บทที่ 2011 ห้ามทำร้ายเขา

หยางเฉินหันควับกลับไป เห็นเพียงชายชราในชุดคลุมยาวสีเขียวคนหนึ่ง กำลังยืนเอามือทั้งสองข้างไขว้ไว้ด้านหลัง ยืนอยู่ตรงหน้าหยางเฉิน ดวงตาที่เย็นเยือกคู่นั้นกำลังจ้องเขม็งมาทางหยางเฉิน

ลี่เฉินแทบจะนำตัวเฝิงเสียวหว่านคุ้มกันอยู่ด้านหลังตนโดยสัญชาตญาณ บนใบหน้าเปี่ยมล้นไปด้วยความตึงเครียด

“ผู้อาวุโสสี่!”

เมื่อเจียงจ้านมองเห็นผู้มาถึง บนใบหน้าเขาก็มีเพียงความตะลึง

ไป๋หลี่เย่ก็มองไปทางชายชราผู้นั้นด้วยใบหน้าที่เคร่งขรึมแล้วก้มคำนับเล็กน้อย ก่อนจะพูดอย่างเคารพนอบน้อม: “ไป๋หลี่เย่กราบคารวะผู้อาวุโสสี่แห่งตระกูลเจียงขอรับ!”

ผู้อาวุโสสี่ตระกูลเจียงในโลกบู๊โบราณล่าง เจียงเผิง

ลมปราณบูโดที่แข็งแกร่งถึงขีดสุดแผ่กระจายออกมาจากตัวเจียงเผิง ท่ัวทั้งยอดเมฆาล้วนถูกลมปราณอันแข็งแกร่งที่แผ่กระจายออกมาจากตัวเจียงเผิงแผ่คลุม

มาตรแม้นว่าเป็นเขตแดนของหยางเฉิน วินาทีนี้ก็ถูกเขตแดนของเจียงเผิงทดแทนไปแล้วเช่นกัน

หยางเฉินยืนอยู่กลางเขตแดนแล้วแบกรับพลังอำนาจที่ใหญ่โตมหึมา

“เจ้าหนู การที่ตระกูลเจียงอนุญาตให้เจ้าเข้าร่วมนั้น เป็นเกียรติและโชคของเจ้า เจ้าไม่ซาบซึ้งในบุญคุณก็แล้วไป แต่เจ้ากลับกล้าประกาศสงครามต่อตระกูลเจียงของข้าอีก ที่เจ้าโอหังเช่นนี้เป็นเพราะเจ้าเป็นเพียงมดตัวจ้อยที่เนื้อหนังฝ่าฟันภัยพิบัติสวรรค์ไปแล้วอย่างนั้นหรือ?”

เจียงเผิงจ้องเขม็งไปทางหยางเฉินอย่างโกรธเกรี้ยว พลางซักถามด้วยน้ำเสียงตำหนิติเตียนอย่างเยือกเย็น

เสียงเขาเหมือนเสียงฟ้าร้องที่ระเบิดข้างหูหยางเฉิน

หยางเฉินทำเสียงหึเบา ๆ มีคราบเลือดไหลออกจากมุมปาก

เพียงคำพูดเดียวก็สามารถทำให้เขาบาดเจ็บได้ แค่คิดก็พอจะทราบได้แล้วว่าศักยภาพของฝ่ายตรงข้ามแข็งแกร่งมากเพียงใด

แม้จะเป็นเช่นนี้ หยางเฉินก็ยังคงไม่เกรงกลัวสิ่งใด จ้องเขม็งไปทางเจียงเผิงพลางพูด: “เป็นถึงผู้แข็งแกร่งแดนนภาแห่งตระกูลเจียงที่สง่าผ่าเผย นี่เจ้ากำลังจะลงมือต่อมดตัวจ้อยในโลกมนุษย์ที่ยังไม่บรรลุสู่แดนนภาอย่างนั้นหรือ?”

หยางเฉินเริ่มสัมผัสได้ถึงระยะความแตกต่างระหว่างตนและฝ่ายตรงข้ามแล้ว

เขาในปัจจุบันมีเพียงเนื้อหนังเท่านั้นที่ฝ่าฟันภัยพิบัติสวรรค์แล้ว แต่ทว่าแดนบูโดยังอยู่กึ่งแดนนภาขั้นหนึ่งชั้นต้นเช่นเคย หากจะให้เปรียบเทียบจริง ๆ เขามีกำลังรบที่เทียบทัดกับผู้แข็งแกร่งแดนนภาขั้นหนึ่งชั้นต้นเท่านั้น

ไม่ว่าอย่างไร เขาก็ไม่ถือเป็นผู้แข็งแกร่งแดนนภาที่แท้จริงคนหนึ่ง

แต่หยางเฉินกลับสามารถสัมผัสได้ถึงพลังอำนาจที่น่าเกรงขามจากตัวเจียงเผิง เขาเข้าใจดีมาก ๆ ว่าทันทีที่ต่อสู้กัน เขาไม่มีกำลังแรงที่จะโต้กลับได้เลยด้วยซ้ำ เขตแดนของฝ่ายตรงข้ามแข็งแกร่งมากเกินไป เมื่ออยู่กลางเขตแดนของฝ่ายตรงข้ามแล้ว ทำให้หยางเฉินรู้สึกว่าตัวเองเล็กน้อยจนหาที่เปรียบไม่ได้

อย่างน้อยศักยภาพของฝ่ายตรงข้ามก็อยู่ที่แดนนภาขั้นหนึ่งชั้นยอด ยิ่งกว่านั้นคือมีโอกาสอยู่ที่แดนนภาขั้นสองก็เป็นได้

เมื่ออยู่ภายใต้ระยะความต่างที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ หยางเฉินไม่มีวิธีการรับมือด้วยซ้ำ

“หึ!”

เจียงเผิงพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นยะเยือก: “บัดนี้ ข้าจะให้โอกาสเจ้าเข้าร่วมตระกูลเจียงอีกครั้ง หากเจ้ายินดีเข้าร่วมตระกูลเจียง ข้าสามารถรับเจ้าเป็นศิษย์ได้ ไม่เพียงแค่นี้เท่านั้น เจ้าก็จะเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งผู้อาวุโสสี่ในอนาคตของตระกูลเจียงเช่นกัน”

คำพูดดังกล่าวหลุดออกมาจากปาก ใบหน้าทุกคนล้วนเต็มไปด้วยความตะลึงงัน

เจียงเผิงอยากดึงตัวหยางเฉินเข้าร่วมจนถึงกับใช้ตำแหน่งของผู้อาวุโสสี่แห่งตระกูลเจียงเลยหรือ

ใบหน้าของเจียงจ้านดูเศร้าโศกสิ้นหวังอย่างมาก หากหยางเฉินกลายเป็นผู้อาวุโสสี่แห่งตระกูลเจียงจริง ๆ จากการกระทำที่เขากระทำต่อหยางเฉินอยู่บ่อยครั้ง หยางเฉินไม่มีทางปล่อยเขาไปอย่างแน่นอน

สีหน้าของไป๋หลี่เย่ก็ดูย่ำแย่มากเช่นกัน ตั้งแต่วินาทีที่เขาตัดสินใจร่วมมือกับเจียงจ้านเพื่อลงมือสังหารหยางเฉิน ทุกอย่างก็ถูกกำหนดไว้แล้วว่าหยางเฉินจะยืนอยู่ในจุดที่เป็นปฏิปักษ์ต่อราชวงศ์ไป๋หลี่

ในตระกูลเจียง ผู้อาวุโสเป็นหนึ่งในผู้ที่มีสิทธิ์และอำนาจสูงที่สุดในตระกูล หากอนาคตหยางเฉินได้สืบสานต่อในตำแหน่งผู้อาวุโสสี่ หยางเฉินต้องยืนอยู่ในจุดที่เป็นปฏิปักษ์ต่อราชวงศ์ไป๋หลี่อย่างแน่นอน

ภายในเวลาชั่วพริบตาเดียว ทุกคนต่างจ้องมองไปทางหยางเฉินอย่างตื่นเต้น

ใบหน้าลี่เฉินเต็มเปี่ยมไปด้วยความซับซ้อน เขาตระหนักได้ตั้งแต่แรกแล้วว่าทันทีที่หยางเฉินเข้าสู่โลกบู๊โบราณ เขาต้องกลายเป็นผู้ที่กองกำลังใหญ่ ๆ ทั้งหลายในโลกบู๊โบราณต่างแก่งแย่งอย่างแน่นอน เพียงแต่นึกไม่ถึงว่าเหตุการณ์นี้จะเกิดขึ้นเร็วเช่นนี้ กองกำลังในโลกบู๊โบราณเริ่มแย่งตัวหยางเฉินแล้ว

แต่ทว่าเขาก็เข้าใจดีเช่นกันว่าจากพรสวรรค์ด้านบูโดของหยางเฉิน ขอเพียงสามารถปักหลักอยู่ในโลกบู๊โบราณ ใช้เวลาไม่นาน เขาก็จะทำให้ทั่วทั้งโลกบู๊โบราณล่างสั่นคลอน กลายเป็นหนึ่งในผู้แข็งแกร่งชั้นสุดยอดของโลกบู๊โบราณ

หากหยางเฉินเข้าร่วมตระกูลเจียง หลังจากที่พาเขาเข้าไปยังโลกบู๊โบราณแล้ว เขาจะได้รับทรัพยากรการบำเพ็ญเพียรจำนวนมาก ความเร็วในการบำเพ็ญเพียรของหยางเฉินมีเพียงจะรวดเร็วมากยิ่งขึ้น แต่ในขณะเดียวกัน สิ่งที่หยางเฉินต้องสูญเสียก็มีเยอะมากเช่นกัน

ยกตัวอย่างเช่น อิสระ!

ในเมื่อได้ดื่มด่ำกับทรัพยากรการบําเพ็ญเพียรของตระกูลเจียงแล้ว จึงต้องปฏิบัติตามคำสั่งของตระกูลเจียงเป็นธรรมดาอยู่แล้ว

สภาพจิตใจของลี่เฉินขัดแย้งอย่างมาก เขาไม่อยากให้หยางเฉินเข้าร่วมตระกูลเจียง แต่ทว่าดูจากสถานการณ์ตรงหน้านี้ เข้าร่วมตระกูลเจียงเป็นเพียงทางเลือกเดียวของหยางเฉิน

หากหยางเฉินปฏิเสธ เจียงเผิงต้องกำจัดเขาทิ้งอย่างแน่นอน

ใบหน้าของเฝิงเสียวหว่านดูประหม่ามาก กำหมัดทั้งสองข้างเอาไว้แน่น ๆ บนใบหน้าเปี่ยมล้นไปด้วยความกังวลใจ