บทที่ 2185 หนึ่งกระบี่สังหาร

ตามเสียงนี้ที่ดังขึ้น ทุกคนต่างก็มองเข้าไป

เมิ่งชิงหลันมองไปยังฝ่ายตรงข้าม แล้วกล่าวด้วยเสียงอันเยือกเย็นว่า: "คุณก็ไม่ใช่คนของตระกูลเหอ แล้วมีสิทธิ์อะไรที่จะไม่เห็นด้วย?"

เย่จางกั๋วหัวเราะเยาะ: "เจียงเจี้ยน คุณทำสถานการณ์ในตอนนี้ให้ชัดเจนจะดีที่สุดนะ เดิมทีที่นี่ก็คืออาณาบริเวณของโลกมนุษย์ สมาคมผู้อาวุโสได้อนุญาตให้ตระกูลบู๊โบราณเข้ามาพักที่โลกมนุษย์เป็นการชั่วคราว สำหรับคนของตระกูลบู๊โบราณเหล่านี้ของพวกคุณ มันก็ดีมากพอแล้ว อย่าทำเป็นได้คืบจะเอาศอกไปหน่อยเลย"

เจียงเจี้ยนไม่ได้สนใจคนทั้งสองนี้ สายตาอันเยือกเย็นจ้องมองไปยังเย่เฉิน แล้วเอ่ยปากว่า: "โลกมนุษย์ก็ดี โลกบู๊โบราณล่างก็ดี กระทั่งโลกบู๊โบราณกลางและโลกบู๊โบราณบน ต่างก็เป็นของจิ่วโจวไม่ใช่เหรอ? ในเมื่อขณะนี้ม่านพลังระหว่างโลกมนุษย์กับโลกบู๊โบราณล่างได้แตกสลายลงแล้ว เช่นนั้นทั้งสองโลกก็คือโลกเดียวกัน"

"ที่ฉันไม่เห็นด้วย เพราะว่ามันไม่ยุติธรรมโดยสิ้นเชิง ชัดเจนว่าตระกูลเหอได้รับปากว่าจะกลายเป็นกองกำลังบริวารของตระกูลเหอแล้ว ขณะนี้เหอหยวนหงก็ได้ตายไปแล้ว ผู้นำตระกูลเหอคนใหม่ คำพูดเพียงคำเดียวของพวกคุณก็แต่งตั้งได้อย่างมั่นคงแล้ว แล้วตระกูลเหอจะรับปากที่จะกลายเป็นกองกำลังบริวารของตระกูลเจียงได้อย่างไรกัน?"

หยางเฉินขมวดคิ้ว แล้วกล่าวถามด้วยเสียงอันเยือกเย็นว่า: "คุณคิดว่าอย่างไรล่ะ?"

เจียงเจี้ยนกล่าวว่า: "ผู้นำตระกูลเหอก็ตายไปแล้ว ตอนนี้พูดอะไรไปก็ไม่มีประโยชน์หรอก พวกเราแต่ละคนยอมถอยกันคนละก้าว ตระกูลเจียงไม่ได้บีบบังคับตระกูลเหอให้กลายเป็นบริวารของตระกูลเจียง สมาคมผู้อาวุโสก็ไม่ได้อนุญาตให้แทรกแซงการพัฒนาของตระกูลเจียงของพวกเราในโลกมนุษย์"

หยางเฉินหัวเราะเยาะ: "สมาคมผู้อาวุโสเคยมีการแทรกแซงตระกูลบู๊โบราณไหนในโลกมนุษย์ด้วยเหรอ? ทุกสิ่งทุกอย่างที่พวกเราทำ ล้วนทำตามกฎระเบียบใหม่ ตราบใดที่โลกบู๊โบราณล่างไม่ทำเรื่องที่ฝ่าฝืนกฎระเบียบใหม่ พวกเราก็จะไม่ยุ่งเรื่องที่ไม่ควรยุ่ง"

กองกำลังตระกูลบู๊โบราณ หลังจากเข้ามาพักบนโลกมนุษย์ ก็ได้ใช้กำลังปราบปรามกองกำลังท้องถิ่นของโลกมนุษย์ทั้งเปิดเผยและแอบแฝง

พวกเขาทำเพื่อให้กองกำลังของตระกูลตัวเองที่อยู่ในโลกมนุษย์ได้รับกำลังการพัฒนาอันมหาศาล และต่างก็ต้องการพึ่งพากองกำลังท้องถิ่นของโลกมนุษย์

ตามกฎระเบียบใหม่ คือไม่อนุญาตให้ตระกูลบู๊โบราณกดดันกองกำลังโลกมนุษย์

เจียงเจี้ยนขมวดคิ้วขึ้นมา หลังจากจ้องมองหยางเฉินอยู่ครู่หนึ่ง จึงกล่าวว่า: "แล้วถ้าหากฉันยืนกรานที่จะให้ตระกูลเหอยอมสวามิภักดิ์ต่อตระกูลเจียงล่ะ?"

