บทที่ 384 ทรงอำนาจไม่เคยเปลี่ยน

ประกายที่เย็นเยือกถูกส่งออกมาจากทางรูม่านตาของหวงจง สายตาจ้องมองไปยังฉือเจียงที่กำลังนั่งลงโดยมีผู้แข็งแกร่งทั้งสี่ยืนอยู่รอบๆ

“ทุกอย่างที่ผมทำ ต่างก็ทำตามกระแสเท่านั้น ว่าแต่สมาคมบูโดเถอะ นี่คือต้องการจะเข้ามาก้าวก่ายเรื่องของตระกูลหวงแล้วใช่มั้ย?”

หวงจงไม่มีท่าทีที่หวาดกลัวเลยสักนิด สีหน้ายังคงเรียบเฉย

สมาคมบูโดนั้นแข็งแกร่งมาก ความแข็งแกร่งนั้นอยู่เหนือแปดตระกูลแห่งเย็นตูอย่างแน่นอน แต่นั่นมันก็คือความแข็งแกร่งที่ต้องรวบรวมสมาคมบูโดทั้งหมดเข้าด้วยกัน

กะอีแค่สมาคมบูโดสาขาในมณฑลเจียงผิง ยังไม่มีคุณสมบัติมากพอที่จะทำให้เขากลัวหรอก

ยังไงเขาก็เป็นว่าที่ผู้นำตระกูลของตระกูลหวง ส่วนฉือเจียงนั้น เป็นแค่หนึ่งในหัวหน้าสาขาของสมาคมบูโดที่มีอยู่มากมายเท่านั้น

ถ้าจะเทียบกันด้วยเรื่องระดับของตระกูล ฉือเจียงก็ยังห่างไกลกับเขาอีกมากโขเลย

แต่ฉือเจียงกับขำออกมาอย่างไม่ชอบใจ “สมาคมบูโดนั้นไม่ลดตัวลงมายุ่งเกี่ยวกับความขัดแย้งของเหล่าตระกูลใหญ่หรอก แต่ถ้าหากว่าคนนอกต้องการเข้ามาทำลายความสมดุลของมณฑลเจียงผิง สมาคมบูโดก็ไม่มีทางยืนดูอยู่เฉยๆ แน่นอน”

“อีกอย่าง เดิมทีสมาคมบูโดสาขาเจียงผิงก็เป็นองค์กรในพื้นที่เจียงผิงอยู่แล้ว”

” แล้วตระกูลหวงของคุณล่ะเป็นใคร มีสิทธิ์เข้ามายุ่งกับเรื่องของเจียงผิงด้วยเหรอ?”

ฉือเจียงนั้นเป็นคนที่ฝึกวรยุทธอยู่แล้ว น้ำเสียงหนักแน่น ราวกับเสียงฟ้าร้องที่ดังสนั่นไปทั่วทุกทิศทาง

ผู้แข็งแกร่งทั้งสี่ที่เขาพามา ยืนตระหง่านอยู่ด้านหลังเขาราวกับปราการที่ทำจากเหล็กกล้า จ้องเข็มไปยังหวงจง

ชายวัยกลางคนที่ยืนอยู่ด้านหลังหวงจง ทำหน้าจริงจังมาโดยตลอด

ก่อนหน้านี้ แค่หยางเฉินคนเดียว ก็ทำให้เขาลำบากใจมากแล้ว ถ้าสมาคมบูโดเข้ามาอีกละก็แรงกดดันของเขาก็จะเพิ่มมากขึ้นอีก

หยางเฉินเองก็ทำตัวบายๆ พอเห็นตระกูลหวงกำลังมีเรื่องกับสมาคมบูโด เขาก็กลายเป็นคนนอกไป นั่งสงบอยู่ตรงนั้นจิบชาเฝ้ามองสิ่งที่เกิดขึ้น

“หัวหน้าสาขาฉือเจียง คุณแน่ใจแล้วใช่มั้ย ว่าจะเข้ามายุ่งกับเรื่องของตระกูลหวง?”

กิริยาของหวงจงนั้นแข็งกร้าวอย่างยิ่ง นี่คือโอกาสที่เขาจะได้ยืนยันตำแหน่งในตระกูล แต่ถ้าล้มเหลว ผลที่ตามาก็จะหนักมาก

ดังนั้น ไม่ว่าต้องเจอกับองค์กรที่ยิ่งใหญ่แค่ไหน เขาก็จำเป็นต้องเผชิญหน้ากับมัน

ในที่นี้ เขาคือตัวแทนของตระกูลหวง

ต่อให้สุดท้ายต้องแพ้ เขาก็ไม่มีทางยอมแพ้ในเวลาแบบนี้เด็ดขาด

“ผมบอกว่าตระกูลหวงไม่มีสิทธิ์เข้ามายุ่งกับเรื่องของเจียงผิง นี่คุณฟังภาษาคนไม่เข้าใจรึไง?”

ฉือเจียงไม่ไว้หน้าแม้แต่นิดเดียว และตะคอกใส่หวงจงด้วยความโมโห

บรรยากาศภายในห้องตกอยู่ในความเงียบทันที!

