บทที่ 489 เจ้านายแห่งเยี่ยนเฉิน

บอดี้การ์ดของซ่งซวี่หยางก็อึ้งไป แขนของหัวหน้ารปภ โดนตัวเองต่อยหักหรอ?

“ไอ้ชั่ว ตามึงบอดรึไง กูบอกให้มึงไปจัดการไอ้สองตัวนั้น ไม่ใช่คนของกู”

หลังจากที่ซ่งซวี่หยางได้สติก็คำรามอย่างเกรี้ยวกราดทันที

บอดี้การ์ดเช็ดเหงื่อเม็ดเย็นบนหน้าผาก มองหม่าชาวด้วยสายตาดุร้าย กัดฟันกรอดพลางพูด "แกบังอาจลวงฉัน คอยดูสิ ฉันจะเล่นงานแกให้ตายเลย!"

พูดเสร็จ บอดี้การ์ดก็พุ่งไปหาหม่าชาวอีกครั้ง

หม่าชาวหัวเราะ "ไม่รู้จักเจียมตัว!"

พริบตาเดียวบอดี้การ์ดก็พุ่งมาถึง และเตะไปที่หม่าชาวอย่างแรง

หม่าชาวไม่ปรานีเลยสักนิด เขาเตะออกไปเหมือนกัน

เสียงดัง "ตู้ม" หม่าชาวเตะไปที่หัวเข่าของบอดี้การ์ด

"แคร่ก!"

หัวเข่าของบอดี้การ์ดโดนเตะจนกระดูกแหลกในทันที เขาโซซัดโซเซและล้มลงบนพื้น

ความเจ็บปวดแสนสาหัสนี้ส่งผลให้บอดี้การ์ดทนไม่ไหว เขาระเบิดเสียงโหยหวนออกมาจากเบื้องลึกของลำคอ

"แคร่กแคร่กแคร่ก!"

หม่าชาวขยับเท้า เดินไปข้างหน้าอีกครั้งและเตะเขาถึงสามทีรัว แขนขาที่เหลือของบอดี้การ์ดก็หักทั้งหมด

บอดี้การ์ดตาเหลือก หมดสติไปเช่นเดียวกัน

ทุกอย่างกลับสู่ความสงบอีกครั้ง!

แม้ว่าลั่วปิงรู้อยู่แล้วว่าหม่าชาวนั้นแข็งแกร่ง แต่เวลานี้ก็ยังตะลึงกับพลังแกร่งกล้าของหม่าชาวที่แสดงออกมา

ซ่งซวี่หยางเป็นคนสนิทที่ตระกูลอวี๋เหวินอบรมสั่งสอนมา โดยเฉพาะอย่างยิ่งเยี่ยนเฉินกรุ๊ปที่อยู่ในการควบคุมของเขามีความสำคัญอย่างมากต่อบางคนในตระกูลอวี๋เหวิน

บอดี้การ์ดของเขาจะเป็นคนธรรมดาได้ยังไง?

ลั่วปิงเคยเห็นกับตาว่าบอดี้การ์ดคนหนึ่งของซ่งซวี่หยางเตะชายกำยำสูงร้อยเก้าสิบกระเด็น ชายกำยำคนนั้นสลบไปในทันที

บอดี้การ์ดที่แข็งแกร่งถึงเพียงนั้น แต่หม่าชาวเตะไปเพียงสี่ที แขนขาของบอดี้การ์ดก็หักทั้งหมด

ซ่งซวี่หยางก็ตาโตในทันใด สายตาเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

ขณะเดียวกัน ส่วนลึกในนัยน์ตาของเขาก็ฉายแววหวาดกลัวอย่างมากไว้ด้วย

นอกห้องทำงานก็มีคนมาล้อมรอบมากมายในเวลานี้

เมื่อกี้ตอนที่ซ่งซวี่หยางบุกเข้าไปในห้องทำงานของลั่วปิง พวกเขาเห็นกันหมด บัดนี้ได้ยินเสียงกรีดร้องโหยหวนดังออกมาจากห้องทำงานอย่างต่อเนื่อง คนด้านนอกก็พากันมีสีหน้าประหลาดใจ

"ฉันก็แค่เรียกมันจริงๆรุนแรง! มันคือทั้งหมดของ Luo?"

"ประธานลั่วนี่น่าสงสารจริงๆ ดูเหมือนจะเป็นผู้จัดการใหญ่ของกรุ๊ป แต่ในความเป็นจริงไม่มีอำนาจอะไรเลย ตั้งแต่รับตำแหน่งผู้จัดการใหญ่ก็ถูกกดขี่ตลอด"

"ชู่ว! อย่าพูดเหลวไหล ประธานซ่งเป็นคนของตระกูลอวี๋เหวินนะ เขากดขี่ประธานลั่วต้องเป็นคำสั่งจากตระกูลอวี๋เหวินอยู่แล้ว"

"เทวดาเขาตีกัน คนธรรมดาอย่างพวกเราแค่ดูก็พอ อย่าได้ไปซี้ซั้วพูดอะไร!"

......

ผู้คนซุบซิบไปต่างๆนานา

เห็นได้ชัดว่าเสียงเอะอะในห้องทำงานเมื่อกี้ ทำให้พวกเขาคิดว่าผู้ถูกกระทำคือลั่วปิง

สิ่งที่พวกเขาไม่รู้คือ เวลานี้ในห้องทำงาน ซ่งซวี่หยางกลัวจนตัวสั่นไปหมดแล้ว

ทั้งบอดี้การ์ดและหัวหน้ารปภที่ตัวเองพามาโดนทำร้ายจนแขนขาหักทั้งคู่ และหมดสติไป

ตอนนี้เหลือเพียงเขาคนเดียว ที่ต้องเผชิญหน้ากับพวกลั่วปิง

"ลั่ว….ลั่วปิง มึงจะบังอาจเกินไปแล้วนะ กล้าทำร้ายแม้กระทั่งบอดี้การ์ดของกู มึงรู้มั้ยว่าบอดี้การ์ดของกูเป็นคนที่ตระกูลอวี๋เหวินจัดหามา มึงกล้าทำร้ายเขา ตระกูลอวี๋เหวินไม่ปล่อยมึงไว้แน่"