บทที่ 355 สายตาไม่ยาวไกล

“ได้ ดีมาก! ไอ้หนุ่ม ฉันจะจำนายเอาไว้!”

หนิงเฉินหยู่มองทางหยางเฉินด้วยท่าทางข่มขู่ จากนั้นหมุนตัวออกไป

หยางเฉินหรี่ดวงตาเล็กน้อย ถ้าตระกูลหนิงอยากวอนหาที่ตาย เขาจะไม่ถือสา ทำให้ตระกูลหนิงหายไป

“พี่หยาง ขอโทษนะคะ!”

ทันใดนั้นหานเฟยเฟยพูดขึ้นแบบรู้สึกผิด

คนอื่นไม่เข้าใจว่าคำขอโทษของเธอหมายถึงอะไร แต่หยางเฉินรู้ดีมาก เป็นเพราะเธอใช้หยางเฉินมาเป็นข้ออ้าง ผิดใจหนิงเฉินหยู่แล้ว

หยางเฉินหัวเราะนิดหน่อยก่อนจะส่ายหน้าแล้ว “วางใจได้เลย ตระกูลหนิงมาทำอะไรคืนไม่ได้หรอก!”

เห็นท่าทางที่มั่นใจของหยางเฉิน หานเฟยเฟยทำหน้าสับสน ในใจแอบคิดว่า “ถ้าเกิดว่าพี่หยางเป็นแฟนของฉันจริงๆ งั้นน่าจะดีมากแค่ไหนกัน?”

แต่ความคิดนี้พึ่งปรากฏขึ้นมา เธอก็รีบดับลงไป บนใบหน้าเต็มไปด้วยสีแดงระเรื่อ

พี่หยางเป็นผู้ชายที่มีภรรยาและลูกแล้ว ฉันมีความคิดแบบนี้ได้อย่างไรกัน?

หยางเฉินไม่รู้ว่าในใจหานเฟยเฟยกำลังคิดอะไรอยู่

ซูซานที่อยู่ข้างหนึ่ง ตอนที่มองเห็นท่าทีหญิงสาวของหานเฟยเฟย ในใจไม่สบายเท่าไร

ในขณะเดียวกัน ด้านนอกคฤหาสน์ตระกูลหาน

หนิงเฉินหยู่พึ่งเดินออกจากคฤหาสน์มา ก็มองเห็นเฝิงอี้ฉินกำลังรอตนเองอยู่

“คุณชายหนิงครับ พวกเราถูกเจ้าหมอนั่นหลอกเอาแล้วครับ!”

เฝิงอี้ฉินกัดฟันแน่นพูดขึ้น

“หมายความว่าอะไร?” หนิงเฉินหยู่ขมวดคิ้วถาม

เฝิงอี้ฉินรีบบอกทันที “เมื่อกี้นี้ ผมค้นหาสถานะของเจ้าหมอนั่นดูแล้ว เขาชื่อหยางเฉิน เป็นลูกเขยแต่งเข้าบ้านผู้หญิงของตระกูลเล็กๆ แห่งหนึ่งของเมืองเจียงโจวครับ!”

“อะไรนะ?”

หนิงเฉินหยู่ท่าทางตกใจ “ลูกเขยแต่งเข้าบ้านผู้หญิง?”

“ภรรยาของเขา เป็นผู้จัดการใหญ่ของซานเหอกรุ๊ปครับ ว่ากันว่ายังมีฉายาประธานสาวสวยอันดับหนึ่งของเมืองเจียงโจวด้วยครับ”

“ถ้าผมเดาไม่ผิดล่ะก็ กวนเสว่ซงและเฉินยิงเหา ต้องเป็นเพราะอยากได้ภรรยาของเขามา ถึงได้ไปคบค้าสมาคมกับเขาไว้ เพื่อให้เขาผ่อนคลายความระแวงลง”

เฝิงอี้ฉินหน้ามีรอยยิ้มชั่วร้ายสุดๆ

เดิมทีเขายังคิดว่าหยางเฉินเป็นคุณชายตระกูลใหญ่ที่ไหน ตอนนี้ดูแล้วไม่ใช่อย่างนี้

หนิงเฉินหยู่ไม่ได้เผยความดีใจออกมาสักนิด แต่ขมวดคิ้วแล้วพูดว่า “นี่เป็นไปไม่ได้!”

