บทที่ 1905 เก่งกาจจริง ๆ

หยางเจิ้นกับตู้จ้งทั้งสองคน คุยกันแบบคำเดียวรู้เรื่อง ทันทีนั้นก็ตัดสินใจกัน ตกลงจะให้สมาพันธ์บูโดผนวกเข้ากับสำนักบู๊

ก่อนหน้านี้ตู้ป๋อได้เคยเสนออยู่ ให้สมาพันธ์บูโดผนวกรวมกับสำนักบู๊ มาดูตอนนี้ เขาไม่ได้คิดจะใช้สมาพันธ์บูโดไปทำอะไร เพียงแต่จะดึงตัวหยางเฉิน จึงได้มีการเสนอเรื่องนี้ขึ้นมา

ในสหพันธ์บูโด ยกเว้นหยางเฉินแล้ว ก็ไม่มีผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าอีก แต่ในสำนักบู๊ ยังมีผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ขั้นสุดยอดถึงสิบกว่านาย สำนักบู๊มีหรือว่าจำเป็นต้องใช้สมาพันธ์บูโด？

ในส่วนอีกด้านหนึ่ง ตู้ป๋อกับตู้หมิงเหวี่ยนแยกตัวไกลออกมาแล้ว ก็รีบเปิดประชุมวาระเร่งด่วนสำนักบู๊

ภายในห้องประชุมสำนักบู๊ บนโต๊ะประชุมขนาดใหญ่ ห้อมล้อมนั่งด้วยผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นยอดสิบห้านาย สำหรับตู้ป๋อกับตู้หมิงเหวี่ยนสองพ่อลูก ก็อยู่ในกลุ่มด้วย

กลุ่มพลังที่ดูแข็งแกร่งขนาดนี้ ถ้าวางออกไปไว้นอกภูเขามาร ย่อมจะเป็นกลุ่มกำลังรบที่แข็งแกร่งเอามาก ๆ

“ท่านเจ้าสำนัก มีอะไรถึงเรียกประชุมกันอย่างทันด่วนนี้？มีอะไรเกิดขึ้นหรือ？”

ผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นยอดนายหนึ่ง มองไปที่ตู้ป๋อที่นั่งในตำแหน่งประธาน เอ่ยปากถาม

ในสำนักบู๊ มีเฉพาะในสภาวการณ์วิกฤติผิดปกติ จึงจะมีแต่เฉพาะผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นยอดมาประชุม

การประชุมสามัญทั่วไป ขอเพียงเป็นผู้ที่ระดับแดนบูโดเข้าอยู่ในแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้า ล้วนมีสิทธิ์เข้าร่วมประชุม

เป็นที่แน่ชัด การประชุมในวันนี้มีความสำคัญมาก ฉะนั้นจึงให้เฉพาะผู้แข็งแกร่งที่มีพลังฝีมือต่อสู้ระดับสุดยอดที่สุดมาเข้าร่วมเท่านั้น

ตู้ป๋อกวาดสายตามองไปรอบห้อง เอ่ยปากพูดขึ้นว่า “มีเรื่องสำคัญเรื่องหนึ่ง ต้องมาแจ้งให้ทุกคนรับรู้ไว้ที่นี่”

ได้ยินดังนั้น ทุกคนต่างมองไปที่ตู้ป๋อด้วยสีหน้าเคร่งขรึม รอฟังเรื่องที่จะพูดต่อไป

ตู้ป๋อนิ่งขรึมอยู่ครู่หนึ่ง จึงได้พูดต่อไปว่า “อีกสามวันให้หลังนี้ศาลบรรพชนก็จะเปิด ข้าในฐานะเจ้าสำนักได้กำหนดรายชื่อผู้ที่จะก้าวเข้าไปในศาลบรรพชนไว้แล้ว”

นอกจากจินฮุยแล้ว ยังมีอีกหนึ่งผู้สมัครเข้ามาอยู่สำนักบู๊คนใหม่ จะก้าวเข้าศาลบรรพชนด้วยกันกับจินฮุย

พูดคำพูดนี้ออกมา ทุกคนทั้งหมดต่างตะลึง

“ท่านเจ้าสำนัก สองคนที่เป็นสมาชิกเพิ่งสมัครใหม่เข้ามา จะมีคุณสมบัติอะไรที่จะก้าวย่างเข้าไปในศาลบรรพชน？ถ้าทำไปอย่างนี้ แล้วพวกสมาชิกในตระกูลสำนักที่เฝ้ารอกันมานานหลายปี จะคิดกันยังไง？”

ทันทีก็มีคนประท้วงขึ้นมา พูดด้วยเสียงอันดังว่า “ขอท่านเจ้าสำนักได้ใคร่ครวญพิจารณา อย่าทำให้คนในตระกูลต้องหนาวใจ”

พอมีคนเริ่ม ทันทีก็มีคนตะโกนออกมา “ท่านเจ้าสำนักใคร่ครวญให้ดีด้วย！”

“ขอท่านเจ้าสำนักได้โปรดใคร่ครวญด้วย！”

……

ในเวลานั้น ทั่วทั้งห้องประชุม มีแต่เสียงทักท้วงของทุกคน

ใบหน้าตู้ป๋อขรึมเงียบเรียบสงบ ไม่มีอาการโกรธโมโหกับการทักท้วงในความเห็นต่าง เพราะทุกสิ่งที่เขาทำไป ล้วนทำเพื่อสำนักบู๊ และก็ปฏิบัติอยู่ในครรลองของกฎกติกากำหนดในการนี้

เหล่าบรรดาผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นยอดทั้งหลาย โวยวายกันไปอยู่พักหนึ่ง ก็ค่อย ๆ สงบลง ต่างก็มองไปที่ตู้ป๋อ พวกเขาทุกคนรู้ดี ในเมื่อตู้ป๋อพูดออกมาแบบนี้ มั่นใจได้ว่าเขาต้องมีเหตุผลของเขา

เมื่อตู้ป๋อเห็นทุกคนเงียบสงบลงแล้ว ก็จึงได้พูดต่อไปว่า “วางใจได้ ข้าไม่มีการใช้อำนาจเจ้าสำนักอย่างสะเปะสะปะ ทุกเรื่องอยู่ในครรลองกติกาข้อกำหนดของตระกูล”

“ตามข้อกำหนดตระกูล ข้าในฐานะเจ้าบ้าน มีอภิสิทธิ์เลือกรายชื่อบุคคลเข้าไปในศาลบรรพชนได้หนึ่งรายชื่อ”