บทที่ 2264 พึงพอใจทั้งหมด

เมื่อได้ฟังคำพูดของอู๋สงป้า อู๋จื่อจิ้งใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก

“นี่เป็นไปได้ยังไง?”

อู๋จื่อจิ้งไม่สามารถยอมรับความจริงข้อนี้ได้ กล่าวด้วยใบหน้าเหลือเชื่อ: “ต่อให้เป็นคุณพ่อท่าน ก็ยังไม่แน่ว่าจะลงมือสังหารเกิ่งจินฮวาได้มั้งครับ?”

“หยางเฉินอายุยังไม่ถึงสามสิบปีละมั้ง? จะเป็นไปได้ยังไงที่จะปลิดชีพผู้แข็งแกร่งแดนนภาขั้นหกชั้นยอดได้?”

“นอกเสียจาก เขาเป็นผู้แข็งแกร่งแดนนภาขั้นเจ็ด แน่นอนว่า นี่ก็เป็นไปไม่ได้เลยสักนิด”

ทอดสายตามองไปที่โลกบู๊โบราณกลาง เขาได้เป็นหนึ่งในห้าของบูโดอัจฉริยะแล้ว สิ่งที่สำคัญคือ เขาอายุมากกว่าหยางเฉินเกือบสิบปี

ไม่ต้องพูดถึงแดนนภาขั้นเจ็ด ต่อให้หยางเฉินมีพละกำลังเหมือนเขา เขายังยากที่จะยอมรับได้

อู๋สงป้ากล่าวด้วยใบหน้าหนักแน่นจริงจัง: “ก่อนหน้านี้ฉันก็เคยได้ยินว่าโลกมนุษย์มีจอมคนไร้เทียมทานท่านหนึ่ง ก่อนหน้าที่ยังไม่ได้เจอกับหยางเฉิน ฉันก็ยังไม่เชื่อเช่นกัน”

“แต่ว่าหลังจากที่เจอเขาเมื่อครู่นี้ ฉันเชื่อแล้ว”

อู๋จื่อจิ้งเอ่ยถาม: “ทำไมถึงหลังจากที่ท่านเจอเขาแล้ว ถึงได้เชื่อ?”

อู๋สงป้ากล่าว: “ตามที่ฉันรู้ คนที่ปลิดชีพเกิ่งจินฮวาคือผู้ฝึกมารท่านหนึ่ง คนของสำนักเทียนไห่ต่างก็คิดว่า เบื้องหลังของหยางเฉินมีนักบูโดที่แข็งแกร่งที่มาจากแดนมารเป็นผู้พิทักษ์ แต่ว่า ฉันกลับสัมผัสได้ถึงลมปราณวิถีมารที่คุ้นเคยกลุ่มหนึ่งจากบนตัวของหยางเฉิน”

“แน่นอนว่า จะอาศัยข้อนี้เพียงข้อเดียว ก็ไม่สามารถตัดสินได้ ว่าเป็นเขาที่ฆ่าเกิ่งจินฮวา แต่ที่ฉันมั่นใจ ก็เป็นเพราะวิชาลับเทียนหยานที่ฉันบำเพ็ญเพียร”

อู๋จื่อจิ้งแข็งทื่อไปทั้งตัว มองไปทางอู๋สงป้าด้วยความตื่นตระหนก

วิชาลับเทียนหยานเป็นสุดยอดความลับของตระกูลอู๋ มีเพียงหัวหน้าตระกูลแต่ยุคสมัยเท่านั้นถึงจะมีสิทธิ์บำเพ็ญเพียร

แม้จะเป็นอู๋จื่อจิ้ง ถึงแม้ว่าจะถูกแต่งตั้งให้เป็นเจ้าเมืองน้อยแล้วก็จริง แต่กลับยังคงไม่มีสิทธิ์ที่จะบำเพ็ญเพียร

นอกเสียจากมีวันหนึ่ง ตอนที่อู๋สงป้านำตำแหน่งเจ้าเมืองส่งมอบให้กับอู๋จื่อจิ้ง เขาถึงจะสามารถบำเพ็ญเพียรได้

