บทที่ 455 อ้ายหลินกำลังจะแต่งงาน

ภายในตระกูลหวง มีเพียงหวงเทียนเชิงกับหวงเทียนหยาสองคนนี้ ที่ขัดเเย้งกันมากที่สุด เมื่อหวงเทียนหยากลับไปแล้ว กลุ่มผู้อาวุโสคนอื่นๆก็ไม่จำเป็นต้องสร้างแรงกดดันให้กับหวงเทียนเชิงอีก ดังนั้นจึงจากไปทีละคน

“หยางเฉิน นี่คือสิ่งที่นายบีบบังคับฉันเอง!”

หลังจากที่หวงเทียนหยาและคนอื่นๆจากไปแล้ว หวงเทียนเชิงมีสีหน้าโกรธจัด

คนอื่นอาจไม่รู้ แต่เขารู้ดีว่า ใครจงใจปล่อยข่าวที่เกาสงเสียชีวิตในต่างแดน เป็นใครไม่ได้นอกจากหยางเฉิน?

คนที่ปล่อยข่าวออกมาคือหยางเฉินจริงๆ เดิมทีเขากะจะมาบ้านตระกูลหวงด้วยตัวเอง แต่ว่าตอนนี้มันยังไม่ใช่เวลาที่เขาจะไปเยี่ยนตู

ดังนั้น เขาจึงส่งคนไปตรวจสอบตระกูลหวง ถึงรู้ว่า เป็นเพราะเกาสงได้ช่วยเหลือ จึงทำให้หวงเทียนเชิงกลายเป็นเจ้าบ้าน

นอกจากนี้ ยังมีหวงเทียนหยา รอความผิดพลาดจากหวงเทียนเชิงมาตลอด และพร้อมที่จะแทนที่เขาทุกเมื่อ

“เจ้าบ้าน คุณชายหวงเจิ้งกลับมาแล้ว!”

ในขณะนี้ คนรับใช้คนหนึ่ง เร่งรีบมารายงาน

“ให้เขามาพบฉัน!”

หวงเทียนเชิงพูดอย่างโกรธเคือง

“เจ้าบ้าน คุณชายท่าน……”

คนรับใช้รู้สึกลำบากใจ และไม่กล้าพูดออกมา

“เกิดอะไรขึ้นกับหวงเจิ้ง?”

หวงเทียนเชิงลุกขึ้นยืน ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกมีลางไม่ดี

“คุณชายเขา บ้าไปแล้ว!”

คนรับใช้ไม่กล้าปิดบังอีกต่อไป และในที่สุดก็พูดความจริงออกมา

“อะไรนะ?”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หวงเทียนเชิงก็ตกตะลึงจนนิ่งอึ้ง

ทันใดนั้น ความโกรธที่รุนแรงมาก ก็ระเบิดออกมา “หยางเฉิน ฉันเอาแกตายแน่!”

หวงเจิ้งเป็นลูกชายคนเดียวของเขา แต่เขาถูกหวงจงซึ่งเป็นลูกชายของหวงเทียนหยากดขี่มาตลอด

ดังนั้นก่อนหน้านี้ หวงจงเป็นผู้สืบทอดของตระกูลหวง

ถ้าไม่ใช่เพราะเขาถูกหยางเฉินบังคับให้คุกเข่าต่อหน้าฝูงชน หวงเจิ้งจะมีโอกาสเป็นผู้สืบทอดได้อย่างไร?

ตอนนี้ หวงเจิ้งบ้าไปแล้ว!

แค่คิดก็รู้แล้วว่า ในใจหวงเทียนเชิงโกรธแค่ไหน

เขาผลักคนรับใช้ออกไป และรีบออกจากคฤหาสน์

“นายอย่าเข้ามา อย่าเข้ามา ฉันจะไม่มาเจียงโจวอีกแล้ว และไม่กล้าทำให้นายขุ่นเคืองใจอีกแล้ว”

“ฉันขอร้องอย่าเข้ามาเลย ฉันรู้สึกผิดไปเเล้ว”

“ฉันไม่ต้องการอะไรแล้ว และที่ดินผืนนั้นให้นายฟรีๆเลย ได้โปรดอย่าฆ่าฉัน อย่าฆ่าฉันเลย”

……

ทันทีที่หวงเทียนเชิงวิ่งออกจากคฤหาสน์ ก็เห็นร่างชายวัยกลางคนที่น่าสมเพช สีหน้าตื่นตระหนก

คนๆนี้ ไม่ใช่ใครอื่น เขาเป็นลูกชายคนเดียวของหวงเทียนเชิง หวงเจิ้ง

ในขณะนี้หวงเจิ้งได้ซ่อนตัวอยู่ที่มุมห้อง ตัวสั่น รูม่านตาขยายออกเพราะความกลัว เหมือนกับช็อกกับเรื่องใหญ่มาก

รอบๆ มีคนของตระกูลหวงล้อมรอบ ต่างมองหวงเจิ้งด้วยความประหลาดใจ โดยไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

“เจิ้งเอ๋อร์!”

หวงเทียนเชิงตะหวาดด้วยความโกรธ ผลักฝูงชนออก และรีบเดินไปหาหวงเจิ้ง

“นายอย่าเข้ามา ขอร้องล่ะอย่าเข้ามา!”

“ฉันผิดไปแล้ว ฉันผิดไปแล้วจริงๆ!”

“ฉันคุกเข่าก้มกราบนาย ได้โปรดอย่าฆ่าฉันเลย”

เมื่อเห็นหวงเทียนเชิงวิ่งเข้ามา หวงเจิ้งก็ตกใจสุดขีด คุกเข่าลงบนพื้น และเอาหัวโคกกับพื้นซ้ำๆ

“ตุ๊บๆๆ!”

หวงเจิ้งเอาหัวโคกพื้นอย่างแรง และทุกครั้งที่เขาโคกหัว เขาจะตะโกนด้วยความหวาดกลัว “นายอย่าเข้ามา!”“

“เจิ้งเอ๋อร์ ฉันคือพ่อของเธอ ฉันคือพ่อของเธอไง!”

หวงเทียนเชิงมีอารมณ์โมโหมาก วิ่งเข้าไปขวางหวงเจิ้ง ใช้มือทั้งสองจับไหล่เขาไว้แน่น และพูดด้วยดวงตาสีแดง