บทที่ 1958 ตายมากกว่ารอด

ลี่เฉินมองลึกไปยังทิศทางของหยางเฉิน จากนั้นส่ายหัวเบา ๆ และพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น “ถึงเวลาที่พวกเราจะต้องจากไปแล้ว!”

จากนั้นเขาก็หันหลังเดินจากไป

หม่าชาวตกตะลึงไปครู่หนึ่ง หลังจากฟื้นคืนสติ เขาก็มองไปในทิศทางของหยางเฉิน ก่อนจะโล่งใจที่เห็นว่าหยางเฉินปลอดภัยและดูเหมือนจะแข็งแกร่งกว่าเมื่อก่อน

“พี่เฉิน ฉันไปก่อนนะ!”

หลังจากทักทายหยางเฉิน หม่าเฉาก็ตามลี่เฉินไปอย่างใกล้ชิด

ในเวลานี้ตู้ชีกลายเป็นศพที่ไหม้เกรียม การแข่งขันก็ถือว่าจบลงอย่างสมบูรณ์ ทุกคนในสำนักบูโดล้วนเต็มไปด้วยอารมณ์ต่างๆ

สำนักบูโดมีผู้แข็งแกร่งสองคนซึ่งได้รับการยอมรับว่าแข็งแกร่งที่สุด คนหนึ่งคือท่านเจ้าสำนักท่านเจ้าสำนัก และอีกคนคือตู้ชี

อาจกล่าวได้ว่าตู้ชีมีความสำคัญอย่างมากสำหรับสำนักบูโด แต่ตอนนี้ตู้ชีตายแล้ว ความแข็งแกร่งของสำนักบูโดก็จะลดลงอย่างมาก

สำหรับเรื่องที่ว่าหยางเฉินจะยังคงต้องการอยู่ในสำนักบูโดหรือไม่ ก็ไม่อาจทราบเช่นกัน เพราะเมื่อครู่นี้ตู้ป๋อดูโอนเอียงไปทางตู้ชี อย่างเห็นได้ชัด

กลางสนามแข่งขัน คิ้วของหยางเฉินขมวดแน่น แต่ไม่มีใครรู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่

ขณะที่ทุกคนสงสัย หยางเฉินก็ขยับเท้าของเขาและหายตัวไปในจากที่นั่น

“คุณหยางล่ะ?”

ตู้หมิงหยวนถามด้วยเสียงต่ำ

ตู้ป๋อมองไปที่ทิศทางของการหายตัวไปของหยางเฉิน ใบหน้าของเขาดูยุ่งยากอยู่บ้างตู้ชีตายแล้ว ถ้าหยางเฉินเองก็จะออกจากสำนักบูโดด้วย อย่างนั้นมันก็จะเป็นการโจมตีที่ยิ่งใหญ่สำหรับสำนักบูโดอย่างแน่นอน

จู่ ๆ ตู้ป๋อก็มองไปที่ตู้จ้งและพูดด้วยใบหน้าอ้อนวอนว่า “ตู้จ้ง ไม่ว่าจะยังไง ก็ต้องรั้งคุณหยางให้อยู่ในสำนักบูโด ตราบใดที่เขาเต็มใจที่จะเข้าร่วมกับสำนัก ฉันสามารถสละตำแหน่งเจ้าสำนักได้ในตอนนี้ทันที”

"ไปให้พ้น!"

ตู้จ้งตะโกนอย่างโกรธจัดและหันหลังกลับ

เขาขี้เกียจเกินกว่าจะพูดเรื่องไร้สาระ ก่อนหน้านี้ที่หยางเฉินต่อสู้กับตู้ชี การแสดงออกของตู้ป๋อทำให้เขาผิดหวังอย่างมาก และตอนนี้เขาแค่อยากจะออกจากสำนักบูโด

เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะไปเกลี้ยกล่อมหยางเฉินให้อยู่ในสำนักบูโด

ด้วยความแข็งแกร่งที่หยางเฉินเพิ่งแสดงให้เห็นเมื่อครู่นี้ แค่เจ้าสำนักของสำนักบูโดนับเป็นอะไรกัน?

หากต้องการ แม้แต่กองกำลังวิถีบู๊ชั้นนำของโลกบู๊โบราณก็ยินดีต้อนรับเป็นอย่างยิ่ง

เมื่อเห็นตู้จ้งจากไป ตู้ป๋อก็เต็มไปด้วยความขัดแย้งในตัวเอง เขาและตู้จ้งเป็นพี่น้องกัน ทั้งสองคนทะเลาะกันมาหลายปีแล้ว มันไม่ง่ายกว่าที่จะรอจนกระทั่งตู้จ้งกลับมาที่สำนักบูโด เขาไม่ต้องการที่จะเหินห่างกับตู้จ้งอีกต่อไปจริงๆ

อย่างไรก็ตาม วันนี้ ความเหินห่างระหว่างคนสองคนนั้นกลับมากยิ่งขึ้น และตู้จ้งกลัวว่าเขาจะไม่กลับมาที่สำนักบูโดอีก

“พ่อ คราวนี้คุณผิดไปแล้วจริงๆ!”

ตู้หมิงหยวนมองดูตู้ป๋อด้วยสายตาที่ผิดหวังอยู่บ้าง พูดจบ เขาก็หันหลังจากไป

สีหน้าของตู้ป๋อดูเจ็บปวดอยู่บ้างแต่เขาไม่ได้พูดอะไร และมองไปที่ศพของตู้ชีและกล่าวว่า "ฝังตู้ชีซะ!"

“ครับท่านเจ้าสำนัก!”

ไม่ว่าจะยังไงตู้ชี ก็เป็นบุคคลรุ่นเก่าของสำนักบูโด แม้ว่าเขาจะตายไปแล้ว แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าครั้งหนึ่งเขาเคยช่วยเหลือ สำนักบูโดอย่างมาก

ภูเขามารภาคตะวันออก สำนักมาร ห้องสมุดลับใต้ดิน