บทที่ 2112 ข้ามแดนเอาชนะศัตรู

“ผู้อาวุโสสี่ คิดไม่ถึงว่าผมได้ทะลุทะลวงไปสู่แดนนภาแล้ว ผมไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งบูโดของผม จะสามารถมาถึงขั้นนี้ได้”

หลังจากออกจากราชวงศ์ไป๋หลี่แล้ว จางจี้ซึ่งกำลังขับรถอยู่ กล่าวอย่างตื่นเต้น

ก่อนหน้านี้ ความแข็งแกร่งของเขาอยู่ที่แดนเหนือมนุษย์ขั้นเก้าชั้นยอดเท่านั้น ตอนที่รู้ว่าหยางเฉินได้ฆ่าผู้แข็งแกร่งแดนนภาขั้นสองชั้นปลายห้าคนและแดนนภาขั้นสองชั้นยอดนั้น เขาก็ตกตะลึงมากแล้ว

ตอนนี้ตัวเขาเองก็ได้ทะลุทะลวงสู่แดนนภา ความแข็งแกร่งของเขาก็ได้รับการยกระดับสูงขึ้น จนถึงตอนนี้ เขาเพิ่งรู้ซึ้งว่า ผลงานที่หยางเฉินทำไว้บนดาดฟ้าในโรงแรมจงโจวนั้นน่าสะพรึงกลัวเพียงใด

และแดนบูโดของเขาได้บุกทะลุ ก็ต้องขอบคุณยาเม็ดที่หยางเฉินมอบให้ มิฉะนั้น ด้วยสถานการณ์ปัจจุบันของเขา แม้ว่าชี่ทิพย์ของโลกมนุษย์จะพุ่งสูงขึ้น อยากบุกทะลุ ก็อาจต้องใช้เวลาหนึ่งปีหรือสองปีกว่า

ด้วยความช่วยเหลือของหยางเฉิน เวลาได้สั้นลงอย่าง

หยางเฉินยิ้มอย่างไม่แคร์และกล่าวว่า"พื้นฐานบูโดของคุณนั้นแข็งแกร่งมาก การบุกทะลุนั้นเป็นเรื่องที่จะเกิดขึ้นไม่ช้าก็เร็ว ตอนนี้ชี่ทิพย์ของโลกมนุษย์กำลังฟื้นตัว นักบูโดเช่นคุณ การฝึกฝนจะเร็วขึ้น"

“เพียงแต่ว่า ก่อนหน้านี้ เป็นเพราะชี่ทิพย์ในโลกมนุษย์หมดลง ผู้แข็งแกร่งน้อยมากที่ฝึกฝนสู่แดนนภา และการฝึกฝนของนักบูโดในโลกมนุษย์ก็ถูกจำกัดอย่างมากเช่นกัน ในระยะเวลาอันสั้น มันยังยากที่นักบูโดในโลกมนุษย์จะตามนักบูโดในโลกบู๊โบราณล่างทัน"

“ในโลกบู๊โบราณล่าง กองกำลังทั่วไปในโลกบู๊โบราณ แม้ว่าจะไม่ใช่กองกำลังบู๊โบราณชั้นนำ แต่ทุกกองกำลังก็มีผู้แข็งแกร่งแดนนภาขั้นสาม”

“สำหรับนักบูโดแดนนภาขั้นหนึ่งชั้นต้น ยิ่งเยอะมาก เราต้องหาวิธีฝึกฝนนักบูโดสู่แดนนภาให้ได้มากที่สุดในระยะเวลาอันสั้น”

เมื่อได้ยินคำพูดของหยางเฉิน ความตื่นเต้นของจางจี้ก็ค่อยๆสงบลง บนใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น กัดฟันและพูดว่า"อย่ากังวล ผู้อาวุโสสี่ ผมจะพยายามฝึกฝนและทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้นอย่างแน่นอน!"

