บทที่ 1877

รังแกผู้อ่อนแอกว่า

ทุกคนในที่เกิดเหตุล้วนตะลึงอยู่กับที่ ทำไมจู่ๆ ออร่าบนตัวของหม่าชาวที่พุ่งสูงขึ้นถึงได้หายไปแล้ว?

ใบหน้าที่เย็นชาของ ไป๋หลี่ซวน เปลี่ยนไปเล็กน้อย

“คุณหยาง!”

สองพี่น้องตระกูลซ่ง เมื่อเห็นหยางเฉินเข้าก็ตะโกนทันที ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

อย่างไรก็ตาม หยางเฉินในตอนนี้ไม่มีเวลามาสนใจพวกเขา ฝ่ามือของเขายังคงครอบศีรษะของหม่าชาว และเขากำลังกดพลังอันรุนแรงของหม่าชาวลงไป

ออร่าบนตัวของหม่าชาวก็ค่อยๆ หายไปเช่นกัน อย่างไรก็ตาม ผนึกของลูกแก้วดูดเลือดถูกหม่าชาวฉีกออกจนใหญ่มากแล้ว หากคิดจะผนึกมันอีกครั้งหยางเฉินทำไม่ได้อีกต่อไป

ในการผนึกพลังของลูกแก้วดูดเลือด จะต้องใช้คาถาผนึกมัน อีกทั้งยังต้องเป็นผู้แข็งแกร่งที่มีพลังในแดนสูงส่ง

ตอนนี้หยางเฉินทำได้เพียงระงับความรุนแรงของลูกแก้วดูดเลือดด้วยพลังของตนเอง

และนั่นคือความแข็งแกร่งของหยางเฉินตอนนี้ มิฉะนั้นเขาคงไม่สามารถระงับพลังของลูกแก้วดูดเลือดได้จริงๆ

“เลิกต่อต้านซะ!”

หยางเฉินรู้สึกถึงการต่อต้านของหม่าชาวและกล่าวอย่างรวดเร็ว

เมื่อได้ยินเสียงของหยางเฉิน หม่าชาวก็ราวกับถูกปลุกขึ้นมา เขาตระหนักได้ว่าตนเกือบจะฉีกผนึกของลูกแก้วดูดเลือดไปแล้ว เขาไม่ได้คิดอะไรอีกและรีบระงับพลังของตนเอาไว้

อย่างไรก็ตาม พลังในลูกแก้วดูดเลือดนั้นรุนแรงเกินไป แม้ว่าหยางเฉินจะสะกดมันลงไปมากแล้ว แต่พลังของมันก็ยังคงแก่กล้าอย่างมาก จนหยางเฉินในตอนนี้ก็ยังต้องใช้พลังอย่างมากในการสะกดมัน

ฉินยีซึ่งอยู่ไม่ไกล มองหยางเฉินด้วยสีหน้าคิดถึง ใบหน้าของเธอเผยรอยยิ้มออกมาก่อนจะจากไปอย่างเงียบ ๆ

ความสนใจของทุกคนอยู่ที่หยางเฉิน ดังนั้นจึงไม่มีใครสังเกตเห็นการจากไปของฉินยี

ใบหน้าของ ไป๋หลี่ซวน ปั้นยากอย่างมาก นั่นเพราะคราวนี้ที่มายังเยี่ยนตู ก็เพื่อที่จะฆ่าหยางเฉิน แต่ตอนนี้เขาพบว่าความแข็งแกร่งของหยางเกระดูกดำกลับสูงส่งมาก

แม้ว่าพลังบู๊ของเขาจะไปถึงแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นปลาย แต่กลับยังได้รับแรงกดดันอย่างมากจากตัวหยางเฉิน

ความกดดันนี้ไม่ใช่เพราะพลังบู๊ของหยางเฉินแข็งแกร่งกว่าเขา แต่มันมาจากการสะกดลูกแก้วดูดเลือด นั่นเฉพาะมีแค่การที่ลูกแก้วดูดเลือดถูกสะกดเท่านั้นถึงทำให้การก้าวข้ามขอบเขตของพลังบู๊อ่อนแอลงได้

เขาถามตัวเองว่าหากเป็นตนที่ต้องไปสะกดพลังในตัวของหม่าชาว เขาคงไม่สามารถทำได้

ไม่ใช่เพราะว่าเขาไม่แข็งแกร่งพอ แต่เป็นเพราะหม่าชาวมีสายเลือดบรรพชนไป๋หลี่ และเป็นสายเลือดที่บริสุทธิ์ที่สุดของตระกูลเขาก็แค่สืบสายเลือดของตระกูลไป๋หลี่เท่านั้น พลังเลือดของทั้งคนสองคนจัดว่าคนละชั้น

แต่หยางเฉินกลับสามารถสะกดสายเลือดบรรพชนไป๋หลี่ในร่างกายของหม่าชาวได้ นี่แสดงให้เห็นว่าสายเลือดของหยางเฉิน แข็งแกร่งกว่าสายเลือดบรรพชนไป๋หลี่

กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ ตระกูลของหยางเฉินมีพลังมากกว่าตระกูลไป๋หลี่

เมื่อคิดถึงตรงนี้ ที่คิดจะฆ่าหยางเฉินของไป๋หลี่ซวนก็หวั่นไหว

พรสวรรค์วิถีบู๊ดุจปีศาจแบบนี้ อีกทั้งยังมีสายเลือดที่มีพลังมากกว่าไป๋หลี่ซวน บูโดอัจฉริยะแบบนี้จะไม่มีผู้พิทักษ์เลยหรือไง?

ผู้พิทักษ์มักจะซ่อนอยู่ในที่ลับ พลังของหยางเฉินนั้นแข็งแกร่งมาก ถ้าเขามีผู้พิทักษ์ ความแข็งแกร่งก็ต้องสูงส่งเช่นกัน

อย่างไรก็ตาม ไป๋หลี่ซวน กลับไม่รู้สึกถึงออร่าบู๊ที่แข็งแกร่ง ดังนั้นจึงมีความเป็นไปได้เพียงสองอย่างสำหรับสถานการณ์นี้

อย่างแรก หยางเฉินไม่มีผู้พิทักษ์ ดังนั้นไป๋หลี่ซวนจึงไม่รู้สึกถึงออร่าบู๊ที่แข็งแกร่งกว่านี้

อย่างที่สองคือผู้พิทักษ์ของหยางเฉิน จะต้องแข็งแกร่งอย่างมากและเหนือกว่าไป๋หลี่ซวน ดังนั้นไป๋หลี่ซวนจึงไม่อาจสัมผัสได้

อย่างไรก็ตาม ความแข็งแกร่งของ ไป๋หลี่ซวน ได้มาถึงแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นปลายแล้ว ต่อให้เป็นแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นยอดเขาก็น่าจะสัมผัสได้ หากผู้พิทักษ์ของหยางเฉินอยู่ใกล้ๆ จริง แต่นี่เขากลับไม่รู้สึกอะไรเลย แสดงให้เห็นว่าความแข็งแกร่งของผู้พิทักษ์ของหยางเฉินน่าจะอยู่ในแดนสวรรค์

เมื่อนึกถึงแดนสวรรค์ ใบหน้าของ ไป๋หลี่ซวน ก็ซีดขาว

ให้ผู้แข็งแกร่งแดนสวรรค์มาเป็นผู้พิทักษ์ อย่างนั้นตระกูลของเขาจะต้องแข็งแกร่งมากเพียงใด?