บทที่ 1837 ก้าวข้ามสองแดน

“นักสู้ฝั่งประเทศซัน ยามาชิตะ คาซึยะ ชนะ!”

กรรมการได้เดินมาข้างหน้า แล้วประกาศออกมาเสียงดัง

ทุกคนถึงตั้งสติได้ บรรยากาศของทางประเทศซัน ได้ครึกครึ้นอย่างถึงที่สุดแล้ว ภายในโรงเทพบู๊ มีแต่เสียงตะโกนดีใจของนักสู้จากประเทศซัน

หันมองมาที่ผู้แข็งแกร่งของจิ่วโจวต่างพากันหน้าถอดสี นี่การประลองเพิ่งเริ่ม จิ่วโจวก็แพ้ไปก่อนแล้ว ถึงการประลองในครั้งนี้จะไม่ได้แข่งกันว่าฝ่ายไหนชนะมากกว่า แต่เป็นการประลองว่าฝั่งไหนแข็งแกร่งที่สุด การประลองครั้งแรกจึงเป็นศึกแห่งขวัญกำลังใจ ฝังไหนที่ชนะ ขวัญกำลังใจของฝั่งนั้นก็จะเพิ่มสูงขึ้นอย่างมาก

ในตอนนี้ ขวัญกำลังของทางประเทศซันพุ่งกระฉูด ส่วนทางด้านจิ่วโจว ขวัญกำลังใจลดลงแทบถึงจุดเยือกแข็ง เมื่อกี้พวกเขายังคิดที่จะรอบตาแรกมาให้ได้

สีหน้าของตู้จ้งบึ้งตึงอย่างถึงที่สุด มองดูหวังจงที่ถูกหามลงมา มือทั้งสองข้างก็กำแน่น ถึงหวังจงจะแพ้ในหารโจมตีเดียวแต่อาการนั้นหนักมาก ตานเถียนได้ถูกทำลายไปแล้ว วิชาที่ฝึกมาทั้งชีวิต ก็ได้สูญเสียไปด้วย

จนถึงตอนนี้ เขายังไม่ได้สติ

ไม่ว่ากับนักสู้คนไหน การที่วิถีบู๊ถูกทำลาย ต่างก็เป็นเรื่องที่สะเทือนใจมาก พวกเขายอมที่จะตายก็ไม่อยากกลายเป็นคนที่ไร้ค่า

และไม่รู้ว่า หลังจากที่หวังจงฟื้นขึ้นมา แล้วรู้ว่าวิถีบู๊ของตนถูกทำลายไปแล้ว จะสามารถรับความจริงเรื่องนี้ได้รึเปล่า

“ดูท่า ความห่างชั้นระหว่างนักสู้จากประเทศซันของเรากับนักสู้ของจิ่วโจวมันจะมากมายเหลือเกิน ยามาชิตะ คาซึยะอยู่แค่แดนเหนือมนุษย์ขั้นห้าชั้นสุดยอด แต่กลับสามารถเอาชนะผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ขั้นหกชั้นต้นของจิ่วโจวได้ในการโจมตีเดียว ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!”

โยชิดะ โชพูดไปหัวเราะไป พวกนักสู้ของประเทศซันที่อยู่ข้างๆ เขาก็พากันหัวเราะขึ้นมาเหมือนกัน

นั่นจึงทำให้เหล่านักสู้ของจิ่วโขวรู้สึกอับอายอย่างถึงที่สุด

เดิมทีพวกเขาเป็นเจ้าบ้าน แต่มาตอนนี้เหมือนกลายเป็นถิ่นของคนอื่นไปแล้ว

แล้วกรรมการก็หันมองไปที่ยามาชิตะ คาซึยะ แล้วถามไปว่า “ไม่ทราบว่าคุณยามาชิตะ คาซึยะจะสู้ต่อเลยมั้ยครับ? หรือจะลงไปพักก่อน แล้วค่อยรับคำท้าจากนักสู้ของจิ่วโจวอีกที?”

