บทที่ 1922 ตกอยู่ในความเสียเปรียบ

ตอนนี้ รังสีวิถีบู๊อันน่าสะพรึงกลัวได้เอ่อล้นออกมาจากตัวหยางเฉิน จนปกคลุมไปทั่วลานประลอง

เนี่ยชิวสีหน้าเคร่งขรึมอย่างถึงที่สุด เขาได้ทิ้งความรู้สึกที่ดูถูกหยางเฉินไปแล้ว หยางเฉินในสภาพนี้ มีคุณสมบัติพอที่เขาจะมองว่าเป็นคู่ต่อสู้ที่ทัดเทียมได้

ลี่เฉินหรี่ตามองหยางเฉิน กับความแข็งแกร่งที่หยางเฉินแสดงออกมา เหมือนเขาจะไม่ได้รู้สึกแปลกใจแม้แต่น้อย

หม่าชาวที่อยู่ข้างเขา สองมือกำแน่น สีหน้ามีแต่ความกังวล

“เข้ามา!”

เนี่ยชิวตะโกนออกมา แล้วระเบิดพลังของ กึ่งแดนนภาขั้นหนึ่งออกมา

รังสีวิถีบู๊อันเกรี้ยวกราดแผ่ซ่านไปทุกทิศทุกทาง ผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นสุดยอดหลายคนรีบก้าวมาข้างหน้าพร้อมปลดปล่อยรังสีวิถีบู๊ในตัวออกมา จึงสามารถปกป้องผู้แข็งแกร่งที่ต่ำกว่าแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นสุดยอดเอาไว้ได้

ถ้าไม่ใช่เพราะผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นสุดยอดของสำนักมารพวกนี้ออกโรง ลำพังรังสีวิถีบู๊ที่เนี่ยชิวปลดปล่อยออกมาก็สามารถทำให้ผู้แข็งแกร่งของสำนักมารที่ค่อนข้างอ่อนแอบาดเจ็บได้แล้ว

“ปั้ง!”

หยางเฉินขยับแล้ว พื้นดินที่อยู่ใต้เท้าแตกออก วินาทีต่อมาร่างกายของเขาก็ไปปรากฏอยู่ตรงหน้าเนี่ยชิว มีดโลหิตในมือวาดเป็นเส้นโค้งอันสวยงามอยู่กลางอากาศ โจมตีไปที่เนี่ยชิว

เนี่ยชิวสังเกตเห็นทิศทางของมีดโลหิตในมือหยางเฉินแต่แรกแล้ว พริบตาที่มีดโลหิตจะมาถึงที่หน้าอก เขาก็ซัดกำปั้นส่วนไปอย่างฉับพลัน

“ตุบ!”

หมัดของเนี่ยชิวชกใส่หน้าอกของหยางเฉินอย่างแรง

“ฟุบ!”

แทบจะในเวลาเดียวกัน หยางเฉินได้กระอักเลือดออกมา แต่สิ่งน่าตกใจคือ เลือดที่เขาพ่นออกมา ได้กลายเป็นกระบี่เลือดสองเล่มพุ่งตรงไปที่ตาคู่นั้นของเนี่ยชิว

ในชั่วเวลาน่าสิ่วน่าขวาน เนี่ยชิวก็กระทืบเท้า แล้วบังคับให้ตัวเองเปลี่ยนตำแหน่ง

แต่พริบตาที่หลบออก กระบี่เลือดได้พุ่งผ่านแก้มเขาไป จนทิ้งรอยเลือดอันน่าตกใจไว้ที่ใบหน้าของเนี่ยชิว

ภาพนี้ ทำให้ทุกคนตรงนั้นถึงกับตะลึง

เหล่าผู้แข็งแกร่งของสำนักมารไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้น เห็นแค่ตอนที่หยางเฉินใช้มีดโลหิตเข้าไปโจมตีใส่เนี่ยชิว กลับถูกเนี่ยชิวโจมตีใส่หน้าอก ในเวลาเดียวกัน หยางเฉินก็พ่นกระบี่เลือดออกมา เนี่ยชิวหลบออกอย่างฉับพลัน เดิมทีกระบี่ที่จะแทงใส่ตาเขาได้เฉือนผ่านแก้มเขา จนเกิดเป็นแผลอย่างที่เห็น

มีแค่เหล่าผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์พวกนั้น ที่รู้ว่าพริบตาเมื่อกี้ ได้เกิดเรื่องที่น่าเหลือเชื่อขึ้นมาขนาดไหน

แม้แต่ลี่เฉินก็ยังหรี่ตาแล้วรู้สึกตกใจไม่ต่างกัน

“พลังแห่งธาตุน้ำ!”

ทันใดนั้น ผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ข้นเก้าชั้นสุดยอดคนหนึ่งของสำนักมารพึมพำกับตัวเองด้วยสีหน้าที่ตกใจ

พอมีคำอธิบายจากเขา พวกนักสู้ของสำนักมารที่ไม่รู้ความจริงถึงได้เข้าใจ

คนรุ่นหลังคนหนึ่งของสำนักมารหันไปถามผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นสุดยอดที่พูดเมื่อกี้ว่า “ผู้อาวุโสฉีคุณบอกว่า หยางเฉินเข้าใจถึงพลังแห่งธาตุน้ำแล้วอย่างนั้นเหรอครับ? และที่เขาพ่นกระบี่เลือดออกมาเมื่อกี้ เขาได้ใช้พลังธาตุแห่งน้ำทำให้เลือดก่อตัวเป็นกระบี่เลือดแล้วโจมตีใส่เนี่ยชิวใช่มั้ยครับ?”

ผู้อาวุโสฉีพยักหน้า แล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึมว่า “พรสวรรค์ของหมอนี่ เก่งกาจซะยิ่งกว่าเก่งกาจซะอีกจากการใช้พลังแห่งธาตุน้ำที่คล่องแคล่วของเขา ก็สามารถยืนยันได้ว่าเขาได้เข้าใจถึงพลังแห่งธาตุน้ำนานแล้ว”