บทที่ 2230 ค่ายกลผนึกสวรรค์อันยิ่งใหญ่

เมื่อเห็นหยางเฉินเดินเข้ามา เหล่าผู้แข็งแกร่งจากทั่วทิศทางต่างมีใบหน้าเต็มไปด้วยความตกใจ ดูเหมือนทั้งสองจะไม่ได้ต้องการปะทะกันอย่างรุนแรง พวกเขาต้องการเจรจากันอย่างนั้นหรือ?

ใบหน้าของตู้อวี้ซานดูไม่ได้ ขณะเดียวกัน หัวใจของเขาเต็มไปด้วยความตกใจ

ค่ายกลที่หยางเฉินสร้างขึ้นมาเพื่อปิดกั้นเขาและหลิวชิ่งจากโลกภายนอกเมื่อสักครู่ แม้แต่เขาเองก็ไม่สามารถสัมผัสมันได้ ส่วนหยางเฉินคุยอะไรกับหลิวชิ่ง แน่นอนว่าเขาไม่มีทางรับรู้ถึงมันเลย

“ศิษย์พี่หลิว!”

เมื่อหลิวชิ่งเดินเข้าไป เหล่าผู้แข็งแกร่งของโลกบู๊โบราณกลางก็รีบเข้ามาล้อมรอบเขาไว้ ใบหน้าของแต่ละคนเต็มไปด้วยความกังวล

หยางเฉินแข็งแกร่งมาก พวกเขาสามารถสัมผัสได้ พวกเขากลัวว่าหยางเฉินจะบังคับให้หลิวชิ่งทำสนธิสัญญาที่ไม่เท่าเทียม

หลิวชิ่งส่ายหน้าเล็กน้อย ไม่ได้พูดอะไร แต่มองไปที่หยางเฉินอย่างมีความหวัง

ในเวลานี้ หยางเฉินเดินไปอยู่ตรงหน้าของตู้อวี้ซานแล้ว

“พันธมิตรพิทักษ์?”

มุมปากของหยางเฉินเผยให้เห็นรอยยิ้มอันแสนขี้เล่น เขากล่าวออกมาอย่างเยือกเย็น “พวกนายมีสิทธิ์ที่จะเรียกตนเองว่าพันธมิตรพิทักษ์งั้นเหรอ?”

ในตอนที่ค่ายกลของโลกมนุษย์และโลกบู๊โบราณล่างยังไม่ถูกทำลาย เวลานั้นก็มีคนของพันธมิตรพิทักษ์ปรากฏตัวออกมายังโลกมนุษย์แล้ว

ในเวลานั้น หยางเฉินยังคิดว่าพันธมิตรพิทักษ์ก่อตั้งขึ้นเพื่อปกป้องพิทักษ์คนในโลกมนุษย์จากผู้แข็งแกร่งของโลกบู๊โบราณล่าง

เมื่อเวลาผ่านไปเขาถึงได้รู้ พันธมิตรพิทักษ์เป็นเพียงแค่ตัวตลก

ตู้อวี้ซานขมวดคิ้ว หรี่ตาลง มองมาที่หยางเฉินพร้อมกล่าวว่า “หยางเฉิน หากนายยินดีที่จะเข้าร่วมพันธมิตรพิทักษ์ในตอนนี้ ฉันยินดีที่จะมอบตำแหน่งผู้สืบทอดของพันธมิตรให้กับนาย”

หยางเฉินยิ้มอย่างเย้ยหยัน หากไม่รู้ว่าตู้อวี้ซานเป็นคนอย่างไร บางทีอาจคิดว่าเขาเห็นพรสวรรค์ทางด้านบูโดของตนเอง ดังนั้นจึงคิดที่จะดึงตนเองเข้าไปอยู่ฝ่ายเดียวกัน

แต่เขารู้อย่างชัดเจน ทั้งหมดเป็นเพราะความหวาดกลัวที่ตู้อวี้ซานมีต่อเขา ตู้อวี้ซานจึงพูดเช่นนี้ออกมา

ต่อให้เขารับปากเข้าร่วมกับพันธมิตรพิทักษ์จริง ๆ ตู้อวี้ซานก็จะพยายามทุกวิถีทางเพื่อที่จะกำจัดเขา

“บูม!”