พูดจบ เขาต่อสายโทรศัพท์ไป “ค้นหาให้ฉัน ผู้ชายที่ชื่อหยางเฉิน สรุปเป็นใครกันแน่? ภรรยาของเขา เป็นผู้จัดการใหญ่ของซานเหอกรุ๊ปแห่งเมืองเจียงโจว”

ถึงแม้หนิงเฉินหยู่จะเป็นคุณชายเสเพล แต่ก็ไม่ใช่พวกสวะแบบเฝิงอี้ฉินที่ไม่มีความสามารถอะไร เขาย่อมไม่คิดว่าเฉินยิงเหาและกวนเสว่ซง เพื่อภรรยาของหยางเฉินแล้ว จะมาคบค้าสมาคมกับหยางเฉิน

ไม่นานโทรศัพท์ของหนิงเฉินหยู่ดังขึ้นมา หลังเขารับสายไป อารมณ์บนใบหน้าค่อยๆ ผ่อนคลาย

“คุณชายหนิงครับ ท่านค้นหาอะไรได้แล้วเหรอครับ?”

หลังหนิงเฉินหยู่วางสายโทรศัพท์ลง เฝิงอี้ฉินรีบถามทันที

หนิงเฉินหยู่ฉีกมุมปากขึ้นเบาๆ วาดเส้นรัศมีวงกลมที่เหี้ยมโหดขึ้น “เหมือนกับที่นายหามา ที่แท้เป็นแค่ลูกเขยแต่งเข้าบ้านผู้หญิงตระกูลเล็กแห่งหนึ่ง”

“ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นเจ้าหมอนั่นให้ผมจัดการเถอะครับ ผมจะไม่ทำให้คุณชายหนิงผิดหวังแน่นอนครับ!”

เฝิงอี้ฉินยิ้มดุร้ายเต็มหน้า

“ฮ่าๆ ได้!”

หนิงเฉินหยู่หัวเราะเสียงดัง ยิ้มดุร้ายพลันพูดว่า “กล้ามาแย่งผู้หญิงกับฉัน งั้นให้มันหายไปจากโลกใบนี้เถอะ!”

“ครับ คุณชายหนิง!”

เฝิงอี้ฉินรีบรับปากทันที ใบหน้าเต็มไปด้วยความดุร้าย “กล้าล่วงเกินคุณชายหนิง ผมจะต้องให้มันตายทั้งเป็นแน่นอน หลังให้มันโดนทรมานสุดๆ ถึงค่อยทำให้มันตายครับ!”

ตอนที่งานเลี้ยงวันเกิดใกล้สิ้นสุดลง ชายวัยกลางคนผู้หนึ่งเดินมาที่ด้านข้างของหยางเฉินทันใด

“คุณหยางครับ ประธานหานของพวกเราขอเชิญครับ!”

ชายวัยกลางคนที่พูดนั้น เป็นบอดี้การ์ดข้างกายของหานเยี่ยน ขมับนูนออกมาเล็กน้อย พลังอำนาจบนตัวเหลือล้น เห็นได้ชัดว่าเป็นยอดฝีมือคนหนึ่ง

หยางเฉินขมวดคิ้วนิดหน่อยแล้ว ถึงแม้ตนเองจะรู้จักกับหานเซี่ยวเทียนและหานเฟยเฟย แต่หานเยี่ยนนั้น แม้แต่ประโยคเดียวก็ไม่เคยคุยด้วยกัน

เขาตามหาตนเอง อยากทำอะไร?