บทที่ 407 เหมือนเคยรู้จัก

ก่อนหน้านี้ เธอพยายามฝ่าฝืนคำสั่งของตระกูลเย่ คิดวางแผนให้ลูกสาวแท้ๆ ของตนแต่งงานกับราชาเจียงผิง เหลียงเหลียนเคยเสนอความเห็นมาแล้ว

วันนี้ เหลียงเหลียนได้เสนอความเห็นขึ้นมาอีกครั้ง

สองครั้งนี้ ได้ทำให้เย่ม่านเกิดความไม่พอใจเหลียงเหลียนเป็นอย่างมาก

“คุณหญิง ผมแค่เป็นห่วงว่าภารกิจในครั้งนี้จะล้มเหลว! ดังนั้น…”

“หุบปาก!”

เหลียงเหลียนกำลังจะอธิบาย แต่ยังพูดไม่ทันจบก็ถูกเย่ม่านขัดจังหวะ แล้วพูดอย่างโกรธเคือง “อย่าลืมสิ ฉันเป็นคนที่ได้รับคำสั่งให้ทำงานนี้ ฉันมีอำนาจตัดสินใจทุกอย่างในเจียงผิง!”

“ครับ คุณหญิง!”

เหลียงเหลียนแอบทอดถอนใจ จำต้องคล้อยตาม

เย่ม่านย่อมไม่ยินยอมรายงานเรื่องการแทรกแซงของสมาคมบูโดกับทางวงศ์ตระกูล ทันทีที่รายงาน ทางตระกูลต้องมอบหมายให้คนอื่นเข้ามารับดูแลเรื่องนี้ต่อแน่นอน

พอถึงตอนนั้น แผนการทั้งหมดของเธอจะสูญเปล่า

“เรื่องนี้ พวกเราจะคอยตั้งตารอดู สมาคมบูโดอาจจะไม่สามารถเอาชนะราชาเจียงผิงก็ได้!”

หลังจากไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง เย่ม่านก็แสร้งทำเป็นพูดอย่างใจเย็น “ถ้าไม่อย่างนั้น สมาคมบูโดจะไม่มีทางเชิญบรรดาตระกูลมั่งคั่งในเจียงผิงไปงานต่อสู้เจียงผิงที่ศูนย์ยุทธ์แห่งเมืองเอกอีกครั้งหรอก”

เหลียงเหลียนไม่กล้าพูดอะไรอีก เขาแค่พยักหน้าและปิดปากเงียบ

“เรื่องเจียงผิง ห้ามบอกทางตระกูลเด็ดขาด!”

ทันใดนั้นเย่ม่านก็พูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

เหลียงเหลียนถึงพูดขึ้นว่า “คุณหญิงไม่ต้องกังวล ที่เจียงผิง ภารกิจของผมคือปกป้องท่านเท่านั้น!”

“ไปเถอะ ถ้ามีข่าวอะไรให้รีบแจ้งฉันทันที!”

เย่ม่านเอ่ยขึ้นพร้อมกับโบกมือ

หลังจากที่เหลียงเหลียนออกไป ก็เหลือเพียงเย่ม่านอยู่ในคฤหาสน์ตามลำพัง ท่าทีแข็งแกร่งเมื่อครู่ของเธอจางหายไปราวกับกระแสน้ำเพียงชั่วพริบตา

ไม่ใช่ว่าเธอไม่กลัวผลที่ตามมาเมื่อภารกิจล้มเหลว แต่สำหรับเธอ การเดินทางสู่เจียงผิงในครั้งนี้ เป็นโอกาสเดียวที่จะเธอได้เลื่อนขั้น

ขอเพียงทำให้ฉินซีกับราชาเจียงผิงได้อยู่ด้วยกัน เธอไม่เพียงทำงานที่ได้รับมอบหมายจากตระกูลเย่ได้สำเร็จเท่านั้น แต่ยังจะได้เจอลูกสาวแท้ๆ ของเธอด้วย

ที่สำคัญที่สุดคือคุณหยางที่คอยควบคุมราชาเจียงผิงอยู่ จะกลายเป็นลูกเขยในอุดมคติของเธออีกด้วย

ต่อไปสถานะของเธอในตระกูลเย่ จะทะยานสูงขึ้นอย่างแน่นอน

“หยางเฉิน คุณต้องเลิกกับลูกสาวของฉัน!”

เมื่อนึกถึงผลประโยชน์มหาศาลที่จะเกิดขึ้นกับเธอหากราชาเจียงผิงและฉินซีอยู่ด้วยกัน ดวงตาของเธอก็เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น

ตั้งแต่สมัยโบราณจนถึงปัจจุบัน มีคำกล่าวที่ว่าคนที่น่าสงสารก็ต้องอยู่ในที่ที่น่ารังเกียจ เย่ม่านก็เช่นเดียวกัน

หากเธอรู้ว่า หยางเฉินที่เธอดูถูก ใช้อำนาจคุกคามให้ไปจากฉินซี คือคุณหยางราชาเจียงผิงที่เธอตามหามาตลอด คนที่ตระกูลเย่อยากดึงมาเป็นพวก เธอจะคิดอย่างไรนะ?

เจียงโจว ซานเหอกรุ๊ป

รถเบนซ์อเนกประสงค์สีดำคันหนึ่งจอดลงที่ประตู

เวลาเลิกงาน เงาร่างงดงามค่อยๆ เดินออกมาจากอาคารสำนักงาน

ภายในรถอเนกประสงค์ เย่ม่านตื่นเต้นขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นฉินซี ดวงตาของเธอแดงก่ำ จับจ้องอยู่ที่เงาร่างงดงามที่ดูเหนื่อยล้าอย่างเห็นได้ชัด

ขณะที่ฉินซีกำลังจะไป ดูเหมือนเธอจะรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง จึงทอดสายตามองไปยังรถอเนกประสงค์สีดำที่อยู่ไม่ไกลโดยสัญชาตญาณ

แต่เนื่องจากกระจกรถเป็นสีดำมืด จึงไม่สามารถมองเห็นภายในได้เลย

เธอเพียงแค่เหลือบมองครู่หนึ่ง แล้วดึงสายตากลับมา กำลังจะออกไป

ในขณะนั้นเอง ประตูรถอเนกประสงค์ก็เปิดออกอย่างฉับพลัน หญิงวัยกลางคนในชุดกี่เพ้ากำลังก้าวเดินเข้ามาหาเธอ

“ท่านคือ?”

เมื่อเห็นอีกฝ่ายเดินเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าตน ฉินซีก็ขมวดคิ้วพร้อมกับเอ่ยถาม

ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด เมื่อเห็นเย่ม่าน เธอก็รู้สึกตื่นตระหนกอย่างน่าประหลาดในทันใด

ผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้า เธอมีความรู้สึกเหมือนเคยรู้จักมาก่อน

เมื่อเย่ม่านได้เห็นฉินซี สีหน้าก็เต็มไปด้วยความตื่นเต้นเช่นเดียวกัน

“ไม่ทราบว่า คุณคือประธานซานเหอกรุ๊ป คุณฉินซีใช่หรือไม่?”

เย่ม่านแสร้งทำเป็นเยือกเย็น ใบหน้าเจือรอยยิ้มอันอ่อนโยน