บทที่ 602 เที่ยวรอบโลก

เฉาฮุยในเวลานี้ โกรธเคืองจนถึงขั้นสุด เขาสนใจที่ดินผืนนี้มานานมากแล้ว ถ้าไม่ใช่พลาดการประมูลไป ยังจะตกอยู่ในมือคนอื่นได้ที่ไหน

วันนี้ถึงมีเวลาว่างมาที่เมืองเยี่ยนตู เตรียมเอาที่ดินผืนนี้มาครอง แต่นึกไม่ถึงว่า จะมาเจอชายหนุ่มที่ไม่รู้จักดีชั่วคนหนึ่งเข้าที่นี่

ประเด็นคือ ความสามารถของฝ่ายตรงข้ามยังแข็งแกร่งอย่างมาก ตีคนของเขาสามคนติดๆ กันเลย

ได้ยินเสียงตะโกนของเฉาฮุย ชั่วขณะนั้นฝีเท้าของหยางเฉินหยุดนิ่ง หมุนตัวมองทางเฉาฮุย ถามอย่างยั่วเย้า “แกแน่ใจ ทำให้ฉันอยู่ต่อได้เหรอ?”

ข้างกายเฉาฮุยยังเหลือบอดี้การ์ดหกคน แต่ว่ากำลังต่อสู้ที่หยางเฉินแสดงออกมาเมื่อสักครู่ สยบพวกเขาไว้แล้ว

พวกเขารู้ดีมาก ต่อให้พวกเขาหกคนร่วมมือกัน ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหยางเฉินอยู่ดี

เฉาฮุยรู้สึกสับสนเนื่องจากความโกรธเคือง เวลานี้ได้ยินคำพูดของหยางเฉิน และนึกถึงหยางเฉินทำให้บอดี้การ์ดสองคนของเขาแพ้ไปอย่างง่ายดาย เขาถึงรู้สึกตัวว่า ชายหนุ่มคนนี้ ไม่ได้จัดการง่ายขนาดนั้น

“ที่ดินผืนนี้ เป็นแกซื้อเอาไว้?”

เฉาฮุยตอบสนองไวมาก เก็บความก้าวร้าวโอหังลงแล้ว และถามด้วยเสียงทุ้ม

“ถูกต้อง!” หยางเฉินตอบไปตามตรง

“ว่ากันว่าแกจ่ายเงินเจ็ดพันล้านซื้อที่ดินผืนนี้มา ตอนนี้ฉันให้แกแปดพันล้าน แกขายที่ดินผืนนี้ให้ฉัน”

เฉาฮุยเอ่ยปากบอก

หยางเฉินมองเฉาฮุยด้วยท่าทางแปลกประหลาด เมื่อสักครู่เจ้าหมอนี่ยังหยิ่งยโสมาก ยอมแพ้เร็วขนาดนี้เลย?

“ไม่ขาย!”

หยางเฉินตอบอย่างเย็นชา

“เก้าพันล้าน!” เฉาฮุยกัดฟัน

หยางเฉินหัวเราะอย่างเฉยชา ส่ายหน้าแล้ว แม้กระทั่งขี้เกียจจะตอบคำถาม

“หนึ่งหมื่นล้าน!” เฉาฮุยเพิ่มราคาอีกครั้ง

ถ้าที่ดินผืนนี้ถูกคนอื่นครอบครองไว้ เฉาฮุยให้ราคาหนึ่งหมื่นล้าน คงตอบรับยอมขายให้เป็นแน่

โดยเฉพาะอย่างยิ่งราคาเริ่มต้นประมูลของที่ดินผืนนี้ เพียงสามพันล้าน ว่าตามการเมินของตลาด ซื้อมาพัฒนาต่อด้วยราคาห้าพันล้าน แทบจะไม่มีกำไรใดๆ

ถ้าสามารถขายออกไปด้วยราคาหนึ่งหมื่นล้านได้จริง นั่นเทียบกับกำไรที่พวกเขาได้รับจากการบุกเบิกด้วยตนเองจะมากกว่าด้วย

แต่ว่า หยางเฉินไม่ใช่คนธรรมดา ในมือของเขา ราคาในอนาคตของที่ดินผืนนี้ ไม่เพียงแค่หนึ่งหมื่นล้านเด็ดขาด

ที่ทำให้เฉาฮุยโกรธเคืองคือ จากราคาเดิมเจ็ดพันล้าน เขาเพิ่มขึ้นสามพันล้าน หยางเฉินยังปฏิเสธไม่ยอมขายให้อย่างคาดไม่ถึง

“แกอย่าให้มันเกินไปหน่อยเลย!”

เฉาฮุยเดือดดาลอย่างยิ่ง กัดฟันแน่นพูดว่า “ราคาของที่ดินนี้ ห้าพันล้านก็สุดๆ แล้ว ฉันให้แกหนึ่งหมื่นล้าน เพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว แกยังไม่รู้จักพอใจอีก?”

“อย่าลืมสิ ฉันเป็นตัวแทนของตระกูลเดอะคิงมาซื้อที่ดินผืนนี้ หนึ่งหมื่นล้านเป็นราคาสูงสุดที่ตระกูลเดอะคิงสามารถให้ได้ ถ้าแกขายให้ตระกูลเดอะคิง นั่นก็คือเพื่อนของตระกูลเดอะคิง”

“ถ้าไม่ขาย งั้นก็คือศัตรูของตระกูลเดอะคิง เป็นศัตรูกับตระกูลเดอะคิง ผลสุดท้ายร้ายแรงมากแค่ไหน แกน่าจะรู้ดีที่สุด”

ในสายตาเฉาฮุยเต็มไปด้วยการข่มขู่ น้ำเสียงเผด็จการอย่างยิ่ง

ในฐานะลูกหลานของตระกูลเดอะคิง เผด็จการถึงเหมาะสมกับบุคลิกของพวกเขา

หยางเฉินไม่โกรธทว่ากลับหัวเราะ “ศัตรู? ตามใจแก!”

พอพูดจบลง เขาหมุนตัวออกไปโดยตรง

การแสดงออกบนหน้าของเฉาฮุยแข็งค้างในชั่วขณะนั้น เขานึกไม่ถึงว่า เขารับปากจะซื้อที่ดินของเขตชานเมืองทิศใต้ผืนนี้แก่หยางเฉินเพิ่มขึ้นอีกสามพันล้าน หยางเฉินยังไม่ขาย

ยิ่งนึกไม่ถึงอีกว่า หยางเฉินแม้แต่ตระกูลเดอะคิงยังไม่ไว้หน้า แม้กระทั่งไม่กลัวตระกูลเดอะคิงคุกคาม

ครั้งนี้ เขาไม่ได้ขัดขวาง มองหยางเฉินจากไปต่อหน้าต่อหน้า

“ไปหาให้ฉัน ไอ้หนุ่มคนนี้ สรุปเป็นใครกัน? กล้าเมินเฉยความน่าเกรงขามของตระกูลเดอะคิง!”

จนกระทั่งหยางเฉินขึ้นรถออกไป เฉาฮุยถึงกัดฟันพูดขึ้น