ทันใดนั้น ออร่าบู๊อันยิ่งใหญ่ก็ระเบิดออกมาจากร่างกายของหยางเฉินอย่างรุนแรง

มีตู้อวี้ซานเป็นจุดศูนย์กลาง นักบูโดทั้งหมดของพันธมิตรพิทักษ์ถูกห่อหุ้มด้วยเจตจำนงแห่งดาบอันน่าสะพรึงกลัว

ใบหน้าของตู้อวี้ซานเต็มไปด้วยความตกใจ

เมื่อครู่เขาก็สัมผัสได้ถึงความแข็งแกร่งของหยางเฉิน แต่เวลานี้ เป็นเวลาที่หยางเฉินมุ่งเป้ามาที่เขา เขาถึงรับรู้ได้อย่างแท้จริงว่าหยางเฉินแข็งแกร่งเพียงใด

“ต้องถึงขั้นนี้เลยงั้นเหรอ?”

ในใจของตู้อวี้ซานสั่นสะท้าน แต่การแสดงออกของเขายังคงสงบนิ่ง จ้องมองมาที่หยางเฉินด้วยสายตาอันเยือกเย็นพร้อมกล่าวว่า “ค่ายกลของโลกบู๊โบราณกลางกำลังจะถูกทำลาย นายเองก็น่าจะรู้ดี เวลานั้นมันจะส่งผลกระทบต่อโลกใบใหม่มากมายเพียงใด”

“เวลานี้พวกเราควรจะละทิ้งความแค้นในอดีต ร่วมมือกัน มีเพียงวิธีนี้เท่านั้นถึงจะสามารถมีอำนาจในการต่อต้านผลกระทบที่จะเกิดขึ้นได้”

หยางเฉินหัวเราะออกมาอย่างเยือกเย็น “ร่วมมือกับนาย นายคิดว่า นายคู่ควรงั้นเหรอ?”

เจตจำนงแห่งการฆ่าปรากฏขึ้นมาในแววตาของตู้อวี้ซาน ตู้อวี้ซานหรี่ตาลง จ้องมองมาที่หยางเฉินพร้อมกล่าวว่า “ดูเหมือนว่าระหว่างนายกับฉันคงไม่สามารถร่วมมือกันได้”

หยางเฉินตอบกลับไป “เลิกพูดไร้สาระได้แล้ว มาสู้กับฉันเสียเถอะ!”

เมื่อเสียงของเขาเงียบลง เจตจำนงแห่งดาบอันรุนแรงก็พลุ่งพล่านออกมาจากร่างกายของเขา

แม้แต่เหล่าจอมคนบูโดที่มาจากสำนักเทียนไฮ่ เวลานี้พวกเขาก็สามารถสัมผัสได้ถึงความแข็งแกร่งของหยางเฉิน

“เจ้าเด็กนั่นช่างแข็งแกร่งเหลือเกิน เกรงว่าน่าจะไปถึงแดนนภาขั้นสี่ชั้นยอดแล้ว?”

“เขาน่าจะอายุยังไม่ถึงสามสิบ? ในโลกบู๊โบราณกลาง มีเด็กหนุ่มที่ก้าวไปถึงผู้แข็งแกร่งแดนนภาขั้นสี่ชั้นยอดด้วยงั้นเหรอ?”

“จากความรู้สึกของฉัน ความแข็งแกร่งของเขาอาจมีมากกว่านี้!”

เหล่าจอมคนบูโดแห่งสำนักเทียนไฮ่เต็มไปด้วยความตกตะลึง พวกเขารู้สึกว่าตนเองโชคดี โชคดีที่เมื่อครู่หยางเฉินปรากฏตัวออกมาก่อนที่พวกเขาจะลงมือ