บทที่ 378 เห็นฉันเป็นคนโง่

หนิงจี้หยวนตวาดออกมา

หนิงเฉิงหยู่ตกใจจนสะดุ้ง และรีบหุบปากทันที แต่แววตายังคงไม่พอใจอยู่ดี

เขาไม่ได้ฆ่าเฝิงอี้ฉิน แต่ถูกคนจัดฉาก ทำให้ศพของเฝิงอี้ฉินมาอยู่ในท้ายรถของเขา

แต่เขากลับอธิบายไม่ได้ ถ้าเป็นแบบนี้ เรื่องเท็จที่สร้างขึ้นก็จะถูกมองว่าเป็นความจริงขึ้นมาทันที

“ผู้นำเฝิง ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ต้องว่ากันด้วยเหตุผล การที่คุณมากล่าวหาลอยๆ แล้วจะบอกว่าคนของตระกูลหนิงไปฆ่าลูกชายของคุณได้ยังไงล่ะครับ?”

ตอนที่หนิงจี้หยวนพูด น้ำเสียงของเขาก็เบาลงมาก

“เรื่องของตัวเองยังจัดการไม่เรียบร้อย แล้วยังคิดที่จะมายุ่งเรื่องตระกูลหานของผมอีก น่าขันสิ้นดี!”

หานเซี่ยวเทียนขำออกมาอย่างไม่สบอารมณ์

หนิงจี้หยวนไม่ได้สนใจเขา สองตายังคงจ้องมองไปที่เฝิงฉวน

เฝิงฉวนกัดฟันพูด “ผมคิดไว้ตั้งแต่แรกแล้ว ว่าคุณต้องพูดแบบนี้ ถ้าไม่มีหลักฐาน แล้วผมจะมาเอาเรื่องคุณในการประชุมที่ใหญ่ขนาดนี้ได้ยังไงหล่ะ?”

พอพูดจบ เขาก็สั่งไปว่า “เปิดหลักฐานให้ทุกคนดู!”

ชายวัยกลางคนคนหนึ่งที่ถือโน๊ตบุ๊คไว้ในมือ ได้เดินออกมาจากข้างหลังเขา เดินขึ้นไปบนเวที แล้วเชื่อมต่อโน๊ตบุ๊คกับเครื่องโปรเจคเตอร์ที่อยู่ภายในห้องสัมมนา

ทันใดนั้น คลิปๆหนึ่งก็ถูกฉายขึ้นไป

“ตอนนี้ แกขับรถคันนี้ไปที่สุสานร้าง แล้วเผามันไปพร้อมกับศพของเฝิงอี้ฉวนซะ!”

“เรื่องนี้ นอกจากฉันก็มีแค่แกเท่านั้นที่รู้ ถ้าให้คนที่สามรู้ ฉันเอาแกตายแน่!”

คุณชายหนิงไม่ต้องเป็นห่วง ผมไม่มีทางบอกให้ใครรู้แน่นอนครับ!”

“เยี่ยม รีบไปจัดการซะ!”

คลิปนั้นมีสั้นๆ แค่นี้ เป็นคลิปที่หนิงเฉิงหยู่กับลูกน้องของเขากำลังยืนอยู่ที่ท้ายรถเบนท์ลีย์

ส่วนที่ท้ายรถนั้นกำลังเปิดอยู่ ในนั้นมีศพของคนๆหนึ่งใส่ไว้ และเป็นศพของเฝิงอี้ฉินนั่นเอง

“ลูกชายของเฝิงฉวนถูกคนของตระกูลหนิงฆ่าจริงๆ ด้วย!”

“คนรุ่นหลังของตระกูลหนิงคนนี้มันโหดเหี้ยมเกินไปแล้ว แถมยังคิดจะทำลายหลักฐานด้วย นี่ต้องการทำให้ตระกูลเฝิงไร้ผู้สืบทอดเลยนะเนี่ย!”

“หลายปีมานี้ ตระกูลหนิงนั้นทำตัวได้ใจเกินไป ไม่ว่าเรื่องอะไรก็คิดที่จะเข้ามายุ่งวุ่นวายไปหมด นี่มันเป็นตัวบ่อนทำลายของมณฑลเจียงผิงชัดๆ!”

