ตอนที่ 329
บทที่ 330 ชีวิตที่เหลือเพื่อการชดใช้
October 21, 2026
“นังงูพิษ พวกเราไม่ควรเชื่อคุณตั้งแต่แรก ไม่ควรหวังในตัวคุณ และคุณ ไม่คู่ควรที่จะเป็นแม่ของพวกเรา!”
นัยน์ตาฉินยีเหลือเพียงความเกลียดชัง และเธอพยายามระงับอารมณ์โกรธที่สุดแล้ว
หยางเฉินคาดการณ์ไว้ตั้งแต่แรกแล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่ได้รู้สึกแปลกใจ เพียงแต่ซ่อนความโกรธไว้ในใจ
เมื่อกี้ ตอนที่พวกเขาอยู่ข้างนอก พวกเขาได้ยินการสนทนาของโจวยู่ชุ่ยกับเมิ่งเทียนเจียวอย่างชัดเจนแล้ว
แม้แค่คนนอกอย่างกวนเจิ้งซานก็ดูเย็นชาเมื่อมองหน้าโจวยู่ชุ่ย
ผู้หญิงแบบนี้ แค่ตายยังถือว่าน้อยไปสำหรับเธอ
หลังจากหยุดชะงักไปสักครู่ โจวยู่ชุ่ยก็ตื่นตระหนกและรีบวิ่งไปข้างหน้า จากนั้นเสียง ‘พรึ่บ’ ดังขึ้น เธอคุกเข่าลงต่อหน้าฉินต้าหย่ง”
“ต้าหย่ง ฉันก็ถูกบังคับเหมือนกันนะ ที่ฉันให้คนเอารถไปชนคุณก็เป็นการบีบบังคับของตระกูลเว่ย พวกเขาข่มขู่ฉัน ให้ฉันทำตาม ไม่อย่างนั้นพวกเขาจะฆ่าเสี่ยวซีกับเสี่ยวยี”
“สำหรับคุณแล้ว เสี่ยวซีกับเสี่ยวยีคือทุกอย่าง ถ้าหากสามารถเอาชีวิตของคุณแลกกับชีวิตของเสี่ยวซีกับเสี่ยวยีได้ คุณก็จะยอมแน่นอน ไม่ใช่เหรอ?”
“ส่วนฉันก็เหมือนกัน ถ้าหากสามารถเอาชีวิตของฉันแลกกับความปลอดภัยของเสี่ยวซีกับเสี่ยวยีได้ ฉันก็จะยอม!”
โจวยู่ชุ่ยร่ำไห้ออกมาแล้วพูดอย่างกระวนกระวาย
ฉินต้าหย่งหัวเราะเย็นชา “คุณคิดว่าผมโคม่าแล้วจะไม่สามารถรับรู้อะไรได้เลยใช่ไหม?”
“ผมเคยเป็นผู้ป่วยติดเตียง แต่ไม่ได้หมายความว่าผมจะไม่รับรู้อะไรเลยนะ”
“คุณหาโอกาสทรมานผมทุกวัน พยายามฆ่าผมทุกวัน ถ้าไม่ใช่เพราะหยางเฉิน ผมคงตายในน้ำมือคุณไปนานแล้ว!”
“ตอนที่คุณทำร้ายผม ทุกอย่างมันก็ฟ้องแล้ว แล้วตอนนี้คุณยังคิดจะเล่นลิ้นอีกเหรอ?”
ฉินต้าหย่งดวงตาแดงก่ำและตะโกนพูดด้วยความโกรธ
เธอเป็นภรรยาที่อยู่ด้วยกันมานานกว่า 20 ปีแล้ว แต่วันนี้เธอกลับจ้างนักฆ่ามาฆ่าเขา แม้กระทั่งคิดจะลงมือฆ่าเขาเองด้วยซ้ำ
ด้วยเหตุนี้ หัวใจของเขาสลายไปแล้ว
“ฉันเปล่านะ!”