"หืม?"

หยางเฉินรู้สึกเกินความคาดหมาย ไม่คาดคิดว่าเมื่อครู่นี้เจียงเจี้ยนยังต้องการให้ถอยคนละก้าวอยู่เลย แต่จู่ๆ ก็กลายเป็นแข็งกร้าวขึ้นมา

"เช่นนั้นคุณลองดูก็ได้ เพียงแต่ ก่อนที่จะทำอะไร ทางที่ดีก็คิดสักหน่อยว่า คนของตระกูลเจียงเตรียมความพร้อมที่จะไม่อาจเหยียบเข้าสู่โลกมนุษย์แล้วหรือยัง"

หยางเฉินกล่าวด้วยเสียงอันเยือกเย็น ในดวงตาปรากฏเจตนาสังหารอันน่าสะพรึงกลัว

เย่จางกั๋วและเมิ่งชิงหลันนำโดยเหล่าผู้แข็งแกร่งของกองยุทธการและทีมนักบูโด ต่างก็จ้องจะเขมือบคนของตระกูลเจียงอยู่แล้ว

ถึงแม้ว่านักบูโดของตระกูลเจียงจะมีศักยภาพที่แข็งแกร่ง แต่เมื่อนับรวมกับเจียงเจี้ยนแล้ว ก็มีเพียงแค่แปดคนเท่านั้น

กลับกันกับทางด้านของหยางเฉิน ที่มีนักบูโดนับร้อยคน ถึงแม้ว่าส่วนใหญ่จะเป็นแดนนภาขั้นหนึ่ง กระทั่งเป็นผู้แข็งแกร่งของแดนเหนือมนุษย์ แต่มีหยางเฉินผู้เก่งกาจเช่นนี้ จึงไม่สามารถประเมินศักยภาพต่ำเกินไป

คนของโลกบู๊โบราณล่างต่างก็รู้ดี ในร่างกายของหยางเฉิน ยังคงมีจิตวิญญาณของเทพมารอยู่ สามารถอาศัยเนื้อหนังของหยางเฉินเพื่อต่อสู้ได้ กระทั่งสามารถระเบิดศักยภาพที่เทียบได้กับแดนนภาขั้นสามชั้นยอด

เพียงแต่ ที่พวกเขาไม่รู้ก็คือ จิตวิญญาณของเทพมารได้ออกไปจากร่างของหยางเฉินแล้ว

ในสถานที่จมดิ่งอยู่ในความเงียบสงัด ไม่มีเสียงแม้แต่น้อย สายตาของทุกคนรวบอยู่ที่หยางเฉินและเจียงเจี้ยน

ท่ามกลางบรรยากาศ ที่ตลบอบอวลความกดดันของความน่าสะพรึงกลัว นักบูโดบางคนที่มีศักยภาพอ่อนแอ รู้สึหายใจติดขัด

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหน ทันใดอำนาจฟ้าที่แข็งแกร่ง ก็กระจายออกมาจากในร่างกายของเจียงเจี้ยน

"ดูเหมือนว่า คุณจะไตร่ตรองดีแล้ว ในเมื่อเป็นเช่นนี้ อย่างนั้นก็มาสู้กันเถอะ!"

รับรู้ได้ถึงพลังอันแข็งแกร่งที่ส่งออกมาจากตัวของเจียงเจี้ยน หยางเฉินจึงกล่าวด้วยสีหน้าอันสงบนิ่ง

สำหรับปฏิกิริยาโต้ตอบของเจียงเจี้ยน ถึงแม้ว่าเขาจะรู้สึกเกินความคาดหมาย แต่ก็ยังอยู่ในความคาดหมายของเขา

นับตั้งแต่เขาถูกแต่งตั้งให้เป็นผู้อาวุโสสี่ และมาที่จงโจว ก็พยายามปราบปรามตระกูลบู๊โบราณอย่างเต็มกำลัง สามารถพูดได้ว่า จงโจวในขณะนี้ ตระกูลบู๊โบราณทำได้เพียงแทรกซึมเข้าไปได้ในขอบเขตอันเล็กน้อยเท่านั้น การพัฒนาในทุกๆ ด้านของเขา ได้รับการจำกัดขอบเขตเป็นอย่างมาก