บทที่ 2061 ความโกรธเกรี้ยวของเทพบู๊

และในเวลาเดียวกัน หยางเฉินกำลังพาหม่าชาวกลับสำนักบู๊ ระยะทางยังห่างจากสำนักบู๊เกือบหนึ่งกิโลเมตร จู่ๆก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่ทำให้หัวใจสั่น

“เกิดอะไรขึ้น?”

หยางเฉินตกตะลึง เหยียบคันเร่ง รถหยุดอยู่กับที่โดยตรง

วินาทีต่อมา ฉากที่ทำให้เขาตกตะลึงเกิดขึ้นแล้ว

เพียงแค่เห็นปืนเทพบู๊ลอยขึ้นบนอากาศ ลอยอยู่เหนือสำนักบู๊ อย่างกะทันหัน ปืนเทพบู๊กลายเป็นชายชราในชุดขาวลวงตาคนหนึ่ง

หยางเฉินสั่นสะท้านไปทั้งตัว ใบหน้าซีดถึงขีดสุด ความโกรธที่น่ากลัว แผ่ออกมาจากบนตัวของเขา

“ตราประทับแห่งเทพ!”

ดูเหมือนว่าหยางเฉินจะกัดฟันพูดออกมา

แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ชัดเจนอย่างมาก ถ้าหากสำนักบู๊ไม่ใช่ว่าถูกบีบจนถึงสถานการณ์ที่สิ้นหวัง ตู้จ้งไม่มีทางก่อนที่เขาจะกลับมาถึง อัญเชิญตราประทับแห่งเทพ

อย่างเห็นได้ชัด เงาสีขาวภาพลวงตาที่ลอยอยู่เหนือสำนักบู๊ ไม่ใช่ใครอื่นใด ก็คือตำนานผู้ก่อตั้งของสำนักบู๊ นั่นก็คือเทพบู๊!

ออร่าบู๊ที่ทำให้หัวใจของคนสั่น แผ่ออกมาจากวิญญาณแห่งเทพบู๊

กลับไม่ใช่ว่าวิญญาณแห่งเทพบู๊จงใจปลดปล่อยออกมา แต่เป็นเพราะว่าเขาแข็งแกร่งเกินไป ทุกการเคลื่อนไหว ล้วนแล้วปลดปล่อยพลังที่ครอบงำของเทพบู๊ออกมา

“ไม่ว่าเป็นใคร ต้องตายทั้งหมด!”

หยางเฉินตะคอกอย่างโกรธเคือง สตาร์ทรถ พาหม่าชาวไปสำนักบู๊อย่างบ้าคลั่ง

ตราประทับแห่งเทพของสำนักบู๊ เดิมทีมันถูกใช้เพื่อระงับพลังของเส้นเลือดมังกรในร่างกายของหม่าชาว แต่ว่าตอนนี้ ตราประทับแห่งเทพถูกบังคับให้ใช้ นี่ก็หมายความว่า ความหวังที่จะใช้ตราประทับแห่งเทพเพื่อระงับพลังของเส้นเลือดมังกรในร่างกายของหม่าชาวล้มเหลว

นี่เป็นวิธีเดียวที่หยางเฉินสามารถค้นพบได้ในก่อนหน้านี้ กลับถูกทำลายไปแล้ว สามารถจินตนาการได้ ตอนนี้เขาโกรธเพียงใด

ภายในสำนักบู๊

ทุกคนของสำนักบู๊ กราบไหว้อยู่บนพื้น ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะมองขึ้นไปที่วิญญาณเทพบู๊

ผู้พิทักษ์สองคนของตระกูลฉี ตอนที่มองเห็นวิญญาณแห่งเทพบู๊ถูกอัญเชิญออกมา ดูเหมือนว่าจะออกจากการต่อสู้ทันที มาอยู่ต่อหน้าฉีอิงเว่ย

นักบูโดแดนนภาขั้นหนึ่งชั้นยอดในค่ายที่เหลืออีกสามคนของหลิ่วหรูเอียน ก็มาอยู่ต่อหน้าหลิ่วหรูเอียนเช่นกัน