ตอนแรกก็มีแค่ไม่กี่คนที่โทษว่าตระกูลหนิงนั้นไม่ดี ไม่นาน ภายในห้องสัมมนาของการประชุมแลกเปลี่ยนก็เต็มไปด้วยคำซุบซิบนินทา

มุมปากของหยางเฉินแย้มขึ้นเล็กน้อย แต่สิ่งที่ไม่มีคนรู้ก็คือ บรรดาเสียงพูดที่ดังขึ้นเมื่อกี้ เขานี่แหละเป็นคนที่จัดฉากขึ้นมาเอง

“ลูกชายของผมต้องไม่ตายฟรี ตระกูลหนิงต้องมีคำอธิบายให้กับตระกูลเฝิงของเรา!”

เฝิงฉวนแสดงท่าทางที่แน่วแน่ออกมา ดวงตาที่แดงก่ำ เต็มเปี่ยมไปด้วยไฟแห่งโทสะ

“การที่คนรุ่นหลังคนหนึ่งของตระกูลหนิง กล้าลงมือกับคนที่คอยติดตามตัวเองได้อย่างเหี้ยมโหดขนาดนี้ ดูท่าน่าจะเรียนแบบมาจากผู้อาวุโสในตระกูลหนิงสิท่า?”

เฉิงซิงไห่พูดประชดออกมา

“มันต้องแน่อยู่แล้ว ที่เขาบอกว่าพ่อเป็นยังไงลูกเป็นอย่างนั้น ก็คงจะเป็นแบบนี้สินะ?”

กวนเสว่ซงก็ขำออกมาอย่างไม่ชอบใจเหมือนกัน

“ตอนนี้หลักฐานก็ชัดเจนแล้ว คุณยังมีอะไรจะพูดอีกมั้ย?” เฝิงฉวนได้พูดออกมา

หนิงจี้หยวนไม่พูดอะไร แต่แววตากลับดูน่ากลัวมาก เต็มเปี่ยมไปด้วยประกายแห่งความโหดเหี้ยม

“ผู้นำ ผมไม่มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับเรื่องนี้เลยนะครับ”

หนิงเฉิงหยู่รู้สึกร้อนรนขึ้นมาทันที เสียง “ตุบ” ดังขึ้น คุกเข่าลงตรงหน้าของหนิงจี้หยวน และรีบอ้อนวอนไปว่า “ไม่รู้ว่าใครเป็นคนฆ่าเฝิงอี้ฉิน จากนั้นก็เอาศพของเขามาใส่ไว้ที่ท้ายรถผม”

“เฝิงอี้ฉินเป็นพี่น้องที่คอยติดตามผม แล้วผมจะไปฆ่าเขาได้ยังไงล่ะครับ?”

“ขอให้ผู้นำโปรดตรวจสอบเรื่องนี้อย่างละเอียดด้วย! เรื่องนี้มันไม่ได้เกี่ยวข้องกับผมเลยแม้แต่นิดเดียวนะครับ”

หนิงเฉิงหยู่นั้นรู้สึกกลัวแล้วจริงๆ ตอนนี้มีแต่ต้องส่งตัวเขาออกไปเท่านั้น ถึงจะสามารถจัดการกับปัญหาที่อยู่ตรงหน้าได้

และหนิงจี้หยวนที่เขารู้จักนั้น ก็มีความเป็นไปได้สูงที่จะทำเรื่องแบบนี้ออกมาจริงๆ

“หนิงเฉิงหยู่ ตอนนี้หลักฐานก็ชัดเจนแล้ว ในคลิปนั้น แกก็สั่งลูกน้องให้เอาศพของลูกชายฉันไปทำลายแล้ว แต่ตอนนี้กลับมาบอกว่า ไม่รู้ว่าศพของลูกชายฉันไปอยู่ในรถของแกได้ยังไง?”

“หรือจะบอกว่า ระบบรักษาความปลอดภัยของตระกูลหนิงนั้นไร้ประโยชน์อย่างนั้นเหรอ? จะบอกว่าคนตัวโตขนาดนั้นถูกเอาไปใส่ไว้ท้ายรถของแกได้ยังไงก็ไม่รู้อย่างนั้นเหรอ?”