ทุกคนไม่กล้าแม้แต่จะหายใจเสียงดัง ไม่ว่าจะเป็นหวงจง หรือฉือเจียง ต่างก็เป็นคนใหญ่คนโตที่พวกเขามีเรื่องด้วยไม่ได้อยู่แล้ว

ภายในห้องสัมมนาของการประชุมแลกเปลี่ยนที่กว้างใหญ่นั้น บรรยากาศอึดอัดอย่างถึงที่สุด ภายในความกดดันอันมหาศาลขนาดนี้ ทำให้ผู้คนมากมายต่างก็กดดันจนเปียกชุ่มด้วยเหงื่อ

สีหน้าของหวงจงนั้นแย่มาก การมาเจียงผิงในครั้งนี้ของเขา นอกจากผู้แข็งแกร่งของตระกูลที่ไม่ค่อยโดดเด่นที่ยืนอยู่ด้านหลังเขา คนอื่นต่างก็เป็นแค่ผู้แข็งแกร่งทั่วไปเท่านั้น

ผู้แข็งแกร่งระดับทั่วไปพวกนั้น ถ้าให้จัดการกับพวกตระกูลเศรษฐีระดับสูงนั้น มันก็เกินพอเลยล่ะ แต่ถ้าต้องเจอกับสมาคมบูโด มันก็ยังไม่มากพอ

สมาคมบูโดนั้นยึดถือวรยุทธเป็นหลัก ทุกคนที่อยู่ในตำแหน่งที่สูงๆ ต่างก็ต้องเป็นคนที่แข็งแกร่งมากๆ

ตอนนี้หัวหน้าสาขาสมาคมบูโดประจำเจียงผิงได้มาด้วยตนเองแล้ว กะอีแค่ผู้แข็งแกร่งไม่กี่คนขอตระกูลหวงของเขามันก็ทำอะไรพวกนั้นไม่ได้เลย

เมิ่งหงเย่กับกวนจี้หยวนนั้น ต่างก็นั่งไม่สุขกันตั้งนานแล้ว

เดิมทีพวกเขาคิดว่า หวงจงเลือกที่จะสนับสนุนพวกเขาให้ขึ้นเป็นตระกูลเดอะคิงของเจียงผิง ในตอนที่หวงจงประกาศว่า จะก่อตั้งเจียงผิงเป็นพันธมิตรตระกูลนั้น พวกเขาถึงได้เข้าใจว่า พวกเขาได้หลงกลหวงจงเข้าแล้ว

ต่อให้หลงกล แต่พวกเขาก็ไม่กล้าเป็นศัตรูกับตระกูลหวงในตอนนี้

ถ้าหวงจงแค่ต้องต่อกรกับหยางเฉิน พวกเขาก็มั่นใจมากว่าจะยังสามารถรักษาตำแหน่งที่ตัวเองมีในตอนนี้ไว้ได้

แต่ว่าตอนนี้ สมาคมบูโดได้ยื่นมาเข้ามาแล้ว ต่อให้ตระกูลหวงจะอยากครอบครองเจียงผิงเท่าใด ความหวังมันก็ริบหรี่มาก

กองบัญชาการของตระกูลหวงนั้นไม่ได้อยู่ที่เจียงผิง ถ้าเกิดแพ้ไป ก็ยังมีที่ให้ถอย

แต่เดิมตระกูลเมิ่งกับตระกูลหนิงนั้นก็เป็นตระกูลระดับสูงที่อยู่ในเจียงผิงตั้งแต่แรก ต้นกำเนิดก็อยู่ตรงนี้ ถ้าเกิดพ่ายแพ้ สิ่งที่พวกเขาต้องพบเจอ ก็มีความเป็นไปได้สูงทึ่จะเป็นการล่มสลาย

“ฉือเจียง นี่แกคิดว่าหวงจงคนนี้ มันน่ารังแกนักใช่มั้ย? คิดว่าอยากขู่อะไรก็ได้ใช่มั้ย?”

หวงจงจ้องมองฉือเจียงด้วยสีหน้าที่เดือดดาล

ฉือเจียงได้ยิ้มออกมาอย่างไม่ชอบใจ “ผมนั้นเห็นคุณเป็นแค่คนที่น่ารังแกจริงๆ นั่นแหละ แล้วคุณจะทำอะไรผมได้?”

“เมื่อเป็นแบบนี้ มันก็ยิ่งไม่มีอะไรต้องคุยกันแล้ว!”

หวงจงพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เยือกเย็นราวกับน้ำแข็ง

ฉือเจียงได้ยิ้มออกมาอย่างเหยียดหยาม แล้วกวาดตามองไปรอบๆ และพูดอย่างทรงอำนาจว่า “ใครก็ตามที่ยืนอยู่ฝั่งเดียวกับตระกูลหวง ก็จะถูกมองว่าเป็นคนทรยศของเจียงผิงทั้งหมด”

“ผมจะให้เวลาพูดคุณตัดสินใจหนึ่งนาที ว่ายังอยากเข้าร่วมพันธมิตรตระกูลอยู่มั้ย หลังจากที่เวลาหนึ่งนาทีผ่านไป ถ้ายังยืนยันที่จะอยู่ข้างตระกูลหวง จากนี้ไป เจียงผิงก็จะไม่มีที่ให้ตระกูลของพวกคุณได้เหยียบอีก!”

“เอาล่ะ เริ่มจับเวลาได้!”