ทั่วทั้งสำนักบู๊ ล้วนแล้วมีอำนาจฟ้าที่น่าสะพรึงกลัวแผ่ซ่านไปทั่ว

เฮ่อจวินและอี้เฟยยาง และยังมีอี้เทียนเจียวทั้งสามคน ล้วนแล้วมีใบหน้าที่เคร่งขรึมล้อมรอบหลิ่วหรูเอียนอยู่ด้านข้าง

ร่างกายของฉีอิงเสว่ สั่นไม่หยุด ถามฉีอิงเว่ยที่อยู่ด้านข้าง : “พี่ชาย นี่.....นี่คือ เทพบู๊ ในตำนานใช่ไหม?”

ฉีอิงเว่ยพยักหน้าอย่างยากลำบาก ภายในใจเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ทำให้เขามีความหุนหันพลันแล่นที่อยากจะวิ่งหนี แต่ว่าเขาชัดเจนอย่างมาก อยู่ต่อหน้าวิญญาณแห่งเทพบู๊ เกรงว่าเขาเพิ่งหันตัว ก็ถูกอีกฝ่ายกำจัดทิ้งไปแล้ว

อาศัยนักบูโดแดนนภาขั้นสองชั้นต้นสองคน ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของวิญญาณแห่งเทพบู๊เลยด้วยซ้ำ

ต้องรู้ว่า เทพบู๊เป็นผู้แข็งแกร่งแดนนภาขั้นเก้าชั้นยอดในตำนานที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลก แม้ว่าเงาสีขาวลวงตาที่อยู่ตรงหน้า เป็นเพียงตราประทับที่เทพบู๊เคยทิ้งไว้ แต่มันไม่ใช่การดำรงอยู่ที่นักบูโดในระดับแดนนภาขั้นสองชั้นต้นสามารถรับมือได้

อย่าว่าแต่แดนนภาขั้นสองชั้นต้นเลย ต่อให้เป็นผู้แข็งแกร่งแดนนภาขั้นสามชั้นยอดที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกบู๊โบราณล่าง เกรงว่าก็ไม่ใช่ศัตรูของวิญญาณแห่งเทพบู๊

“คิดไม่ถึงเลยว่า หลายร้อยปีผ่านไปในพริบตา และสำนักบู๊ที่ข้าเคยก่อตั้งขึ้นด้วยมือของตนเอง คาดไม่ถึงว่าจะตกอับจนถึงจุดนี้ได้”

ช่วงเวลาที่ทุกคนตกตะลึงจิตใจไม่สงบ ร่างเงาสีขาวที่อยู่กลางอากาศนั้น ทันใดนั้นก็ถอนหายใจและพูด ในน้ำเสียงเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

ตู้จ้งรีบพูด : “เทพบู๊ ทำให้ท่านผิดหวังแล้ว!”

วิญญาณแห่งเทพบู๊ส่ายหัวเบาๆ พร้อมกับเปิดปากพูด : “ตอนนั้นข้าทิ้งตราประทับไว้ที่นี่หนึ่งชิ้น ก็เพื่อต้องการรักษารากฐานของสำนักบู๊ ในเมื่อตอนนี้ถูกอัญเชิญออกมาแล้ว เห็นได้ชัดว่าสำนักบู๊กำลังเผชิญกับภัยพิบัติ”

ดวงตาทั้งสองข้างของตู้จ้งแดงก่ำ ทันใดนั้นก็หยุดอยู่บนตัวของฉีอิงเว่ยและพรรคพวก ยื่นมือชี้ไปทางพวกเขาทันที กัดฟันและพูด : “เทพบู๊ ก็คือพวกสารเลวเหล่านี้ จะทำลายสำนักบู๊ของผม! พวกเขาอาศัยความได้เปรียบจากการฝึกฝนจากโลกบู๊โบราณล่างที่เต็มเปี่ยมไปด้วยชี่ทิพย์ กดขี่สำนักบู๊ของผม ต้องการให้สำนักบู๊ของผมโค้งคำนับให้ ขอให้เทพบู๊ช่วยขจัดอุปสรรคเหล่านี้ออกจากสำนักบู๊ของผมด้วย”