บทที่ 1950 ตู้ชีที่เกรี้ยวโกรธ

ลี่เฉินมองดูฉากนี้ด้วยความสนใจ ในท่ามกลางผู้คนมากมายนี้ เขาเป็นคนเดียวที่รู้ถึงความแข็งแกร่งที่แท้จริงของหยางเฉิน

ตอนที่หยางเฉินยังอยู่ในแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นกลาง ก็ได้เอาชนะเนี่ยชิวที่เป็นกึ่งแดนนภาขั้นหนึ่งชั้นต้นแล้ว ตอนนี้แดนบูโดของหยางเฉินได้บุกทะลวงไปถึงแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นปลายแล้ว ความแข็งแกร่งของเขาจะแข็งแกร่งขนาดไหน?

“สุนัขแก่ๆอย่างแกเนี่ยนะ จะฆ่าพี่เฉินของผม?”

หม่าชาวโกรธมาก ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยจิตแห่งการต่อสู้ ชี้ไปที่ตู้ชีและตะโกนด้วยความโกรธ

นอกจากลี่เฉินแล้ว เขายังรู้ดีถึงความแข็งแกร่งของหยางเฉิน สำหรับเขาแล้ว หยางเฉินเป็นตำนานของผู้ชนะที่ไม่เคยพ่ายแพ้ แต่เขาก็ทนเห็นคนอื่นมีเจตน่าฆ่าต่อหยางเฉินไม่ได้

ตู้ชีหรี่ตาและชำเลืองมองไปที่หม่าชาว แต่ไม่ได้ตอบ ตอนนี้เจ้าสำนักมารก็อยู่ข้างๆหม่าชาว ยกเว้นเขาจะมั่นใจว่าตนเองสามารถเอาชนะลี่เฉิน มิฉะนั้น พูดอะไรก็ไม่มีประโยชน์

ในเวลานี้ ตู้ป๋อมองไปที่หยางเฉิน เขามองดูหยางเฉินจากหัวจรดเท้า จากนั้นพยักหน้าเล็กน้อยและกล่าวว่า“ไม่เลว ความแข็งแกร่งได้พัฒนาขึ้นอีกขั้นแล้ว ตอนนี้ เกรงว่าแม้แต่ผมก็เอาชนะคุณไม่ได้แล้ว"

ด้วยความแข็งแกร่งของตู้ป๋อ เขาสามารถสัมผัสได้โดยธรรมชาติว่าความแข็งแกร่งของหยางเฉินดีขึ้น แต่เขาก็ยังประเมินความแข็งแกร่งที่แท้จริงของหยางเฉินต่ำเกินไป

หยางเฉินยิ้มเล็กน้อย จากนั้นมองไปที่ตู้ชี และกล่าวว่า“ต้องการที่จะฆ่าผม คุณก็ต้องเอาความแข็งแกร่งที่แท้จริงของคุณออกมา มิเช่นนั้น ต่อหน้าผู้แข็งแกร่งสำนักบู๊มากมายเช่นนี้ ถ้าคุณแพ้ ก็คงน่าอายมาก"

"หยิ่งผยอง!"

ตู้ชีคำรามด้วยความโกรธ ขยับเท้า และเริ่มโจมตีก่อน

เขารู้สึกถึงแรงกดดันที่อธิบายไม่ถูกจากร่างกายของหยางเฉิน แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าแรงกดดันนี้มาได้ยังไง แต่เขาก็รู้ดีว่า หยางเฉินไม่ได้ธรรมดาเหมือนที่เห็น

ในขณะที่ตู้ชีเคลื่อนไหว เจตนาฆ่าที่รุนแรงก็วาบผ่านดวงตาของหยางเฉิน และสายเลือดคลั่งก็ถูกปลุกทันที

ในเวลานี้ หยางเฉินมีออร่าบูโดที่น่าสะพรึงกลัวอยู่ทั่วร่างกายของเขา ออร่านี้ ไม่ด้อยไปกว่าตู้ชีที่เป็นผู้แข็งแกร่งกึ่งแดนนภาขั้นหนึ่งชั้นต้นเลย

หยางเฉินรู้ดีว่า ถ้าเขาต้องการเอาชนะตู้ชี เขาทำได้แค่ทุ่มสุดกำลัง ถ้าเขาไม่ทุ่มสุดกำลัง เขาจะแพ้อย่างอนาถ

ก่อนหน้านี้ในสำนักมาร แม้ว่าเขาจะเอาชนะเกาสง หนึ่งในสี่ยอดขุนพลมาร แต่เขาก็ได้ระเบิดเขตแดนวิถีมารออกมา จึงสามารถชนะเกาสงได้

ตู้ชีที่อยู่ตรงหน้าเขา แข็งแกร่งกว่าเกาสงอย่างเห็นได้ชัด

บูม!

พลังมารระเบิดออกมาจากร่างของหยางเฉิน และชั่วขณะหนึ่ง ท้องฟ้าของสำนักบู๊ก็ถูกปกคลุมไปด้วยเมฆดำมืด ฟ้าแลบ ฟ้าร้อง ดูเหมือนว่าโลกใบนี้ไม่สามารถทนต่อความแข็งแกร่งของหยางเฉินได้แล้ว

กลุ่มผู้แข็งแกร่งของสำนักบู๊ ยืนนิ่งอยู่ที่เดิมด้วยความตกตะลึง

ในระยะเวลาอันสั้น ตู้ชีได้พุ่งไปตรงหน้าหยางเฉินก่อนแล้ว

ไม่รู้ตั้งแต่ตอนไหน เข็มเงินปรากฏขึ้นในมือของตู้ชี และแทงเข้าไปที่หัวใจของหยางเฉิน

ตู้ป๋อที่กำลังดูการต่อสู้อยู่ ลุกขึ้นยืนอย่างกระทันหัน โกรธในทันใด"ตู้ชี คุณกล้า!"

เขาพยายามจะพุ่งเข้าไปขวางกั้นไว้ แต่ตู้ชีได้พุ่งไปด้านหน้าหยางเฉินแล้ว และเข็มเงินในมือของเขากำลังจะแทงหัวใจของหยางเฉิน

ทุกอย่างสายเกินไปแล้ว ตอนนี้ มีเพียงหยางเฉินเท่านั้นที่จะสามารถช่วยตัวเขาได้

ตอนที่ลี่เฉินเห็นตู้ป๋อหยิบเข็มเงินนั้นออกมา ดวงตาของเขาก็หรี่ลงเล็กน้อย ส่งเสียงอย่างเย็นชา แต่ไม่ได้พูดอะไร

"แคร่ง!"

วินาทีถัดมา เสียงโลหะกระทบกันก็ดังขึ้น

ตู้ชีมองไปที่มีดสั้นสีดำในมือของหยางเฉินที่บังเข็มเงินของเขาไว้ ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง

มีเจตนาฆ่าที่รุนแรงในสายตาของหยางเฉิน เข็มเงินที่ตู้ชีเอาออกมาแทงเขาในตอนนี้

เป็นของอาถรรพ์ ถ้าไม่ใช่เพราะเขาได้เตรียมพร้อมที่จะต่อสู้อย่างสุดกำลังแล้ว เกรงว่าตอนนี้คงถูกเข็มเงินของตู้ชีแทงทะลุหัวใจแล้ว