บทที่ 2164 เห็นแก่หน้าบ้าง

ภายใต้สายตาตกตะลึงของทุกคน ฉีเหลียงถอยหลังไปสองสามก้าวถึงจะหยุดไว้ได้

"ฉีเหลียง นายมันไร้ยางอายจริงๆ ตัวเองเป็นถึงผู้แข็งแกร่งแดนนภาขั้นสามชั้นต้นแต่มาโจมตีนักรบของโลกมนุษย์ที่มีความแข็งแกร่งเพียงกึ่งแดนนภาขั้นหนึ่งชั้นต้น"

อีกฝ่ายจ้องมองที่ฉีเหลียง ด้วยความเฉยเมยและพูด

ดวงตาของฉีเหลียงเต็มไปด้วยความตกตะลึง หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง เขาก็กัดฟันและพูด "ไม่คิดว่านายจะทะลวงผ่านได้"

"มือผี ในฐานะสมาชิกที่รับใช้ของตระกูลฉี ตอนนี้วางแผนที่จะช่วยคนนอกจัดการกับตระกูลฉีแล้วหรือไง?"

ผู้แข็งแกร่งที่ขวางการโจมตีของฉีเหลียงที่มีต่อเมิ่งชิงหลันในเมื่อกี้นี้ไม่ใช่คนอื่นนอกจาก มือผี

เดิมที มือผีหยุดนิ่งที่แดนนภาขั้นสองชั้นยอดเป็นเวลาหลายปีเนื่องจากโรคที่ซ่อนอยู่ในจุดตันเถียน แต่ตอนนี้มันทะลวงได้แล้ว

สิ่งนี้ทำให้ฉีเหลียงตกใจมาก ในฐานะผู้สืบทอดโดยตรงของตระกูลฉี เขารู้ดีว่าโรคที่ซ่อนอยู่ใน ในจุดตันเถียนของมือผีนั้นทรงพลังเพียงใด ตามที่แพทย์ของตระกูลฉีโรคที่ซ่อนอยู่ในมือผีถ้าไม่หาย ก็จะไม่มีวันได้พัฒนาความแข็งแกร่งของเขาได้

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ตระกูลฉีได้ค้นหาหมอมหัศจรรย์ให้กับมือผี แต่ไม่มีใครสามารถรักษาในจุดตันเถียนของมือผีได้

แต่ตอนนี้ ความแข็งแกร่งของมือผีได้ทะลวงผ่านขฌ ซึ่งสามารถแสดงให้เห็นว่าโรคที่ซ่อนอยู่ในมือผีของเขาก็ได้รับการเยียวยาเช่นกัน

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ ความกลัวที่อธิบายไม่ได้ก็ผุดขึ้นในใจของฉีเหลียง

แม้ว่าความแข็งแกร่งพลังบู๊ของเขาจะทะลวงสู่แดนนภาขั้นสามชั้นต้นแล้ว แต่มันเป็นวัสดุฝึกฝนที่ตระกูลใช้ซึ่งผลักดันให้ทะลวงได้ พลังบู๊ของเขาจึงไปสู่แดนนภาขั้นสามชั้นต้นอย่างกะทันหัน

สำหรับมือผีที่หมกมุ่นอยู่กับแดนนภาขั้นสองชั้นยอดมาหลายสิบปี เมื่อกระจกแตก ความแข็งแกร่งแดนนภาขั้นสามชั้นต้น ในจุดตันเถียนที่ว่างเปล่าอย่าเขาจะไปเทียบกับมือผีได้อย่างไรล่ะ?

“ตลอดหลายปีที่ผ่านมา สิ่งที่ฉันทำเพื่อตระกูลฉี ก็เพียงพอแล้วที่จะตอบแทนความเมตตาของตระกูลฉีที่มีต่อฉัน ตอนนี้ไม่มีความเป็นปฏิปักษ์ระหว่างฉันกับตระกูลฉี”

มือผีพูดอย่างเฉยเมย: "ฉีเหลียงนึกถึงความสัมพันธ์ของเมื่อก่อน ฉันไม่อยากสู้กับนาย ถ้านายเข้าใจที่ฉันพูด พาคนออกไปเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นก็อย่าหาว่าฉันไม่เมตตาต่อนาย"

