บทที่ 1985 ฟันให้ฉันอีก

ในสายตาซือคง ลี่เฉินเป็นเพียงนักบูโดโลกทั่วไปคนหนึ่ง ต่อให้วิถีบู๊ทะลุสู่แดนนภาแล้ว แต่ยังคงไม่เข้าตาเขาอยู่ดี

สีหน้าลี่เฉินดูแย่อย่างยิ่ง ท่าทีของซือคง ทำให้เขาไม่สบายเอามากๆ

“ไม่ว่าจะพูดยังไง คุณก็เป็นผู้แข็งแกร่งของพันธมิตรพิทักษ์ ในเมื่อเป็นผู้แข็งแกร่งพันธมิตรพิทักษ์ เดิมควรจะคุ้มครองนักบูโดโลกทั่วไป ตอนนี้เพื่อจัดการวิญญาณเทพมารแล้ว กลับอยากสละชีวิตลูกหลานคนหนึ่งของโลกทั่วไป อาจจะทำเกินไปหน่อยแล้วไหม?”

ลี่เฉินไม่กลัวอะไรทั้งสิ้น จ้องซือคงไว้ พูดจาแบบไม่ต่ำต้อยและไม่โอหัง

เดิมทีซือคงคิดไม่ถึงว่า ลี่เฉินจะกล้าพูดจากับเขาขนาดนี้ สำหรับเขาแล้ว นี่คือการยั่วยุ

จึงปลดปล่อยเขตแดนอันยิ่งใหญ่ออกมาส่วนหนึ่ง ชั่วขณะนั้นทำให้ลี่เฉินตกอยู่ในเขตแดนของเขา

วินาทีนี้ ลี่เฉินรู้สึกเพียงว่าทั่วทั้งตัวถูกพลังอันน่าสะพรึงกลัวกดไว้ เหมือนจะกดร่างกายของเขาให้ระเบิดเลย

ลี่เฉินถูกยั่วโมโหถึงที่สุด ชั่วขณะหนึ่งปล่อยเขตแดนวิถีมารออกมาบ้าง นี่ถึงรู้สึกดีขึ้นหน่อย แต่โดยเฉพาะอย่างยิ่งเขามีเพียงความสามารถของแดนนภาขั้นหนึ่งชั้นต้น ส่วนซือคง กลับเป็นแดนของแดนนภาขั้นหนึ่งชั้นยอด

ระหว่างทั้งสองคนห่างกันถึงสามแดนเล็กเต็มๆ แค่คาดการณ์ก็รู้แล้วว่า ความแตกต่างระหว่างสองคนนั้นมากแค่ไหน

แต่ถึงแม้จะเป็นเช่นนี้ ลี่เฉินยังคงไม่กลัวสิ่งใด ใช้เขตแดนวิถีมารมาต่อต้านความกดดันที่มาจากซือคง

“อาจารย์!”

ดวงตาหม่าชาวแดงก่ำ มองอาจารย์ของตนเองที่เพื่อเขาแล้ว ต้องแบกรับความกดดันที่มาจากซือคงเอาไว้ เขารู้สึกเสียใจมากๆ

สีหน้าตู้ป๋อก็เคร่งขรึมถึงขีดสุดเช่นกัน มองซือคงที่สีหน้าอึมครึมอย่างยิ่งอยู่ ในใจแอบรู้สึกกังวลแทนลี่เฉิน

“นายอยากตายรึไง?”

เสียงที่เย็นชาถึงขั้นสุดเสียงหนึ่ง ทันใดนั้นดังมาจากในปากของซือคง

ลี่เฉินพึมพำอย่างเย็นชา “พันธมิตรพิทักษ์ฆ่านักบูโดโลกทั่วไปตามอำเภอใจได้เหรอ? ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นฉันก็จะอยู่เป็นเพื่อนจนถึงที่สุด!”

