บทที่ 1880

ถอดใจ

หยางเฉินไม่ได้ใช้ประโยชน์จากชัยชนะเพื่อไล่ฆ่าอีกฝ่าย เขายืนอยู่เดิมและมองไปที่ ไป๋หลี่ซวน อย่างเย็นชา

สำหรับเขา หากความแข็งแกร่งที่เมื่อครู่ไป๋หลี่ซวนแสดงออกมาคือจุดสูงสุดแล้ว อย่างนั้น ไป๋หลี่ซวนก็ไม่มีคุณสมบัติที่จะต่อสู้กับเขา

"ดี!"

หม่าชาวกำหมัดแน่นอย่างตื่นเต้น ยิ่งหยางเฉินแข็งแกร่งมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งมีความสุขมากขึ้นเท่านั้น และยิ่งกดดันมากขึ้นด้วย

แต่เขาไม่กลัว เขาเชื่อมั่นว่าตนจะสามารถตามติดหยางเฉินไปได้โดยเร็วที่สุด

การต่อสู้ครั้งนี้จับใจเขาอย่างสุดซึ้ง เขาแอบตั้งมั่นในใจว่ารอให้เรื่องนี้จบลงเมื่อไหร่ เขาจะคิดหาวิธีบุกทะลวงพลังของตนให้ได้

“หัวหน้าสมาคมจงเจริญ!”

“หัวหน้าสมาคมไร้เทียมทาน!”

……

ผู้แข็งแกร่งของสมาพันธ์บูโดโห่ร้องด้วยความตื่นเต้น ความแข็งแกร่งของหยางเฉินทำให้พวกเขายอมรับหัวหน้าสมาคมเป็นอย่างมาก

ตอนนี้ในสมาพันธ์บูโด ศักดิ์ศรีของหยางเฉินได้มาถึงจุดสูงสุดแล้ว

ก่อนหน้านี้ตอนที่เขาฆ่าทิคาโนะ ทาเคชิ ในโรงเทพบู๊ เป็นเพราะการต่อสู้ดุเดือดเกินไป นักบู๊ที่อยู่ต่ำกว่าแดนเหนือมนุษย์ขั้นแปดต่างก็ไม่สามารถทนรับแรงกดดันบู๊ไดและต้องออกจากโรงเทพบู๊ไป

อย่างไรก็ตาม วันนี้ การต่อสู้ระหว่างหยางเฉินและไป๋หลี่ซวนเกิดขึ้นที่ประตูสำนักงานใหญ่ของสมาพันธ์บูโด แม้ว่าพวกเขาจะอยู่ห่างไกลออกไป แต่พวกเขาก็ได้เห็นความพ่ายแพ้ของไป๋หลี่ซวนที่มีต่อหยางเฉิน

ประเด็นสำคัญคือ ไป๋หลี่ซวนมาจากตระกูลบู๊โบราณและเป็นผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นปลาย แต่กลับยังพ่ายแพ้ต่อหยางเฉิน นี่ก็บอกได้แล้วว่าพลังของหยางเฉินนั้นแข็งแกร่งพอที่จะเอาชนะผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นปลายได้แล้วไม่ใช่หรือ?

ในจิ่วโจวมีพันธมิตรพิทักษ์อยู่ ผู้แข็งแกร่งแดนนภา ไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าสู่โลกฆราวาสเพื่อต่อสู้กับผู้ที่อยู่ต่ำกว่าแดนนภา

กล่าวคือ เมื่อมองดูทั่วทั้งจิ่วโจว มีผู้แข็งแกร่งไม่มากแล้วที่มีคุณสมบัติพอจะเป็นคู่ต่อสู้ของหยางเฉิน เกรงว่าเหลือก็แค่จะมีผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นยอดเท่านั้น

ไป๋หลี่ซวนพยายามลุกขึ้นจากพื้น มุมปากของเขามีคราบเลือดอยู่ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเคร่งเครียดอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

เขาไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่ง ตนที่เป็นถึงเจ้าบ้านของบ้านที่สามตระกูลบู๊โบราณไป๋หลี่ออันยิ่งใหญ่ จะต้องมาพ่ายแพ้ให้กับนักบู๊แดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นปลาย

ถ้าแดนบูโดของหยางเฉินสูงกว่าเขาก็แล้วไป แต่นี่แดนบูโดของหยางเฉินกลับน้อยกว่าเขาไปอีกชั้นด้วยซ้ำ ที่สำคัญก็คือ หยางเฉินยังเด็กมากและมีอายุเพียง 28 ปีเท่านั้น

ความสำเร็จนี้ แม้แต่ในตระกูลบู๊โบราณ เกรงว่าก็ถือเป็นการดำรงอยู่ระดับต้นๆ ไปแล้ว?

“หยางเฉิน!”

ไป๋หลี่ซวน เอ่ยเรียกหยางเฉินเสียงต่ำ จิตใจที่อยากฆ่าอีกฝ่ายได้มาถึงขีดสูงสุดแล้ว

หยางเฉินและหม่าชาวมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันอย่างมาก อีกทั้ง ไป๋หลี่ชิวเหว่ แม่ของหม่าชาวก็ถูกกักบริเวณอยู่ในบ้านของตระกูลไป๋หลี่ อย่างนั้นต่อไปในอนาคตจะต้องมีสักวันหนึ่งที่หยางเฉินและหม่าชาวจะต้องไปยังตระกูลไป๋หลี่

หยางเฉินในตอนนี้อยู่ในแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นกลาง แต่ประสิทธิภาพการต่อสู้ของเขาเทียบได้กับผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นยอดแล้ว หากแดนบูโดของหยางเฉินทะลวงไปถึงแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นยอด อย่างนั้นเขาก็คงสามารถบดขยี้ผู้แข็งแกร่งแดนนภาขั้นต้นได้แล้วใช่หรือไม่?

แน่นอนว่า แม้หยางเฉินจะมีพลังในการต่อสู้เท่ากับผู้แข็งแกร่งแดนนภาขั้นต้นจริง ก็ยังเป็นไปไม่ได้ที่จะไปแย่งตัวคนมาจากตระกูลไป๋หลี่ ตระกูลบู๊โบราณไป๋หลี่ที่ยิ่งใหญ่ไม่ได้มีผู้แข็งแกร่งแดนนภาขั้นต้นเพียงเท่านั้น

ถ้าหยางเฉินรีบลงไปยังตระกูลไป๋หลี่ตอนที่อยู่ในสถานะต่ำกว่าแดนนภา อย่างนั้นก็เท่ากับรนหาที่ตาย

อย่างไรก็ตาม อาศัยความสัมพันธ์ระหว่างหยางเฉินและหม่าชาว ไม่ช้าก็เร็วพวกเขาก็จะต้องไปยังตระกูลไป๋หลี่

ในช่วงเวลาสั้น ๆ พวกเขาสามารถไม่ไปหาตระกูลไป๋หลี่ได้ แต่ถ้าวันหนึ่ง แดนบูโดของหยางเฉินเข้าสู่แดนนภา ส่วนหม่าชาวเองก็อยู่ในแดนนภาเช่นกันล่ะ?

อาศัยพรสวรรค์ด้านบู๊ของหยางเฉินและหม่าชาว การทะลวงสู่แดนนภา เกรงว่าคงใช้เวลาแค่เพียงไม่กี่ปี