บทที่ 2083 ยโสโอหัง

ลุงเหอยิ้มด้วยความขมขื่นและส่ายศีรษะ “ลุงจะรู้ชื่อผู้อาวุโสสี่ได้อย่างไร? เรื่องราวทุกอย่างของผู้อาวุโสสี่เป็นเพียงคำบอกเล่าเท่านั้น สำหรับเรื่องที่ว่าเขาอายุน้อยจริงหรือไม่นั้น หลังจากพบผู้อาวุโสสี่แล้ว ถึงจะรู้”

เซี่ยหลินพยักหน้า สีหน้าแดงก่ำ และกล่าวด้วยความตื่นเต้น “ลุงเหอพูดถูก เมื่อพบผู้อาวุโสสี่แล้ว ก็จะรู้ว่าเขาเป็นคนแบบไหน?”

ดวงตาของกู้ซือซือเต็มไปด้วยความคาดหวังเช่นกัน เธอมองทางออกของสนามบินด้วยดวงตาที่รุ่มร้อน

และขณะนี้ มีร่างชายหนุ่มสองคนเดินออกมาจากท่ามกลางฝูงชน

ทันทีที่พวกเขาสองคนปรากฏตัว ผู้บัญชาการของกองยุทธการจงโจวกล่าวเสียงดังว่า “เย่จางกั๋ว ผู้บัญชาการของกองยุทธการจงโจว เป็นตัวแทนของกองยุทธการจงโจว ยินดีต้อนรับผู้อาวุโสสี่!”

หลังจากเย่จางกั๋วกล่าวจบ กองกำลังชั้นนำนับร้อยคนที่อยู่ข้างหลังเขา เดินไปข้างหน้าหนึ่งก้าวด้วยความพร้อมเพรียง และกล่าวเสียงดังว่า “ยินดีต้อนรับผู้อาวุโสสี่!”

“ยินดีต้อนรับผู้อาวุโสสี่!”

ขณะนี้ เสียงโห่ร้องต้อนรับผู้อาวุโสสี่ ดังไปทั่วสนามบินนานาชาติจงโจว และดังติดต่อกัน

ทุกคนต่างมองร่างชายหนุ่มสองคนที่อยู่กลางฝูงชนด้วยความตื่นเต้น

ทันทีที่หยางเฉินและหม่าชาวเดินออกจากสนามบิน พวกเขาก็เห็นภาพพวกนี้

กลุ่มผู้ทรงอิทธิพลที่ยืนอยู่ด้านหน้า มีเพียงไม่กี่คนที่รู้จักหยางเฉิน ตอนนี้คนที่อยู่ที่นี่ ส่วนใหญ่ไม่รู้ว่าใครคือผู้อาวุโสสี่ที่อยู่ท่ามกลางฝูงชน

เย่จางกั๋วเดินไปอยู่หน้ารถยนต์ที่เป็นทะเบียนของกองยุทธการ แล้วเปิดประตูด้วยความนอบน้อม

ขณะนี้ หยางเฉินและหม่าชาวเดินมาถึงแล้ว หยางเฉินพยักหน้าให้เย่จางกั๋ว จากนั้นเขาได้เข้าไปนั่งเบาะหลังของรถ

หลังจากขึ้นรถแล้ว หยางเฉินมองเย่จางกั๋วที่นั่งอยู่ตำแหน่งคนขับ และกล่าวว่า “ผู้บัญชาการเย่ ขอบคุณมาก!”

สีหน้าของเย่จางกั๋วเต็มไปด้วยความตื่นเต้น กล่าวด้วยความนอบน้อมว่า “เป็นเรื่องที่ผมสมควรทำ! การที่ผู้อาวุโสสี่มาที่จงโจว เป็นเกียรติของพวกเราชาวจงโจวแล้ว!”

เย่จางกั๋วเป็นผู้บัญชาการสูงสุดของกองยุทธการจงโจว ดังนั้นเขาจึงรู้ประวัติความเป็นมาของหยางเฉินเป็นอย่างดี

เมื่อก่อนตอนที่หยางเฉินเป็นเทพสงครามแห่งดินแดนเหนือ เขาเป็นผู้แข็งแกร่งชั้นยอดที่คอยปกป้องคุ้มครองประเทศ ตอนนี้เขาได้กลายเป็นผู้อาวุโสคนที่สี่ของสมาคมผู้อาวุโสจิ่วโจวแล้ว เย่จางกั๋วไม่สงสัยในสถานะหรือความแข็งแกร่งของเขาแม้แต่น้อย

เย่จางกั๋วเป็นผู้แข็งแกร่งแดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นยอด หลังจากม่านพลังระหว่างโลกมนุษย์และโลกบู๊โบราณล่างถูกทำลายแล้ว และตอนที่เย่จางกั๋วอยู่ในโลกใหม่ที่ชี่ทิพย์หนาแน่ ทำให้เขาทะลวงไปสู่แดนนภาได้อย่างรวดเร็ว

ถึงแม้ว่าตอนนี้เขาจะเป็นผู้แข็งแกร่งแดนนภาขั้นหนึ่งชั้นต้น แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าหยางเฉินแล้ว เขายังคงรู้สึกถึงแรงกดดันที่รุนแรง

เขารู้ว่าความแข็งแกร่งของหยางเฉินเหนือกว่าเขามาก

ไม่ต้องพูดถึงหยางเฉิน แม้แต่หม่าชาวที่อยู่ข้างหยางเฉิน ก็ทำให้เย่จางกั๋วรู้สึกถึงความกดดันพลังบู๊อย่างมาก

ขณะนี้ ในใจของเย่จางกั๋วเต็มไปด้วยความตกใจ นักบูโดที่เก่งขนาดนี้ปรากฏในจิ่วโจวตั้งแต่เมื่อไหร่?

เมื่อก่อนหยางเฉินเป็นเทพสงครามแห่งดินแดนเหนือ ถูกเรียกขานว่าหยางเฉินผู้ไม่เคยแพ้ เขาคนเดียวสามารถเอาชนะคนครึ่งประเทศได้ ส่วนเรื่องที่เขาแข็งแกร่งกว่าตนเองนั้นช่างมันเถอะ แต่ทำไมชายหนุ่มที่อยู่ข้างหยางเฉิน ก็แข็งแกร่งมากเช่นกัน?

สนามบินนานาชาติจงโจว

เซี่ยหลินมองทิศทางที่รถยนต์กำลังแล่นออกไป ถามกู้ซือซือที่อยู่ด้านข้างว่า “พี่ซือซือ ฉันรู้สึกว่าหลังของชายหนุ่มสองคนนั้นคุ้นมาก”

กู้ซือซือรู้สึกคุ้นกับแผ่นหลังของสองร่างนั้นเล็กน้อย ทันใดนั้นร่างของหยางเฉินก็ปรากฏขึ้นในสมองของเธอ แต่เธอก็ส่ายศีรษะ “ไม่มีทางเป็นเขาหรอก!”

เซี่ยหลินถามด้วยความสงสัย “พี่ซือซือ คุณกำลังพูดอะไร?”