ทันใดนั้น ออร่าที่ทำให้หายใจไม่ออกก็เล็ดลอดออกมาจากเขา มุ่งตรงไปที่ฉีเหลียง

ผู้คนในตระกูลฉีโดยรอบ พวกเขารู้สึกถึงออร่าที่ปล่อยออกมาจากมือผี พวกเขาก็รู้สึกถึงการบีบบังคับที่ไม่อาจต้านทานได้

การบีบบังคับแบบนี้ทำให้พวกเขาไม่สามารถสร้างร่องรอยของการต่อต้านในใจได้

ทันใดนั้นสีหน้าของ ฉีเหลียงก็เปลี่ยนไป ออร่าที่ปล่อยออกมาจากมือผีทำให้เขารู้สึกหวาดกลัวที่ดูเหมือนจะมาจากส่วนลึกของจิตวิญญาณของเขา

หากทั้งสองต่อสู้กัน มือผีอาจไม่สามารถทำอะไรเขาได้ในเวลาอันสั้น แต่ถ้ามันยืดเยื้อด้วยความแข็งแกร่งของมือผี มันก็ไม่ยากที่จะฆ่าเขา

แต่ถ้าพาคนออกไปแบบนี้ ใบหน้าของตระกูลฉีจะเอาไหว้ไหน?

“มือผี นายคิดว่าฉันกลัวนายมากหรือไง?”

ฉีเหลียงดูโกรธและปล่อยออร่าทั้งหมดในร่างกายของเขา ต้องการที่จะต่อสู้กับมือผี

อย่างไรก็ตามมือผีไม่ได้เปลี่ยนสีหน้าของเขา เขาเพียงพึมพำเบา ๆ จากนั้นการบังคับขู่เข็ญที่ทรงพลังกว่าก็แพร่ออกมา และการบีบบังคับที่ฉีเหลียงได้รับก็แข็งแกร่งมากขึ้น

เขาแอบตกใจ เห็นได้ชัดว่าทั้งคู่เป็นนักรบกึ่งแดนนภาขั้นหนึ่งชั้นต้น แต่ทำไมถึงมีช่องว่างขนาดใหญ่เช่นนี้?

เมิ่งชิงหลันมองไปที่มือผีที่ช่วยเธอไว้

แน่นอนว่าเธอรู้ว่าทำไมมือผีถึงช่วยเธอ ทั้งหมดเป็นเพราะหยางเฉิน

ถ้าไม่ใช่เพราะหยางเฉิน มือผีคงไม่มาช่วยอย่างแน่นอน และตอนนี้เธออาจจะตายด้วยน้ำมือของฉีเหลียง

ไม่กี่ปีที่ผ่านมา เธอและหยางเฉินเป็นนักรบในระดับเดียวกัน แต่ตอนนี้ ความแข็งแกร่งของหยางเฉินเหนือกว่าเธอมาก

แม้แต่เส้นสายการเชื่อมต่อก็ทรงพลังมาก

“ฉันจะให้เวลานายสิบวิ มีทางเลือกสองทาง พาคนของนายออกจากที่นี่ไป หรือไม่ก็สู้กับฉัน แต่ฉันจะไม่อ่อนให้แน่นอน ถ้านายตาย นั้นคือสิ่งที่นายต้องการ!”

มือผีกล่าวอย่างหน้านิ่ง

หลังจากพูดจบ เขาก็ยื่นนิ้วออกมาทันที: "1!"

หลังจากพูดหมายเลขแรก ฉีเหลียงรู้สึกราวกับว่าหัวใจของเขาถูกกระแทกอย่างแรง

เขารู้ดีว่าด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขา เขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของ มือผีเลย เมื่อเขาสู้กัน เขาจะต้องบาดเจ็บสาหัสหรือไม่ก็ตายไปเลยก็เป็นไปได้

ไม่ว่าจะเป็นความตายหรือการบาดเจ็บสาหัส เขาไม่ต้องการที่จะเห็นมันอย่างแน่นอน

แต่ถ้าเขาพาคนออกจากที่นี่ไปจริงๆ เขาจะอธิบายกับคนในตระกูลว่าอย่างไร?

เหตุผลที่เขาแข็งแกร่งมากในการต่อต้าน ทีมนักบูโด และแม้กระทั่งต้องการโจมตีเมิ่งชิงหลัน นั้นเป็นคำสั่งจากตระกูลฉีโดยธรรมชาติหญ มิฉะนั้นเขาจะกล้าได้อย่างไร

"2!"

"3!"

...

"8!"