ตามกฎแล้ว ฝ่ายที่ชนะต้องรักษาบัลลังเอาไว้ แต่หลังจากที่ประลองเสร็จครั้งหนึ่ง ผู้ชนะมีเวลาพักสิบนาทีก่อนที่จะประลองในครั้งต่อไป

ยามาชิตะ คาซึยะก็ได้ยิ้มอย่างไม่ให้เกียรติออกมาที่มุมปากเหมือนกัน จึงได้พูดพร้อมยิ้มอย่างไม่สบอารมณ์ว่า “ผมสามารถใช้ความสามารถของแดนเหนือมนุษย์ขั้นห้าชั้นสุดยอดเอาชนะผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ขั้นหกชั้นต้นในการโจมตีเดียว คุณคิดว่าผมจำเป็นต้องพักด้วยเหรอ?”

พอพูดอย่างนั้นออกไป พวกนักสู้ฝ่ายค่ายของประเทศซันก็พากันตะโกนโห่ร้องขึ้นมา

“ยามาชิตะ คาซึยะ เจ๋งไปเลย!”

“สมแล้วที่เป็นนักสู้ของประเทศซัน ช่างร้ายกาจจริงๆ!”

“แม้แต่ผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ขั้นหกชั้นต้นขอวจิ่วโจวยังถูกยามาชิตะ คาซึยะจัดการได้ในทีเดียว ถ้าผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ขั้นหกชั้นกลางของจิ่วโจวไม่ออกมา ก็คงไม่มีใครสามารถเอาชนะ ยามาชิตะ คาซึยะได้แล้ว”

“ความห่างชั้นระหว่างผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ของจิ่วโจวกับของเรามันมากมายเกินไป ไม่แน่ จิ่วโจวอาจจะต้องส่งผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ขั้นหกชั้นปลายออกมา จึงจะสามารถเอาชนะยามาชิตะ คาซึยะได้ก็ได้”

……

พวกนักสู้ของประเทศซันวิจารณ์กันใหญ่ ทุกคนต่างแสดงสีหน้าที่ขบขันออกมา ทุกคำที่พูดออกมา ก็แฝงไปด้วยการเยาะเย้ย

นั่นจึงทำให้เหล่านักสู้ของจิ่วโจวที่นั่งอยู่ในค่ายรู้สึกถูกหยามยิ่งกว่าเดิม

ทุกคนต่างกำหมัดแน่น แม้แต่พวกผู้แข็งแกร่งจากตระกูลใหญ่ทั้งหลายที่เมื่อกี้ยังแย่งตำแหน่งหัวหน้าสมาพันธ์บูโดก็ทำหน้าโกรธเกรี้ยวเหมือนกัน

พวกประเทศซันกำลังหยามผู้แข็งแกร่งของจิ่วโจวชัดๆ แต่ว่า ผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ขั้นหกชั้นต้นของจิ่วโจว ได้แพ้ให้กับนักสู้แดนเหนือมนุษย์ขั้นห้าชั้นสุดยอดของประเทศซันแล้วจริงๆ แถมยังพ่ายแพ้ในการโจมตีเดียวด้วย

นักสู้ของจิ่วโจว ต่อให้จะอยากเถียงกลับ มันก็ไม่มีข้ออ้าง

สีหน้าของตู้จ้งเคร่งขรึมอย่างถึงที่สุด กวาดตามองเหล่าผู้แข็งแกร่งของจิ่วโจว แล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึมว่า “ในใจของทุกคนคงกำลังรู้สึกแย่มากเลยใช่มั้ย? ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่เราจะมาทะเลาะกันเอง ผมอยากให้ทุกคนช่วยนึกถึงส่วนรวมหน่อยยอมก้าวออกมาสู้กับพวกประเทศซันตามระดับฝีมือของตนเอง”

พอพูดอย่างนั้นออกไป ผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ขั้นหกชั้นกลางคนหนึ่งก็ได้ก้าวออกมา พูดพร้อมกัดฟันว่า “ผมชื่อฉินเฮ่าแดนเหนือมนุษย์ขั้นหกชั้นกลาง รอบต่อไป ให้เป็นหน้าที่ผมเอง นอกจากผมตาย ไม่อย่างนั้นผมไม่มีทางแพ้เด็ดขาด!”

ตู้จ้งพยักหน้า ตบไปที่ไหล่ของฉินเฮ่า แล้วพูดไปว่า “ได้! รอบต่อให้เป็นของคุณ!”