ดวงตาของโจวยู่ชุ่ยเบิกกว้างและส่ายหัวอย่างไม่หยุด “ฉันไม่เคยคิดจะทำร้ายคุณเลย ไม่เคยพูดแบบนั้นด้วยซ้ำ!”
“คุณอยู่ในอาการโคม่า ไม่ใช่ทุกอย่างที่คุณรู้สึก ทุกอย่างที่คุณได้ยินมันจะเป็นความจริงนะ มันเป็นความฝันต่างหาก!”
“ใช่ มันเป็นความฝัน คุณต้องฝันร้ายแน่ ๆ คุณฝันว่าฉันทำร้ายคุณ”
หัวของโจวยู่ชุ่ยเหมือนกลองป๋องแป๋งที่ส่ายอย่างไม่หยุด ณ ขณะนี้เธอไม่มีทางยอมรับความจริงอย่างแน่นอน
“แล้วการบาดเจ็บของผมที่ถูกทารุณกรรมจากคุณ คุณจะอธิบายยังไงล่ะ? หรือคุณจะบอกว่าผมทำร้ายตัวเอง? หรือคุณจะบอกว่าลูกสาวผมทำร้ายผม?”
ฉินต้าหย่งตะโกนด้วยความโกรธ ถ้าไม่ใช่เพราะอาการบาดเจ็บที่ขา เขาคงสั่งสอนโจวยู่ชุ่ยด้วยมือของเขาแล้ว
“ฉันรู้แล้ว หยางเฉินไง ต้องเป็นเพราะมัน มันอยากได้ทรัพย์สินของเรา ถึงอยากให้คุณตายไงล่ะ”
“ตอนนี้ยังตั้งใจพาคุณมาเพื่อใส่ร้ายฉันอีก!”
“หยางเฉิน แกมันสารเลว แกทำไมถึงใจร้ายขนาดนี้? แกจะใส่ร้ายฉันทำไม? แกบอกมา แกทำเพื่ออะไร?”
โจวยู่ชุ่ยไหวพริมเร็วมาก เธอโยนความผิดทุกอย่างให้กับหยางเฉินทันที
“หุบปากไปซะ!”
และในขณะนี้ กวนเจิ้งซานก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาจึงตะโกนออกมาด้วยความโกรธ
จากนั้นเดินออกมาพูดอย่างเย็นชาว่า “คุณบอกว่าเขาอยากได้ทรัพย์สินของครอบครัวคุณงั้นเหรอ? ผมขอถามหน่อย บ้านคุณมีทรัพย์สินอะไรที่ทำให้คุณหยางอยากได้?”
“คุณรู้หรือไม่ว่าทุกอย่างในครอบครัวตระกูลกวนของผมเป็นของคุณหยาง และตระกูลกวนของผมก็เป็นแค่ผู้ดูแลของคุณหยางเท่านั้น!”
เมื่อเสียงพูดของกวนเจิ้งซานจบลง โจวยู่ชุ่ยถึงกับอึ้งไป “นี่มัน......มันเป็นไปได้ยังไง?”
“คุณก็แค่คนโง่ ผู้หญิงที่โง่ที่สุดในโลก ไม่เพียงแต่ครอบครัวตระกูลกวนที่เป็นของคุณหยาง ทุกอย่างของเมืองคิงก็เป็นของคุณหยางอีกด้วย!”
“ไม่เพียงแค่นี้นะ ทุกอย่างของตระกูลเฉินในเมืองโจวเฉิง ทั้งหมดก็เป็นของคุณหยางด้วย!”
กวนเจิ้งซาน หวังเฉียงและเฉินซิงไห่ก็ยืนขึ้นและบอกความจริงทุกอย่างว่าทั้งหมดนี้เป็นของหยางเฉินคนเดียว
“ไม่มีทาง!”
“เป็นไปไม่ได้หรอก!”
“พวกคุณกำลังโกหกฉัน!”