หลังจากออกจากราชวงศ์ไป๋หลี่ ทั้งสองก็ตรงไปที่ตระกูลฉี

เมิ่งชิงหลันหายตัวไปหลังจากไปที่ตระกูลฉี

"ใคร?"

ทันทีที่รถหยุดที่หน้าประตูบ้านของตระกูลฉี ผู้คุมกันสองคนก็ขวางทางไว้

สีหน้าของจางจี้น่าเกลียดมาก เพราะเขารู้สึกถึงลมหายใจของนักบูโดแดนนภาจากผู้คุมกันสองคนของตระกูลฉีแล้ว หมายความว่า แค่เป็นสาขาของตระกูลฉีในจงโจว ผู้คุมกันที่เฝ้าประตู คิดไม่ถึงว่าเป็นถึงนักบูโดแดนนภา

เมื่อนึกถึงความแข็งแกร่งที่ต่ำต้อยของนักบูโดในโลกมนุษย์ เขารู้สึกอึดอัดมาก แต่นี่คือความจริง และเขาต้องยอมรับมัน

จางจี้ก้าวไปข้างหน้า จ้องไปที่ผู้คุมกันสองคนและดุว่า"ผมคือรองผู้บัญชาการของกองยุทธการจงโจว จางจี้ ผู้นี้เป็นผู้อาวุโสสี่จากสมาคมผู้อาวุโสจิ่วโจวของเรา ยังไม่หลีกทางอีก!"

เมื่อได้ยินคำพูดของจางจี้ ผู้คุมทั้งสองก็มองหน้ากันและเห็นความประหลาดใจในดวงตาของกันและกัน

ทั้งสองมองไปที่หยางเฉินพร้อมกัน เห็นได้ชัดว่าพวกเขาเคยได้ยินชื่อของหยางเฉินแล้ว แต่พวกเขาไม่คาดคิดว่าหยางเฉินจะอายุน้อยขนาดนี้

ผู้คุมกันคนหนึ่งจ้องไปที่หยางเฉินกับจางจี้ และตะโกนว่า"เป็นผู้อาวุโสสี่ของสมาคมผู้อาวุโสจิ่วโจวแล้วไง?ที่นี่คือสาขาของบูโบราณตระกูลฉีในจงโจว ถ้าไม่อยากตาย ก็ออกไปซะ!"

แม้ว่าทั้งสองคนจะตกใจกับวัยเยาว์ของหยางเฉิน ในฐานะนักบูโดจากโลกบู๊โบราณล่าง เมื่อเผชิญหน้ากับนักบูโดจากโลกมนุษย์ จะสุภาพกับพวกเขาได้อย่างไร?

แม้ว่าพวกเขาจะเผชิญกับผู้แข็งแกร่งที่ยืนอยู่จุดสูงสุดในโลกมนุษย์ แล้วไงล่ะ?

ในสายตาของผู้คุมของตระกูลบู๊โบราณเหล่านี้ โลกมนุษย์เคยเป็นโลกระดับต่ำที่มีชี่ทิพย์น้อยมาก แม้แต่ผู้คุมกันที่เฝ้าประตูของตระกูลฉีอย่างพวกเขา ถ้าอยู่ในโลกมนุษย์ มันก็จะเป็นผู้แข็งแกร่งชั้นยอด

“พวกคุณหาที่ตายเหรอ!”

จางจี้โกรธอย่างกะทันหัน และออร่าของบูโดที่เพิ่งบุกทะลุก็ระเบิดออกมาจากร่างกายของเขา

"หึ!"

หลังจากที่ผู้คุมกันทั้งสองมองหน้ากัน คนหนึ่งก็เย้ยหยันและพูดว่า"เป็นแค่นักบูโดแดนนภาขั้นหนึ่งชั้นต้น กล้าดียังไงมาหาเรื่องที่ตระกูลฉี?ช่างไม่รู้ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำจริงๆ!”