บทที่ 1942 รีบไปที่สำนักบู๊

ดวงตาของอิงเทียนสิงหรี่ลงเล็กน้อย มีความโหดเหี้ยมอยู่ในสายตา หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง เขาจึงพูดอย่างเย็นชาว่า“ถ้าชายหนุ่มคนนั้นมีภูมิหลังของโลกบู๊โบราณกลางจริงๆ ถ้าพวกเราไปโจมตีสำนักมาร อีกฝ่ายจะไม่ปล่อยพวกเราไปอย่างแน่นอน”

“ถ้าเป็นอย่างนั้น ผมก็ทำได้เพียงลงมือฆ่าเขาด้วยตนเองแล้ว!”

เมื่อได้ยินคำพูดของอิงเทียนสิง กลุ่มคนใหญ่คนโตของคามิ โคโซต่างก็ตกตะลึง อิงเทียนสิงบ้าไปแล้วหรือ?

แต่เมื่อนึกถึงผลร้ายแรงที่จะตามมาของคามิ โคโซในการโจมตีสำนักมาร พวกเขาก็เข้าใจเหตุผลที่อิงเทียนสิงทำเช่นนั้น

ในเวลานี้ หยางเฉินที่อาศัยอยู่ในสำนักมาร ถูกหม่าชาวพาไปที่ห้องลับของหอเก็บหนังสือของสำนักมาร

ตามที่ลี่เฉินกล่าว ต้องรอให้หม่าชาวขึ้นครองตำแหน่งเจ้าสำนักของสำนักมารแล้ว หยางเฉินจึงจะได้รับอนุญาตให้เข้าไปในห้องลับใต้ดินที่ซ่อนอยู่ในหอเก็บหนังสือ แต่ไม่รู้ว่าเพราะอะไร จู่ๆลี่เฉินก็เปลี่ยนความคิดของเขา ตอนนี้ เขาได้อนุญาตให้หยางเฉินเข้าไปในห้องลับนั้นแล้ว

“ชี่ทิพย์เข้มข้นจริงๆ!”

ทันทีที่เข้าไปในห้องลับ หยางเฉินก็อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา

ตั้งแต่เล็กจนโต นี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกถึงชี่ทิพย์ที่เข้มข้นขนาดนี้ ฝึกฝนในสภาพแวดล้อมเช่นนี้ แดนบูโดจะต้องก้าวหน้าอย่างก้าวกระโดดแล้วใช่ไหม?

หม่าชาวยิ้มและแนะนำห้องลับนี้ให้หยางเฉิน

เมื่อเขารู้ว่ามีสายมังกรซ่อนอยู่ใต้ห้องลับนี้ หยางเฉินก็ตกใจมาก แน่นอนว่า เขาเคยได้ยินเกี่ยวกับสายมังกรมาบ้าง แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้สัมผัสกับสายมังกรในระยะใกล้แบบนี้

เดิมที หยางเฉินคิดว่ามีเพียงโลกบู๊โบราณเท่านั้นที่มีสายมังกร และถึงแม้ว่าในโลกมนุษย์จะมีด้วย มันก็ถูกผู้แข็งแกร่งในโลกบู๊โบราณแย่งมาตั้งนานแล้ว

เห็นได้ว่า ที่ลี่เฉินอนุญาตให้เขาเข้ามาฝึกฝนที่นี่นั้นมีความจริงใจมากแค่ไหน

ถ้าหยางเฉินปล่อยข่าวของสายมังกรออกไป แม้ต้องแหกกฎ ผู้แข็งแกร่งโลกบู๊โบราณก็จะมาที่ภูเขามารอย่างแน่นอน เมื่อถึงตอนนั้น ก็ถึงคราอวสานของสำนักมารแล้วจริงๆ

ข้อมูลที่เป็นความลับเช่นนี้ ลี่เฉินกลับยอมให้หยางเฉินรู้ เห็นได้ว่าเขาไม่ได้มองหยางเฉินเป็นคนนอก

“พี่เฉิน ฝึกฝนในนี้มันพัฒนาได้เร็วจริงๆ วันนี้ ผมแค่ฝึกไปครึ่งวันเท่านั้น ผมก็รู้สึกว่าการฝึกฝนของผมได้ผลมากกว่าการฝึกฝนในโลกมนุษย์ถึงสิบเท่า!”

สีหน้าหม่าชาวดูตื่นเต้น มองไปที่หยางเฉินและกล่าวว่า“พี่เฉิน ผมว่าพี่อยู่กับผมที่ภูเขามารสักระยะ ด้วยพรสวรรค์ด้านบูโดของพี่ ถ้าฝึกฝนอยู่ที่นี่ บูโดของพี่จะพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็วอย่างแน่นอน บางที ฝึกฝนที่นี่สักพัก พี่ก็จะสามารถทะลวงไปสู่แดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นยอดก็ได้”

“ทางที่ดีที่สุด ก่อนอายุ 30 แดนบูโดก็สามารถทะลุสู่แดนนภา!ถึงตอนนั้น แม้ว่าพี่จะไปที่โลกบู๊โบราณ พี่เฉินก็จะเป็นผู้แข็งแกร่งรุ่นเยาว์ที่แข็งแกร่งที่สุด”

หยางเฉินยิ้มอย่างขมขื่น“การฝึกฝนมันไม่ได้ง่ายเหมือนที่คุณพูด ไม่ใช่ว่าอยากทะลุก็ทะลุได้ ถ้ามันทะลุง่ายขนาดนั้น ในโลกนี้ก็ไม่มีผู้อ่อนแอแล้ว”

หม่าชาวพูดอย่างช่วยไม่ได้“พี่เฉิน พี่ไม่รู้หรือว่า การทะลุของพี่นั้น มันง่ายเหมือนอย่างที่ผมพูดจริงๆ?”

หยางเฉินหัวเราะและกล่าวว่า“เรามาฝึกฝนกันเถอะ!”

"ครับ!"

ไม่นาน ทั้งสองคนก็เข้าสู่สภาวะการฝึกฝน

ตลอดทั้งคืนไม่ได้คุยอะไรกัน เช้าวันรุ่งขึ้น หยางเฉินเสร็จสิ้นจากการฝึก และเมื่อเขาลืมตาขึ้น ก็ไม่เห็นตัวหม่าชาว

หยางเฉินสัมผัสแดนบูโดของเขา ก็ต้องตกใจเมื่อพบว่า หลังจากฝึกฝนเพียงคืนเดียว แดนบูโดของเขาก็พัฒนาขึ้นมาก แม้ว่าไม่ได้ทะลุทะลวง แต่แดนบูโดที่เขาเพิ่งทะลุไปเมื่อวานนี้ก็แข็งแกร่งขึ้นมาก

ถ้าฝึกฝนไปแบบนี้เรื่อยๆ คาดว่าอีกไม่นาน ตนเองจะมีโอกาสทะลุทะลวงได้จริงๆ

ทันใดนั้น เขาก็นึกขึ้นได้อะไรบางอย่าง สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างมาก"แย่แล้ว!"