บทที่ 2108 บันทึกการโทร

จากนั้น หยางเฉินก็มองไปที่สวีต๋าที่ตกตะลึง มีเจตนาฆ่าในดวงตาของเขา

สำหรับคนเหล่านี้ที่มาจากตระกูลบู๊โบราณ หยางเฉินไม่มีความรู้สึกดีๆกับพวกเขาเลย เมื่อกี้ สวีต๋าได้สั่งให้ผู้พิทักษ์ทั้งสองของตระกูลสวีฆ่าเขา

หากเขาเป็นเพียงคนธรรมดาในโลกจริงๆ เกรงว่าเขาคงตายไปแล้ว

"คุณ คุณกล้าแตะต้องผู้พิทักษ์ของตระกูลสวีของผม"

เสียงของสวีต๋าสั่น และเมื่อเขามองไปที่หยางเฉิน ในดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความสยองขวัญ

ในฐานะที่เป็นผู้สืบทอดสายตรงของตระกูลบู๊โบราณ เขารู้ดีว่า หยางเฉินที่อายุยังน้อย

ก็สามารถเอาชนะผู้แข็งแกร่งแดนนภาขั้นหนึ่งชั้นต้นสองคนได้ทันที ซึ่งมันหมายถึงอะไรในโลกบู๊โบราณล่าง

"อาของผมเป็นผู้ที่มีอำนาจตัดสินเรื่องต่างๆของตระกูลสวีในจงโจวเชียวนะ สวีเจิ้นฮั๋ว! แม้แต่เย่จางกั๋วจากกองยุทธการจงโจว ยังต้องให้เกียรติอาของผม!"

สวีต๋าพูดด้วยความกลัวบนใบหน้าของเขา"ถ้าคุณกล้าแตะต้องผมแม้แต่น้อย อาของผมจะไม่มีวันปล่อยคุณไปแน่!"

หยางเฉินเย้ยหยัน และทันใดนั้นก็หยิบขวดหยกที่ดูแปลกตาออกมา จ้องไปที่สวีต๋าแล้วถามว่า"คุณรู้จักสิ่งนี้ไหม?"

เมื่อสวีต๋าเห็นขวดหยกในมือของหยางเฉิน สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตกใจและไม่เชื่อ

สวีต๋าถามด้วยความประหลาดใจ"นี่ นี่คือสมบัติล้ำค่าของตระกูลสวีของเรา ขวดกักวิญญาณ! ตอนนี้มันอยู่ในมือของอาของผม ทำไมมันถึงอยู่ในมือของคุณ?"

ในฐานะทายาทสายตรงของตระกูลสวีเขารู้ดีว่าขวดกักวิญญาณในตระกูลสวีนั้น หมายความว่าอย่างไร

หยางเฉินพูดด้วยรอยยิ้ม"คุณเดาสิ!"

สวีต๋ากัดฟันและพูดว่า"ขวดกักวิญญาณที่อาของผมนำมาจากตระกูลสวีก็เพื่อจัดการกับวิญญาณของเทพมาร อย่างไรก็ตาม วิญญาณของเทพมาร อาศัยอยู่ในร่างของชายหนุ่มที่มาจากโลกมนุษย์"

เมื่อพูดถึงตรงนี้ สวีต๋าก็ตกใจและพลันนึกถึงบางสิ่ง

เมื่อกี้ เซี่ยเหอเรียกอีกฝ่ายว่าหยางเฉิน

ส่วนชื่อหยางเฉินนั้น สวีต๋าก็รู้ดีว่าเป็นชายหนุ่มจากโลกมนุษย์ที่มีวิญญาณของเทพมารอาศัยอยู่

ถ้าตัวเองจำไม่ผิด อาจะร่วมมือกับผู้นำของกองกำลังอีกสี่ตระกูลบู๊โบราณในจงโจว เพื่อจัดการกับหยางเฉินในคืนนี้

แต่ตอนนี้ ขวดกักวิญญาณปรากฏขึ้นในมือของหยางเฉิน

ตัวตนของชายหนุ่มตรงหน้า พร้อมเปิดเผยแล้ว!

สวีต๋าพูดด้วยความสยองขวัญ"คุณ คุณคือหยางเฉิน!"

แสงเย็นชาสองดวงพุ่งออกมาจากดวงตาของหยางเฉิน และเขาพูดอย่างเย็นชา"ในเมื่อคุณเดาถูก งั้นตอนนี้คุณก็สามารถตายได้แล้ว!"

"ตุ้บ!"

ขาของสวีต๋าอ่อนทันที และเขาคุกเข่าลงบนพื้น สั่นสะท้านไปทั้งตัว

ที่คุกเข่าไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เพราะหลังจากได้รู้ตัวตนของหยางเฉิน ร่างกายของเขาก็อ่อนเพลียเพราะความกลัว และร่างกายของเขาก็อ่อนระทวยอยู่กับพื้น

ในใจของเขา ไม่สามารถแม้แต่จะคิดที่จะวิ่งหนี

“ได้โปรด ได้โปรดอย่าฆ่าผมเลย เซี่ยเหอเป็นผู้หญิงของคุณ ผมจะไม่กล้าก่อกวนเธออีก ได้โปรดไว้ชีวิตผมเถอะ ผมจะไม่ก่อกวนเซี่ยเหออีก ตอนนี้ ผมจะไสหัวกลับไปที่โลกบู๊โบราณล่าง และจะไม่กลับมายังโลกมนุษย์อีกเลย”

หลังจากที่สวีต๋าดึงสติกลับมาได้ เขาก็ก้มกราบและขอร้องอ้อนวอน

เซี่ยเหอก็ตกตะลึง เธอยังคงงุนงงและไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

สวีต๋า เป็นหลานชายของบุคคลที่เป็นผู้นำของตระกูลสวีในจงโจวเชียวนะ ตามใจตระกูลสวีมาก

ก่อนหน้านี้ คนจากตระกูลสวีไปที่ตระกูลเหอ เหอหยวนหงแทบจะคุกเข่าลงและเงยหน้ามองขึ้นไปที่เขา คนที่ไปที่ตระกูลเหอนั้น ไม่ได้เป็นทายาทสายตรงของตระกูลสวีด้วยซ้ำ แต่เป็นเพียงคนรับใช้ที่เป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของสวีเจิ้นฮั๋ว

แค่คนรับใช้ของตระกูลสวีก็สามารถทำให้ชายที่ร่ำรวยที่สุดในจงโจวเกือบคุกเข่าลงให้ ส่วนสวีต๋าเป็นทายาทสายตรงที่แท้จริงของตระกูลสวีและหลานชายแท้ๆของสวีเจิ้นฮั๋ว