บทที่ 594 ของผมของคุณ

ตอนที่ผู้คนมากมายได้ยินซ่งแซ่สองคำนี้ ก็สละสิทธิ์แล้ว

ซ่งแซ่กรุ๊ป กิจการของตระกูลซ่ง หนึ่งในแปดตระกูลแห่งเยี่ยนตู

ใครกล้าแข่งกับตระกูลซ่ง?

“สี่ร้อยเจ็ดสิบล้าน ครั้งที่หนึ่ง!”

“สี่ร้อยเจ็ดสิบล้าน ครั้งที่สอง!”

“สี่ร้อยเจ็ดสิบล้าน......”

ผู้จัดประมูลชูค้อนประมูลขึ้นแล้ว ตาเห็นว่าใกล้จะร่วงลง

“สี่ร้อยเจ็ดสิบห้าล้าน!”

และภายใต้สถานการณ์ล่อแหลมอย่างยิ่ง ในที่สุดฉินซีกัดฟันเข้าร่วมแข่งประมูลด้วย

ซานเหอกรุ๊ปอยู่ที่เจียงโจวอาจจะเป็นกิจการชื่อดัง แต่ในเมืองเยี่ยนตูสถานที่แบบนี้ ก็แค่บริษัทเล็กๆ แห่งหนึ่งเท่านั้น

สี่ร้อยล้านคือขีดจำกัดของซานเหอกรุ๊ปแล้ว ตอนนี้เงินที่เพิ่มขึ้นมา ได้เพียงหาเอาจากหยางเฉินแล้ว

ถ้าไม่ใช่หยางเฉินบอกเป็นนัย ที่ดินผืนนั้นของเขตชานเมืองทิศใต้จะมีโอกาสพัฒนามากมายในอนาคต ฉินซีก็คงไม่แข่งประมูลที่ดินผืนนี้

“สาวงามท่านนี้ ดูขึ้นมาหน้าไม่คุ้นตาเท่าไร ไม่ทราบว่าเป็นสาวงามตระกูลไหนกันครับ”

ชายหนุ่มคนนั้นที่เมื่อสักครู่เสนอราคา ตอนที่มองเห็นฉินซี ในสายตามมีความผิดแปลกนิดๆ แวบผ่าน ถือโอกาสสอบถามอย่างยิ้มกริ่ม

ฉินซีตอบแบบเรียบนิ่ง “ฉันเป็นใคร เหมือนว่าไม่เกี่ยวข้องกับการแข่งประมูลมั้งคะ?”

พอได้ยิน ชายหนุ่มก็ไม่โกรธ เผยรอยยิ้มที่สดใสออกมา พูดแนะนำก่อน “ผมชื่อซ่งหวายี่ คนของตระกูลซ่งเมืองเยี่ยนตูครับ ที่ดินผืนนี้ผมต้องเอาชนะมาให้ได้ ไม่ทราบว่าคนสวยยอมให้ผมได้หรือไม่ครับ?”

ด้วยสถานะและตำแหน่งของคนตระกูลซ่ง ถึงแม้ทำให้กระบวนการประมูลล่าช้าไป จะมีใครกล้าพูด?

หยางเฉินขมวดคิ้วแล้ว เรื่องยุ่งยากของวันนี้เหมือนมากอยู่หน่อย

เขามีเจตนาที่จะฝึกฝนฉินซี ภายใต้สถานการณ์ที่ฉินซีไม่ได้รับบาดเจ็บมากมาย เขาย่อมจะไม่ลุกออกมา

“ไม่ได้!”

ฉินซีทำหน้าเย็นยะเยือก นี่ถึงเป็นนิสัยเวลาทำงานของเธอ ประธานสาวสวยเย็นเยือก

“ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นผมได้เพียงแข่งกับคนสวยสักหน่อยแล้ว คนสวยอย่าว่ากันนะ!”

ซ่งหวายี่หัวเราะแล้ว เสนอราคาต่อไป “ห้าร้อยล้าน!”

ได้ยินห้าร้อยล้าน ฉินซีสีหน้าซีดเซียวอยู่บ้าง

ราคาพื้นฐานในใจของเธอ ก็คือห้าร้อยล้าน

ปัจจุบันนี้ ถูกซ่งหวายี่เพิ่มขึ้นยี่สิบห้าล้านในทีเดียว

ผู้จัดประมูลหน้าฮึกเหิมเต็มที่ ที่ดินที่เดิมทีราคาประเมินสี่ร้อยล้าน แข่งประมูลถึงห้าร้อยล้านแล้ว แข่งประมูลเกินกว่าราคาประเมิน เขาสามารถรับโบนัสได้แล้ว

“ซ่งแซ่กรุ๊ป เสนอราคาห้าร้อยล้าน!”

“ยังมีคนอยากแข่งประมูลต่อไปหรือไม่ครับ?”

ผู้จัดประมูลใกล้ตื่นเต้นจนบ้าแล้ว ราคาแข่งประมูลแซงราคาประเมินไปหนึ่งร้อยล้านแล้ว

“ต่ออีก!”

มองลักษณะลังเลสองจิตสองใจบนหน้าฉินซี หยางเฉินอดพูดเตือนสติไม่ได้

ขอเพียงเมืองจิ่วโจวที่เขตชานเมืองทิศใต้สร้างขึ้นมา อย่าว่าแต่ห้าร้อยล้านเลย ต่อให้ประมูลที่ดินผืนนี้ไปสองพันล้าน ยังสามารถทำเงินได้ก้อนโต

เมืองจิ่วโจวที่ลั่วปิงวางแผน เป็นโครงการที่มหึมาอย่างมาก ถึงแม้หยางเฉินจะไม่มีความสามารถด้านธุรกิจมากเท่าไร แต่ก็สัมผัสได้ถึงมูลค่าของโครงการนี้

เขตชานเมืองทิศใต้ผืนนั้น ยังเปลี่ยวอยู่บ้างชั่วคราว แต่ก็เป็นเพียงเรื่องชั่วคราว

ฉินซีตะลึงครู่หนึ่ง เมื่อมองเห็นการส่งเสริมในสายตาของหยางเฉิน ในที่สุดเธอตัดสินใจลงมา เสนอราคาต่อไป “หกร้อยล้าน!”

ที่ดินราคาเริ่มต้นประมูลอยู่ที่สามร้อยล้าน คาดไม่ถึงพลิกไปเท่าตัว ทุกคนในงานล้วนตกใจค้างแล้ว

แม้แต่ซ่งหวายี่ ยังตกใจเล็กน้อยเช่นกัน ห้าร้อยล้านก็คือราคาในใจของเขา

เดิมทีเห็นท่าทางฉินซีลังเล เขายังคิดว่าฉินซีคงสละสิทธิ์

“คนสวย ทำไมคุณจำเป็นต้องทำขนาดนี้ด้วยครับ?”

ซ่งหวายี่ยังคงรักษาลักษณะของคุณชายที่ถ่อมตัวสุภาพ ยิ้มแล้วพูดว่า “ราคาของที่ดินผืนนั้น ก็คือสามร้อยล้าน คุณใช้เงินหกร้อยล้านซื้อไป ไม่คุ้มทุนเท่าไร”

ฉินซีตอบไปนิ่งๆ “ขอบคุณที่เตือนค่ะ!”