บทที่ 2005 ต้องห้ามไว้

"พูดมากจริงๆ!"

ลี่เฉินขี้เกียจที่จะเสียน้ำลาย ออร่าบูโดของแดนนภาขั้นหนึ่งชั้นต้น ก็ระเบิดออกจากร่างกายของเขา

"บูม!"

ด้วยเสียงดังปัง พื้นดินใต้ฝ่าเท้าของเขาแตกเป็นเสี่ยงๆโดยตรง ทำให้พื้นหินบลูสโตนแตกเป็นเสี่ยงๆ และกลายเป็นฝุ่นผงในทันที

สีหน้าของไป๋หลี่เย่เปลี่ยนไปอย่างมากในทันใด คิดไม่ถึงว่าลี่เฉินจะไม่พิจารณาถึงประโยชน์ที่เขาเสนอเลย ก็เริ่มโจมตีโดยตรง

ในวินาทีถัดมา ลี่เฉินก็ปรากฏตัวต่อหน้าไป๋หลี่เย่ยกมือขึ้นแล้วชกหมัดลงไปอย่างแรง

"ปัง!"

หมัดของลี่เฉินกระแทกที่หน้าอกของไป๋หลี่เย่สุดแรง ไป๋หลี่เย่กระอักเลือดออกมาเต็มปาก และร่างกายของเขาก็ถอยหลังไปเจ็ดแปดก้าว

ดีนะที่เขาได้ถอยหลบไปข้างหลังหลายก้าวแล้ว เมื่อกี้นี้ ถ้าเขาไม่หลบไปข้างหลังเลย ความเสียหายที่ลี่เฉินทำให้เขานั้น จะยิ่งรุนแรงขึ้นเท่านั้น

“คุณมีความแข็งแกร่งเพียงแค่นี้หรือ?ถ้าใช่ มันช่างน่าผิดหวังจริงๆ ผมขอแนะนำคุณ รีบนำคนของคุณไสหัวกลับไปที่โลกบู๊โบราณซะ จะได้ไม่ต้องมาอับอายขายหน้าในโลกมนุษย์”

หลังจากที่ลี่เฉินชกจนไป๋หลี่เย่ถอยไปหลายก้าวด้วยการชกเพียงครั้งเดียว เขาไม่ได้ไปชกต่อ แต่ยืนอยู่ตรงนั้น และจ้องไปที่ไป๋หลี่เย่ด้วยท่าทางล้อเลียน

แต่ในใจของเขาเต็มไปด้วยความตกใจ

ท้ายที่สุดแล้วไป๋หลี่เย่ก็เป็นเพียงผู้แข็งแกร่งกึ่งแดนนภาขั้นหนึ่งชั้นต้น บูโดยังไม่ได้เข้าสู่แดนสวรรค์ แต่หลังจากที่อีกฝ่ายได้รับมือกับการโจมตีอย่างหนักของเขาแล้ว กลับได้รับบาดเจ็บเพียงเล็กน้อยเท่านั้น และยังมีพลังสู้ต่อ

ต้องรู้ว่า เขาเป็นผู้แข็งแกร่งแดนสวรรค์อย่างแท้จริง

ตามหลักแล้ว เป็นไปไม่ได้ที่นักบู๊ภายใต้แดนสวรรค์จะเป็นคู่ต่อสู้ของผู้แข็งแกร่งแดนสวรรค์ แต่ว่า ไป๋หลี่เย่มีความแข็งแกร่งเทียบเท่ากับแดนนภาขั้นหนึ่งชั้นต้น

“คุณมันต่ำช้าไร้ยางอายจริงๆ!”

ไป๋หลี่เย่ปาดเลือดจากมุมปากของเขา กัดฟันและพูดว่า"แม้ว่าจะต่อสู้กัน ก็ต้องเป็นการต่อสู้ที่ยุติธรรม คุณแอบโจมตีผมแบบนี้ คืออะไร?"

หลี่เฉินเยาะเย้ย“ลอบโจมตี?ถ้าผมจำไม่ผิด คุณเพิ่งพูดไปว่าในโลกบู๊โบราณ ใครมีความสามารถก็จะได้รับการเคารพนับถือ ใครแข็งแกร่งกว่าก็ต้องฟังคนนั้น ทำไมอยู่ที่นี่แล้วกลายเป็นว่าผมเป็นคนต่ำช้าไร้ยางอายเพียงเพราะผมเริ่มลงมือก่อน?คนในโลกบู๊โบราณ คงไม่ได้ต่ำช้าไร้ยางอายเหมือนคุณหรอกมั้ง?”

“บังอาจ!”

ไป๋หลี่เย่ตะโกนด้วยความโกรธ และพูดด้วยใบหน้าที่บิดเบี้ยวว่า"ในเมื่อคุณต้องการสู้ งั้นผมก็ขอสู้จนสุด!ผมก็จะคอยดูเหมือนกัน ผู้แข็งแกร่งของโลกมนุษย์ที่เพิ่งเข้าสู่แดนสวรรค์จะแข็งแกร่งแค่ไหนเชียว"

เสียงนั้นลดลง เห็นเพียงมือของเขาประสานกัน ในวินาทีต่อมา มือของเขาก็เปลี่ยนเป็นท่าทางลึกลับต่างๆ และในปากยังคงสวดคำต่างๆนาๆ

"ปัง!"

ทันใดนั้น นิ้วชี้ของเขาที่ประสานกันก็แทงเข้าที่ตำแหน่งหัวใจของเขา

"บูม!"

ออร่าของบูโดที่รุนแรงได้ระเบิดออกมาจากร่างกายของไป๋หลี่เย่

ทันทีหลังจากนั้น ก็เห็นร่างกายของไป๋หลี่เย่ขยายตัวด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

เพียงไม่กี่วินาทีต่อมา ร่างกายของเขาก็หยุดเปลี่ยนแปลง และกล้ามเนื้อแน่นๆทั่วร่างกายทำให้เขาดูแข็งแรงมาก

ดวงตาทั้งคู่ของเขาเป็นสีแดง

สีหน้าของลี่เฉินดูเคร่งขรึมมาก เขารู้สึกว่า ตนเองไม่ได้เผชิญหน้ากับมนุษย์ แต่เป็นสัตว์ร้าย

"ฆ่า!"

ไป๋หลี่เย่ตะโกนเสียงดัง และในวินาทีต่อมา ร่างของเขาก็หายไปกับที่

ลี่เฉินเตรียมพร้อมตั้งนานแล้ว และในขณะที่ไป๋หลี่เย่หายตัวไป เขาก็ขยับตัวเช่นกัน "ปัง!"