และวิชาลับเทียนหยาน สามารถทำนายความลับของธรรมชาติ เพื่อล่วงรู้ภัยพิบัติของวงศ์ตระกูลล่วงหน้า

หลังจากที่บำเพ็ญเพียรวิชาลับเทียนหยาน ตอนที่วงศ์ตระกูลกำลังเผชิญหน้ากับภัยพิบัติ ก็สามารถรับรู้ได้

ภัยพิบัติยิ่งรุนแรง การรับรู้ก็ยิ่งลึก

ด้วยเหตุนี้ ตระกูลอู๋ถึงได้นั่งตำแหน่งคฤหัสถ์เจ้าเมืองเมืองไป๋หู่ได้อย่างมั่นคงมาหลายปีขนาดนี้

คิดไม่ถึงว่า อู๋สงป้าใช้วิชาลับเทียนหยานค้นหาระดับสวรรค์ มาทำนายหยางเฉิน

อู๋จื่อจิ้งรีบเอ่ยถาม: “คุณพ่อ ท่านมองเห็นอะไร ผ่านวิชาลับเทียนหยาน?”

ถึงแม้ว่าจะเดาคำตอบได้แล้ว แต่เขายังอยากจะรู้

อู๋สงป้าส่ายหน้าไปมา: “ฉันเห็นแค่เพียงเขาฆ่าผู้แข็งแกร่งแดนนภาขั้นหกชั้นยอดคนหนึ่งเท่านั้น ภาพเหตุการณ์นั้นพร่ามัวเป็นอย่างมาก ดังนั้นมองไม่ชัดเลยสักนิดว่าคนที่ถูกฆ่าคือใคร”

“แต่ว่าผู้อาวุโสรองของสำนักเทียนไห่ตายแล้ว สำนักเทียนไห่ยังรวบรวมกำลังทั้งสำนักมาไล่ตามฆ่าหยางเฉิน ดังนั้นเห็นได้ว่า ผู้แข็งแกร่งที่ถูกเขาฆ่าคนนั้น ก็คือเกิ่งจินฮวา”

อู๋จื่อจิ้งโซเซ ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก

วิชาลับเทียนหยานไม่มีทางผิดพลาด ดังนั้นหมายความว่า หยางเฉินฆ่าผู้แข็งแกร่งแดนนภาขั้นหกชั้นยอดคนหนึ่งไปจริงๆ

ถึงแม้ว่าอู๋สงป้าจะมองภาพเหตุการณ์ผ่านวิชาลับเทียนหยานไม่ชัดเจน แต่ก็สามารถมั่นใจได้ข้อหนึ่ง พละกำลังของหยางเฉินน่ากลัวเป็นอย่างยิ่ง

“จื่อจิ้ง แกต้องรู้ว่า โลกใบนี้ใหญ่มาก สิ่งที่พวกเราเห็นเป็นเพียงมุมหนึ่งของภูเขาน้ำแข็ง”

อู๋สงป้ากล่าวด้วยใบหน้าที่หนักแน่นจริงจัง: “โลกทัศน์ของแกไม่สามารถจำกัดอยู่ได้แค่เพียงโลกบู๊โบราณกลางเล็กๆโลกหนึ่งเท่านั้น”

“เหนือโลกบู๊โบราณกลาง ยังมีโลกบู๊โบราณบน อายุสามสิบกว่าก็บำเพ็ญเพียรไปถึงแดนนภาขั้นหกชั้นยอด ถึงขนาดเป็นจอมคนแดนนภาขั้นเจ็ด ไม่ใช่ว่าไม่มี”

“ถึงแม้ว่าเป็นโลกบู๊โบราณบน ยังคงเป็นมุมหนึ่งของภูเขาน้ำแข็ง ที่ด้านนอกโลกบู๊โบราณ ยังมีแดนเซียนและแดนมารในตำนานอีกด้วย”

“หยางเฉินไม่เพียงพรสวรรค์ด้านบูโดแข็งแกร่ง อีกทั้งดวงชะตาของบนตัวยังเข้มข้นเป็นอย่างยิ่ง แม้จะมาถึงโลกบู๊โบราณบน เขาก็เป็นจอมคนบูโด”