยังไม่ได้ไปหายเสี่ยวซีกับเสี้ยวเสี้ยวเลย ฉันยังไม่ได้ช่วยหม่าชาวแก้แค้นราชวงศ์ไป๋หลี่เลย แล้วฉันจะตายได้ยังไง?”

“ฉันจะตายไม่ได้! ฉันจำเป็นต้องผ่านมันไปให้ได้ จำเป็นต้องบรรลุถึงแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นต้นให้ได้ฉันต้องทำให้สำเร็จ!”

หยางเฉินตะโกนออกมาอย่างบ้าคลั่ง ตำราเทพสงครามไหลเวียนอย่างบ้าคลั่ง พลังที่อยู่ภายในร่างได้เพิ่มขึ้นอย่างกะทันหันราวกับจะทำให้ร่างกายของเขาระเบิด