หลังจากเสียงพูดของเขาจบลง ออร่าบู๊ที่ยิ่งใหญ่ส่วนหนึ่ง ระเบิดออกจากในร่างกายลี่เฉิน

ว่าตามกฎเกณฑ์ของพันธมิตรพิทักษ์ ผู้แข็งแกร่งแดนนภาห้ามฝึกฝนอยู่โลกทั่วไป และห้ามลงมือที่โลกทั่วไปด้วย เพราะนั่นจะทำลายม่านพลังระหว่างโลกทั่วไปกับโลกบู๊โบราณ

ส่วนการแสดงออกของซือคง ทำให้ลี่เฉินสูญเสียความมั่นใจต่อพันธมิตรพิทักษ์ถึงที่สุดแล้ว

กลุ่มอิทธิพลแบบนี้ เดิมทีไม่คุ้มค่าไปเคารพนับถือ

“ในเมื่อนายวอนหาที่ตาย งั้นฉันจะทำให้สมหวัง!”

ซือคงพูดด้วยเสียงโมโห จากนั้นสายตาตกอยู่บนตัวของชิงเฟิงแล้ว พูดแบบเสียงเย็นชา “นายไปฆ่าเขาเลย!”

ชิงเฟิงก็อยากลงมือกับลี่เฉินมาตั้งแต่แรกแล้ว เพียงแค่ไม่มีเหตุผล ปัจจุบันนี้ซือคงสั่งการ เขาจึงรีบรับปากทันที “ครับ!”

หยางเฉินทางนี้ มีซือคงนำทีมคนเหล่านี้ ทั้งยังมีการกำราบของค่ายกลสังหารวิญญาณซึ่งเพียงพอแล้ว

เห็นชิงเฟิงเดินมาทางตนเอง ลี่เฉินท่าทางไม่กลัว พูดด้วยเสียงเย็นชา “นี่คือพวกนายอยากลงมือก่อนนะ”

“พวกกระจอกบนโลกทั่วไป กล้าจองหองต่อหน้าพันธมิตรพิทักษ์? นี่คือโทษประหาร!”

ชิงเฟิงตะคอกใส่ เสียงดัง“ปัง”ทีหนึ่ง พื้นดินใต้เท้าแตกเป็นเสี่ยงโดยตรง ส่วนตัวของชิงเฟิงก็พุ่งมาด้านหน้าลี่เฉินแล้ว ตะโกนว่า “เอาหมัดฉันไปกินซะ!”

ลี่เฉินเตรียมต่อสู้ไว้พร้อมแต่แรก ขณะเดียวกันกับที่ชิงเฟิงเคลื่อนการโจมตีมาทางเขา ลี่เฉินระเบิดการโจมตีออกมาแล้ว ยกมือขึ้นชูหมัดหนึ่ง ควงออกไปยังชิงเฟิง

“ตึง!”

สองหมัดปะทะเข้าด้วยกัน ชั่วขณะนั้นระเบิดเสียงกระแทกแบบดังสนั่นออกมา

ร่างกายของลี่เฉินถอยหลังไปสิบกว่าก้าวโดยตรง จากนั้นถึงหยุดลง

ส่วนชิงเฟิง คาดไม่ถึงถอยหลังแค่เจ็ดก้าว

ภายใต้การโจมตีทีหนึ่ง ตัดสินได้ว่าใครแพ้ใครชนะ!

เพียงแค่ว่า ลี่เฉินอยู่เพียงแดนของแดนนภาขั้นหนึ่งชั้นต้น ส่วนชิงเฟิง กลับอยู่แดนของแดนนภาขั้นหนึ่งชั้นกลาง พอมาถึงแดนนภา ความต่างของแดนเล็กไม่ว่าสักชั้นหนึ่ง ล้วนเป็นช่องว่างที่กว้างมาก

ลี่เฉินอยู่ภายใต้การระเบิดของหมัดนี้ กลับยังยืนตรงเอาไว้ได้ แม้กระทั่งยังโจมตีชิงเฟิงจนถอยไปได้เจ็ดก้าว ทำให้คนตื่นตกใจอย่างมากแล้ว

ในใจชิงเฟิงประหลาดใจมาก แขนที่เขาควงหมัดไปเมื่อสักครู่ กำลังสั่นเทาเล็กน้อย นี่เป็นเพียงคนของโลกทั่วไปที่เพิ่งเข้าสู่แดนนภาจริงเหรอ?

ลี่เฉินทำหน้าหยิ่งยโส จ้องชิงเฟิงแล้วพูดว่า “ผู้แข็งแกร่งพันธมิตรพิทักษ์ ก็แค่นี้เองเหรอ ถ้าพวกเราอยู่แดนเดียวกัน ฉันคงทำให้นายแพ้เหมือนหมา!”

“นายวอนหาที่ตาย!”